• محمد حسین سبحانی: مسعود رجوی در کمای مغزی است    :    حضور مجاهدین خلق در عراق ، چه در اشرف و چه  در لیبرتی ، ظرفی بوده است که توهم اعضا را برای باصطلاح  روشن کردن دوباره موتور ارتش آزادیبخش   دامن ...
  • ایران قلم: سرکار خانم عاصمه جیلانی ! لطفا اشتباه آقای احمد شهید را تکرار نکنید    :   متاسفانه در گذشته آقای احمد شهید از  کانال منابع سازمان مجاهدین تغذیه می شدند، همان های که خود خشونت را تولید می کنند، و خود زندان ، زندانبان و شکنجه گر ...
  • سبحانی: مجاهدین ظرف بی بدیل جغرافیای عراق را جهت استمرار استراتژی خشونت برای همیشه از دست دادند    :   بنابراین جغرافیای عراق ظرف بی بدیلی برای مجاهدین خلق در راستای استمرار استراتژی خشونت و ترور و جنگ مسلحانه بود که مجاهدین خلق با حضور در آلبانی با صدای ...
  • محمد حسین سبحانی:سازمان مجاهدین در “مرداب” یک گام به جلو حرکت کرده است    :   سازمان مجاهدین بعد از سرنگونی صدام حسین باید بها و تاوان سیاسی و تشکیلاتی آغاز مبارزه مسلحانه و خشونت طلبانه را  تمام و کمال می پرداخت، ولی به ...
  • مصاحبه ایران قلم با سبحانی ـ هنوز زخم های خشونت و مبارزه مسلحانه التیام نیافته است    :   البته من قصد نداشتم که شورشیان فارک را با مجاهدین خلق مقایسه کنم، انچه اشاره کردم درس تاریخی است که سازمان مجاهدین می تواند از عمق نفرت و دوری مردم از ...
  • ایران قلم: از پیام شادباش !! مسعود رجوی خبری نیست. چرا؟    :    با گذشت چند روز از خروج کامل اعضای مجاهدین خلق از عراق از پیام شادباش و پیروزی ، سنت همیشگی مسعود رجوی ، خبری نیست. این فاکت ها ...
  • راحله ایرانپور: سفرنامه رنج و دلتنگی (قستهای اول، دوم و سوم)

    سفرنامه رنج و دلتنگی (قستهای اول، دوم و سوم)

    راحله ایرانپور، بنیاد خانواده سحر، بغداد، بیست و هفتم ژانویه ۲۰۱۶:…  ساعت ۹ صبح است. به همراه پدران و مادران پیر و دلخسته و خواهران مظلوم و غمگین عازم لیبرتی می شویم. ساعت کمی از ۱۰ گذشته است. از دیوارهای بتنی تو در تو و پیچ در پیچ می گذریم، خدایا برادران غریب رفته بر بادم در قلب منطقه نظامی نیروهای عراقی چه می خواهند. خدایا این راهروهای سیمانی مرا به کجا می برند. خدایا مرا دریاب …

    سفرنامه رنج و دلتنگی  (قستهای اول، دوم و سوم)

    خانم راحله ایرانپور که به همراه خواهرش خانم ماه منیر ایرانپور به جهت دیدار و کسب خبر از برادرانشان احمدرضا ایرانپور و محمدرضا ایرانپور به اردوگاه لیبرتی مراجعه کرده اند متن زیر را در شبکه های اجتماعی نشر داده که عینا از نظرتان میگذرد:

    سفرنامه رنج و دلتنگی، قسمت اول

    لینک به منبع

    راحله ایرانپور

    شنبه ۴ بهمن ماه ۹۴

    امروز از مرز مهران وارد خاک دلگیر کشور عراق شدیم. خدایا بر این مردم چه گذشته است، این وطن ویرانه را چگونه دوباره آباد خواهند کرد.

    آسمان قدم های ما را تر کرد و بر غریبی ما گریست، باران زیبا و پر باری می بارید. جاده های ویرانه و خیابان های گل آلود ما را به بغداد و کاظمین رساندند تا در جوار حرمین شریف جوادالائمه و امام موسی کاظم چندی مقیم شویم. خانواده های خسته از رنج سفر با دلهایی دردمند و خسته تر از جسمشان در هتل ساکن شدند.

