• محمد حسین سبحانی: مسعود رجوی در کمای مغزی است    :    حضور مجاهدین خلق در عراق ، چه در اشرف و چه  در لیبرتی ، ظرفی بوده است که توهم اعضا را برای باصطلاح  روشن کردن دوباره موتور ارتش آزادیبخش   دامن ...
  • ایران قلم: سرکار خانم عاصمه جیلانی ! لطفا اشتباه آقای احمد شهید را تکرار نکنید    :   متاسفانه در گذشته آقای احمد شهید از  کانال منابع سازمان مجاهدین تغذیه می شدند، همان های که خود خشونت را تولید می کنند، و خود زندان ، زندانبان و شکنجه گر ...
  • سبحانی: مجاهدین ظرف بی بدیل جغرافیای عراق را جهت استمرار استراتژی خشونت برای همیشه از دست دادند    :   بنابراین جغرافیای عراق ظرف بی بدیلی برای مجاهدین خلق در راستای استمرار استراتژی خشونت و ترور و جنگ مسلحانه بود که مجاهدین خلق با حضور در آلبانی با صدای ...
  • محمد حسین سبحانی:سازمان مجاهدین در “مرداب” یک گام به جلو حرکت کرده است    :   سازمان مجاهدین بعد از سرنگونی صدام حسین باید بها و تاوان سیاسی و تشکیلاتی آغاز مبارزه مسلحانه و خشونت طلبانه را  تمام و کمال می پرداخت، ولی به ...
  • مصاحبه ایران قلم با سبحانی ـ هنوز زخم های خشونت و مبارزه مسلحانه التیام نیافته است    :   البته من قصد نداشتم که شورشیان فارک را با مجاهدین خلق مقایسه کنم، انچه اشاره کردم درس تاریخی است که سازمان مجاهدین می تواند از عمق نفرت و دوری مردم از ...
  • ایران قلم: از پیام شادباش !! مسعود رجوی خبری نیست. چرا؟    :    با گذشت چند روز از خروج کامل اعضای مجاهدین خلق از عراق از پیام شادباش و پیروزی ، سنت همیشگی مسعود رجوی ، خبری نیست. این فاکت ها ...
  • برتولت برشت؛ هنرمندی که دنیا را پرآشوب می‌خواست

    تمام کسانی که زمانی در آمریکا نسبت به خطر نازیسم و فاشیسم هشدار داده و مبارزه با آن را خواستار شده بودند، در مظان عقاید کمونیستی قرار گرفتند و به “به خطر انداختن امنیت ملی” متهم شدند.برتولت برشت که در سانتامونیکای کالیفرنیا زندگی می‌کرد، روز ۳۰ اکتبر ۱۹۴۷ “برای ادای پاره‌ای توضیحات” به واشنگتن فرا خوانده شد. برشت اظهاریه‌ای درباره وضعیت خود نوشته بود که پس از ادای سوگند و معرفی خود، تقاضا کرد آن را در دادگاه بخواند. او در این اظهاریه از جمله نوشته بود: “گمان می‌کنم برخی از شعرها و نمایشنامه‌هایی که من در مبارزه با رژیم هیتلر نوشته‌ام، موجب احضار من به این دادگاه شده‌اند. فعالیت‌های من، حتی آنها که مستقیم علیه هیتلر هستند، صرفاً جنبه ادبی دارند و به هیچ جا وابسته نیستند. من به عنوان مهمان ایالات متحده، از دخالت در امور سیاسی این کشور، حتی به صورت ادبی، خودداری کرده‌ام….

    برتولت برشت؛ هنرمندی که دنیا را پرآشوب می‌خواست

    Image copyright Getty Images

    ۱۴ اوت ۲۰۱۶ شصت سال از مرگ برتولت برشت٬ شاعر و نمایش‌نامه‌نویس مشهور آلمانی می‌گذرد.

    با این حال او تنها شاعر و نویسنده نبود. او از جوانی مقالات بسیاری درباره نظریات تئاتری خود نوشت. به ویژه در تقابل با فعالیت فرهنگی حزب نازی که می‌کوشید جوانان را به ایده‌های نژادپرستانه جذب کند، او نمایشنامه‌های آموزشی خود را نوشت.

    برشت معتقد بود که برای خنثی کردن تبلیغات رژیم نازی، تئاتر باید زحمتکشان را به مقاومت و اعتراض برانگیزد. برای رسیدن به همین هدف بود که او تئاتر اپیک یا روایتی را پایه‌گذاری کرد.