    سفرنامه رنج و دلتنگی، قسمت دوم

    راحله ایرانپور

    یکشنبه ۵ بهمن ماه ۹۴

    امروز در هوای عشق دم می زنم. روحم در سماع و پایکوبی است. امروز به دیدار معشوق می رویم به دیدار برادران غریبم که مدت سیزده سال است پا در راه سرنوشتی شوم گذاشتند بی آن که بدانند.

    دل از من برد و روی از من نهان کرد

    خدایا با که این بازی توان کرد

    امروز ما به درب اردوگاه لیبرتی می رویم. قفس سنگی و سیمانی برادرانم.

    ساعت ۹ صبح است. به همراه پدران و مادران پیر و دلخسته و خواهران مظلوم و غمگین عازم لیبرتی می شویم.

    ساعت کمی از ۱۰ گذشته است. از دیوارهای بتنی تو در تو و پیچ در پیچ می گذریم، خدایا برادران غریب رفته بر بادم در قلب منطقه نظامی نیروهای عراقی چه می خواهند. خدایا این راهروهای سیمانی مرا به کجا می برند. خدایا مرا دریاب.

    اشک پهنای صورتم را در برگرفته.بی اختیار گریه می کنم.به مقابل یکی از شکاف های لیبرتی می رویم از ماشین پیاده می شویم.باور ندارم که در هوایی دم می زنم که دو برادر مظلوم و بی کس و گرفتارم دم می زنند.

    فراق و هجر که آورد در جهان یا رب

    که روی هجر سیه باد و خانمان فراق

    فریادهای گوشخراش همراهان به آسمان بلند می شود هر کس عزیزی را صدا می زند. ای آسمان دستانم را بگیر و مرا بالا ببر، با باور از دیوار های سیمانی فاصله تا شاید پس از ۱۳ سال دوری و دلتنگی برادران رشید و زیبایم را ببینم. ای آسمان فریاد هایم را به گوش خدا برسان و بگو که من بالیدن و مرد شدن برادرانم را ندیدم و سران کثیف فرقه ی رجوی سالهای عمر و جوانی برادرانم را ربودند.

    ای آسمان دستان خسته ام را بگیر و نگاه غمگین و اشکبارم را در چشمان خدا منعکس کن.

    بعضی از سربازان عراقی ما را مجنون می پندارند و مسخره می کنند. آی برادران با غیرت و با شرفم، اجنبی صدای ناموستان را شنید و بر او خندید، مرا دریابید. فریاد ها به دیوارهای بتنی می خورد انعکاس می یابد و به ما باز می گردد. انعکاس صدا. باد ملایمی می وزد، دست به دامنش می شوم شاید گوش های برادرانم را نوازشی دهد و خبری از من به گوششان رساند. خواهرم بی تابی می کند، فریاد می زند و برادرانم را می خواهد. امیدوارم صدایش به گوش آنها برسد. آقای عطار همسفر ماست. او هشتاد ساله و ناتوان است. از قضا نامش چون نام پدرم عبدالحسین است. احساس عجیبی نسبت به او دارم .گویی پدر خود من است. غارتگران عشق و عاطفه تنها پسر او را ربوده اند. او تنها دو فرزند دارد، یک دختر و یک پسر. مصطفی پسر اوست که در تارهای عنکبوتی لانه رجوی مار دوش گرفتار شده است. سی سال است این پدر دلسوخته به دنبال فرزند است. همسرش در این راه جان داده است. دلم برای صدای پیرش که قدرت انعکاس ندارد می سوزد. با خواهرم به یاریش می رویم و فرزندش را صدا می زنیم. خدایا مصطفا را به پدرش برگردان…

    سینه خواهم شرحه شرحه از فراق

    تا بگویم شرح درد اشتیاق

    هنگام نهار و نماز فرا می رسد، عده ای خدا را عبادت می کنند. خدایا راز و نیازشان را بپذیر.

    دوباره دست به کار می شویم، از روی لیست اسامی نام اسیران خانواده های حاضر را یکی یکی می خوانیم و فریاد می زنیم. خدایا یخ قلب و ذهن عزیزانمان را آب کن و گوش هایشان را شنوا نما.

    ساعت کمی از ۴ گذشته است. خسته و غمبار با چشمانی ملتهب و دلی سنگین به سوی هتل روانه می شویم

    شرح این قصه مگر شمع بداند

    ورنه پروانه ندارد به سخن پروایی

    سفرنامه رنج و دلتنگی (قسمت دوم)

    لینک به منبع

    راحله ایران پور

    دوشنبه ۶ بهمن ماه ۹۴

    امروز برای بار دوم راهی لیبرتی می شویم، زندان دلتنگ غریبانه ی دو برادرم.

    از ایست های بازرسی بین راهی عبور میکنیم. از راهی دیگر ما را به زاویه ای جدید از لانه ی عنکبوت می برند. در جلو شکافی از دیوارهای بتونی جمع می شویم. پروانه قلبم پرپر می زند. نفس در سینه ام حبس شده است. جلوتر می رویم. خدایا محل استقرار عزیزانمان آنجاست. از درون شکاف می توان قدری داخل را دید. شکافی به عرض حدود شش متر. تعدادی کانکس سفید پیداست. عده ای با چهره های کاملا پوشیده در مقابلمان ایستاده اند. خدای من چقدر فاصله کم است. فاصله من با برادرانم بیش از ده متر نیست. جمع ما از دیدن این فاصله کم به هیجان می آید. همه فریاد می زنند هرکس نام عزیزش را می گوید. اشک و شور و اشتیاق در هم می آمیزند. اسیران روی پوشیده با شعار و پلاکارد به مقابله آمده اند. ناگهان نرگس بهشتی، برادر دربندش را تشخیص می دهد. صدای جیغ های دلخراش نرگس سینه ی آسمان را می شکافد. “مصطفی ،مصطفی، داداش، بیا بیرون. من نرگسم، می خوام ببینمت”. خانواده های حاضر در محل قرار و آرام ندارند. قیامتی برپاست. سربازان عراقی با زور و فشار ما را عقب می رانند. نرگس را با تمام توانمان عقب می کشم و مصطفی را دوباره می دزدند.

    کسی که روی تو دیده است حال من داند

    که هرکه دل به تو پرداخت صبر نتواند

    خانواده ها از سوی نیروهای عراقی تحت فشار قرار می گیرند و تهدید به اخراج می شوند. ما را به سمت اتومبیلمان می رانند تا از لیبرتی خارج کنند. از روی ناچاری قدری جمع را آرام می کنیم و به عقب می رانیم. اکنون یک صدا از روی فهرست اسامی، عزیزانمان را صدا می زنیم. خدایا مسعود مار دوش و مریم دیو صفت در کدام نقطه ای در این جهان پر آشوب لانه کرده اند که خود غایبند و به سوراخ خزیده اند ولی جگر گوشه های ما را به گروگان گرفته و به مقابله با خانواده هایشان می فرستند.

    شعارهای فریب خوردگان ادامه دارد، ما را دشنام می دهند. مزدور و جیره خوار می خوانند و میمون خطاب می کنند اما پیام ما به آنها فقط عشق است.

    چون قلم اندر نوشتن می شتافت

    چون به عشق آمد قلم بر خود شکافت

    ای عشق چاره گری کن، ای عشق کیمیاگری کن، ای عشق آفتاب گرمت را بر قلب های سرد و یخ زده پاره های تنمان بتابان و سحر و جادوی ابلیس صفتان را باطل نما.

    به خانواده های بی قراری که در وطن به سر می برند و عزیز در بند دارند قول داده ام اسیرش را صدا بزنم تا بداند چراغ یادش هنوز در دل خانواده اش روشن است.

    فهرست اسامی اسیران آنها را یک صدا و رسا فریاد می زنیم تا به عهد خود با اعضای “کمپین خانواده های اسیران فرقه رجوی” وفا کرده باشیم.

    همراهان درد کشیده ام را نفر به نفر همراهی می کنم و در مقابل دیوار انسانی درون شکاف که مانند روباتهای بی اراده شعارهای تکراری را پشت سرهم تکرار می کنند، می ایستانم.

    مظلومیت پدرها و مادر های پیر و دردمند قلبم را می فشارد، چه کنم بار خدایا، باید پدر هشتاد ساله مصطفی عطار را یاری کنم، باید مادر هفتاد و پنج ساله فریدون ندایی را در یابم که بعد از گذشت سی و سه سال هنوز فرزند خود را فراموش نکرده است، باید پدر محجوب و آبرومند هادی و سعید احمدیان را که گویی از این غم گرانبار در خود شکسته است همراهی کنم. ای حنجره بی وفایی نکن، ای گلو تاب بیاور، ای خدا یاریم کن.

    نوبت خواهر جگر سوخته ام ماه منیر است که با لهجه ی شیرازی می گوید: “رودم، کاکو، احمد کوچیکم، منم خواهرت. من برای دیدن تو اومدم، احمد بیا. رضا کاکو، رضا، رضا، رضا”. او را عقب می برم.

    نوبت غم ناله های من است: “احمد کاکو ،بیا برایم تنبور بنواز، رضا کاکو بیا دف بزن. احمد عزیزم بیا، بیا به حافظیه برویم، حافظ وعده ی دیدار داده است. رضا بیا برویم دروازه قرآن، بابا کوهی، احمد مامان پیر شده زانوهایش یاریش نمی کنند تا به سفر دور و دراز بیاید، رضا بابا پیر شده عصای دست می خواهد، احمد رودم، بیا کمرم شکسته، قلبم شکسته، دلتنگم، بیایید برادرانم حمید بدون شما تنهاست، بیایید کبوتران جفتم، بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست.”

    باز وقت رفتن است، تن های خسته و دلهای به غم نشسته مان را با خود بر می داریم، از خیابانهای خاک آلود و گذرهای غبارگرفته این شهر دلتنگ می گذریم و به هتل باز می گردیم، شب فرا رسیده است.

    چه روزها به شب آورد جان منتظرم

    به بوی آن که شبی با تو روز گرداند

    -

    سفر نامه رنج و دلتنگی (قسمت سوم)

    لینک به منبع

    راحله ایران پور

    سه شنبه ۶ بهمن ماه ۹۴

    سه شنبه;

    چرا تلخ و بی حوصله؟

    سه شنبه;

    چرا این همه فاصله؟

    سه شنبه;

    چه سنگین! چه سرسخت; فرسخ به فرسخ!

    سه شنبه خدا کوه را آفرید.

    امروز چهارمین روز بیتوته ی ما در کاظمین است. هارون الرشید امام موسی کاظم را اینجا زندانی کرده بود. هارون زمانه مسعود رجوی هم برادران مرا اینجا به بند کشیده است.

    خدای بزرگ من، چرا در و دیوار این شهر رنگ قفس دارد؟ خدای خوب من، چرا تاریخ سراسر توالی فاجعه است؟

    اللهم العن آل یزید و آل رجوی

    خدایا، قصه ی پر غصه ی ما، چقدر شبیه زندگی باب الحوائج است. خدایا ما را دریاب.

    صبح به سالن غذا خوری هتل می رویم. چند خبرنگار عراقی برای مصاحبه و انعکاس رنج ما در مطبوعات عراق منتظر ما هستند. خانواده ها یکان یکان، خلاصه و موجز ماجرای گرفتاری عزیز خویش را با خبرنگار و مترجم در میان می گذارند، به امید آن که وجدان های بیدار صدای آنها را بشنوند و دستی از آستین شرف بیرون آید.

    دیگر ظهر شده است. امروز روز ویژه ای است. ما با پرندگان از قفس گریخته و آزاد وعده ی دیدار داریم. با شوق شنیدن خبری از هم بندان برادرانم راهی می شویم. به محل سکونت این عزیزان تازه رها شده می رسیم و منتظر می مانیم. قاصدکان خوش خبر می آیند و پس از احوال پرسی و معرفی کوتاه، هر همسفری پروانه ای می شود و مشتاقانه گرد شمع وجود آنها می چرخد، بی پروای سوختن، برای گرفتن کوچکترین خبری از زندانیش.

    همه برادران رشید و تنومند مرا می شناسند. همه رضا و احمد هنرمند مرا می شناسند. شنیدن نام و خاطره ای از برادرانم، شنیدن خبر سلامتی آنها مرا از خود بی خود کرده است. خدایا این چه شراب طهوری بود که به من خوراندند؟ من مست می عشق می شوم. خدایا این چه ذکر عارفانه ای بود که به خلسه می برد؟

    یکی از جدا شدگان هم اتاق برادر کوچکم بوده است. چقدر خوشحالم خدای مهربان من.

    هزار کاکلی شاد در چشمان توست

    هزار قناری خاموش در گلوی من

    عشق را ای کاش زبان سخن بود

    دیگری جوان رعنایی است هم سن احمدم و شبیه او، وی رضا را می شناسد و از نجابت و مردیش می گوید.

    خانواده ها اشک می ریزند و به سخنان آنان دل می سپارند. عکسی از مصطفی عطار در تلفن همراه من است. با پدرش نشانی از او می جوییم.

    گلی گم کرده ام می جویم او را

    به هر گل می رسم می بویم او را

    بار پروردگارا تو را سپاس که خبر سلامتی برادرانم را شنیدم.

    اما دلم کباب می شود که می بینم کسی از خواهران زندانی خبر ندارد و برادران زهرا فنودی و معصومه اولادی و پدر پیر نیره سادات نسبی دست خالی برمی گردند. برادر زهرا فنودی آرام و بی صدا در گوشه ای نشسته و در خلوت مردانه و غریبانه خود اشک می ریزد. خدای یکتای بی نظیرم، با این برادر چه کردند. خدای رحیم بی همتایم، اشکهای این مرد را سیلی کن که بنیاد رجوی را برکند و این فراق و هجر و این قصه ی تلخ برای همیشه پایان یابد.

    ساعت چهار نشست تمام می شود و ما امیدوار و با نشاط راهی هتل می شویم. از شوق، راه به راه برای عرض ارادت راهی حرم می شویم.

    خواهد به سر آید شب هجران تو یا نه

    ای تیر غمت را دل عشاق نشانه

    مطالب مرتبط :

    روایتی از فروپاشی شوروی

    لطفا به اين خبر منتشر شده از طرف فرقه توجه كنيد: مجاهد خلق علی اکبر کلاته معمری پس از سه دهه مجاهدت در صفوف ارتش آزادی برای سرنگونی دیکتاتوری آخوندی روز دوشنبه ۲۶فروردین ۹۸ در بیمارستانی در آلبانی درگذشت و به همرزمان صدیق و شهیدش پیوست امروز در كميساريا ملاقاتي داشتيم كه بيشتر موارد اعتراض خودمان به كميساريارا، به خاطر شيطنتهاي فرقه مبني در تعطيلي كميساريا ... مطلب کامل

    روایتی از فروپاشی شوروی

    اسیر نگون بخت دیگری در آلبانی به دل خاک سیاه رفت . (علی‌اکبر کلاته میمری )  محمد رزاقی، وبلاگ رزاقی، پاریس، نوزدهم آوریل ۲۰۱۹:… اکبر کلاته از اسیران جنگی هدیه صدام ملعون به رجوی داعشی بود . زمانیکه با اکبر کلاته در یک مقر بودیم اکبر بارها از پیوستن به فرقه رجوی ابراز پشیمانی می کرد و به شوخی می گفت صدام کربلائی بود از دست اش زنده ... مطلب کامل

    الیزابت وارن، سناتور دموکرات خواستار استیضاح ترامپ شد

    الیزابت وارن، سناتور دموکرات از ایالت ماساچوست در سنای آمریکا روز جمعه ۳۰ فروردین (۱۹ آوریل) گفت: «گزارش تحقیق روبرت مولر، بازرس ویژه اثبات می‌کند که یک کشور خارجی و دشمن آمریکا، در انتخابات ما در سال ۲۰۱۶ دخالت کرده تا به انتخاب شدن دونالد ترامپ کمک کند و ترامپ نیز از این کمک استقبال کرده است.» از این رو بنا به گفته الیزابت وارن، دموکرات‌ها خواستار انتشار ... مطلب کامل

    پرویز حیدرزاده: دروغ های مریم رجوی در مورد زنده یاد علی اکبر کلاته

    فرقه مجاهدین اعلام کرده است زنده یاد علی اکبر کلاته  در مقابل خانواده ها ایستادگی کرد و مقاوم بود و  دروغ های دیگر . من خودم به عنوان یک شاهد زنده باید متذکر شوم که نه او و نه ما خبری از آمدن خانواده ها به لیبرتی نداشتیم و در سانسور خبری کامل قرار داشتیم . فرقه رجوی بر اثر فشارهای خانواده ها و افکار عمومی به ما ... مطلب کامل

    انتقاد سیاستمداران ارشد اروپا از سیاست خاورمیانه‌ای ترامپ

    متن این نامه روز دوشنبه ۲۶ فروردین (۱۵ آوریل) از سوی برخی از روزنامه‌های اروپایی از جمله از سوی روزنامه "گاردین" منتشر شده است. سیاستمداران ارشد پیشین کشورهای اروپایی در این نامه نسبت به پیامدها و عواقب منفی سیاست ترامپ در امور خاورمیانه هشدار داده‌اند. شخصیت‌هایی همچون زیگمار گابریل، وزیر امور خارجه پیشین آلمان، دیوید میلیبند و جک استراو، وزیران امور خارجه پیشین بریتانیا، خاویر سولانا، هماهنگ کننده ... مطلب کامل

    انتقاد سیاستمداران ارشد اروپا از سیاست خاورمیانه‌ای ترامپ

    سو استفاده فرقه رجوی از فاجعه سیل برای پولشوئی محمد کرمی، وبلاگ عیاران، هفدهم آوریل ۲۰۱۹:… با توجه به شناخت عمیقی که از فرقه رجوی دارم و تجربه عمل کردهای ، در چنین شرایطی که پیش می آید .سریع دست به تشکیل انجمن پوشالی تحت عنوان کمک  به هموطنان داخل کشور می زنند که پوشش اصلی کار خود را درست کنند . سپس پول های ... مطلب کامل

    انتقاد سیاستمداران ارشد اروپا از سیاست خاورمیانه‌ای ترامپ

     رجوي ميگفت که ما با تکیه بر حسین علیه سلام در عراق مانده ایم و باید دندان امریکایی ها را کشید . ولی الان میبینیم که بی شرمانه و با وقاحت مریم رجوی با انها ملاقات های انچنانی دارد و پول های کلان برای دیدار با امریکایی ها خرج میکنند به راستی چرا؟ تا جایی که یادم میاید شما در بستن سفارت امریکا در ایران نقش اساسی ایفا کرده ... مطلب کامل

    انتقاد سیاستمداران ارشد اروپا از سیاست خاورمیانه‌ای ترامپ

    فساد در مدیریت دولتی آنچنان شد که دیگر شتر با بارش گم میشد.  نمونه آن دکل های گم شده که مصببان آن از جمله محمود خاوری و مرجان شیخ الاسلامی و …  اینک در قمارخانه های کانادا با پول مردم ایران شش و بش بازی میکنند. خائنین داخلی آنان که در چهل سال گذشته جان و مال ثروت مردم ایران را با اختلاس و دزدی چپاول کردند، ... مطلب کامل

    روایتی از فروپاشی شوروی

    مردم آغازگر انقلاب روسیه بودند و به امید آنکه آزادی، دموکراسی، زمین و غذا به دست آورند از تزار عبور کرده بودند؛ اما ماحصل آنها حکومتی مستبدتر و قدرتمندتر از گذشته بود. حکومتی که این بار در پناه ایدئولوژی پنهان شده بود و همان طور که پیشتر اشاره شد حتی ایدئولوژی را نیز به خدمت مسیر قدرت خود درآورده بود تا هرکجا نیاز ... مطلب کامل

    روایتی از فروپاشی شوروی

    به مریم قجر می گویم اگر جرأت داری و وطن فروش نیستی و در ادعاهایت مبنی بر میهن پرستی و دلسوزی برای ایران و ایرانیان مصیبت زده صداقت داری در مصاحبه هایت با عربها و مطبوعات عربی بگو خلیج فارس!. اگر از یک بچه ایرانی و حتی از یک فرد خارجی هم نام خلیج فارس را سؤال کنی پاسخ می دهد که خلیج فارس است و آن را با ... مطلب کامل

    نوشتن دیدگاه

    شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

    سایت ایران قلم از انتشار مطالب و مقالاتی که در آن کلمات توهین آمیز استفاده شده، معذور است.

    مسئولیت مطالب درج شده بر عهده نویسندگان می باشد

    تمام حقوق این سایت برای © 2019 ايران قلم. محفوظ است.
    marmaris escort - marmaris bayan escort - escort marmaris - marmaris escort bayan -