    برتولت برشت از مخالفان جدی آیین هنر برای هنر بود. او به هنر متعهد باور داشت، هنرمندان را در برابر جامعه مسئول می‌دانست و اعتقاد داشت که هنر تنها برای سرگرمی نیست، بلکه باید به جامعه خدمت کند و به ویژه زحمتکشان را که به حقوق خود آشنا نیستند، به فکر وا دارد.

    تئاتر او، به پیروی از سنت گرانقدر کانت، تئاتری خردگرای است، به این معنی که بیش از تأثیر احساسی بر تحلیل موقعیت‌های واقعی، از دیدگاه طبقاتی و با در نظر گرفتن منافع رنجبران، تکیه دارد.

    بر پایه همین رهیافت تحول‌طلبانه بود که او راه خود را از تئاتر سنتی جدا کرد، سبک تازه‌ای در تئاتر پدید آورد و مقالات نظری بسیاری در تعریف و تشریح آن نوشت.

    برشت سیر تئاتر جهان تا روزگار خود را تئاتر ارسطویی خواند، زیرا این تئاتر همچنان بر پایه همان اصولی استوار بود که بیش از دو هزار سال پیش توسط ارسطو بیان شده بود. جانمایه این تئاتر محاکات یا تقلید بود و هدف اصلی آن تزکیه یا پالایش روحی تماشاگر (کاتارسیس). به بیان ساده و روشن: این تئاتر قصد داشت تماشاگر را چنان شیفته و مجذوب کند که از راه همذات‌پنداری با شخصیت‌های نمایش به اعتلای روحی دست یابد.

    Image caption نمایی از تله تئاتر ‘زندگی گالیله’ نوشته برتولت برشت، محصول ۱۹۶۴ بی بی سی

    برشت به شالوده نظری این تئاتر، از جمله در نظریات هم‌میهن خود شیلر، حمله کرد و گفت این تئاتر دستگاهی بسته و ایستاست، تنها احساسات تماشاگر را به بازی می‌گیرد، همچون مخدری قوی او را به طور موقت به رخوتی لذت‌بخش فرو می‌برد اما در نهایت او را کودن و ابله رها می‌کند تا همچنان پیرو و مدافع “وضع موجود” باشد.

    اما هنرمند متعهد که به تحول انقلابی جامعه معتقد است، باید تئاتری خلق کند تا تماشاگران را به دگرگون ساختن وضع موجود مجاب و توانا سازد. کارل مارکس زمانی گفته بود: “وظیفه فیلسوفان نه تفسیر جهان، بل تغییر آن است”.

    بازپرسی از برشت در آمریکا

    پس از پایان جنگ جهانی دوم و آغاز جنگ سرد، فضای اختناق‌آمیزی در آمریکا حاکم شد. داشتن افکار مترقی “جرم” به حساب آمد، نیروها و روشنفکران چپگرا “عناصر دشمن” خوانده شدند. راست‌گرایان افراطی به سرکردگی سناتور جوزف مک‌کارتی کارزار مخوفی علیه هنرمندان و نویسندگان مترقی به راه انداختند. تقریبا تمام هنرمندان و نویسندگان خوب و شایسته با “کمیته تحقیق درباره فعالیت‌های ضدامریکایی” سروکار پیدا کردند.

    ادگار هوور، که از سال ۱۹۲۴ تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۲ در رأس اف‌بی‌آی بود، لشکری از مزدوران خبرچین را برای تعقیب بهترین روشنفکران آمریکا اجیر کرده بود. برخی از این عناصر دست‌آموز بعدها به مقامات بالا رسیدند.

    Image copyright Getty Images
    Image caption با هلنه وایگل٬ سومین همسرش

    تمام کسانی که زمانی در آمریکا نسبت به خطر نازیسم و فاشیسم هشدار داده و مبارزه با آن را خواستار شده بودند، در مظان عقاید کمونیستی قرار گرفتند و به “به خطر انداختن امنیت ملی” متهم شدند.

    برتولت برشت که در سانتامونیکای کالیفرنیا زندگی می‌کرد، روز ۳۰ اکتبر ۱۹۴۷ “برای ادای پاره‌ای توضیحات” به واشنگتن فرا خوانده شد.

    برشت اظهاریه‌ای درباره وضعیت خود نوشته بود که پس از ادای سوگند و معرفی خود، تقاضا کرد آن را در دادگاه بخواند. او در این اظهاریه از جمله نوشته بود:

    “گمان می‌کنم برخی از شعرها و نمایشنامه‌هایی که من در مبارزه با رژیم هیتلر نوشته‌ام، موجب احضار من به این دادگاه شده‌اند. فعالیت‌های من، حتی آنها که مستقیم علیه هیتلر هستند، صرفاً جنبه ادبی دارند و به هیچ جا وابسته نیستند. من به عنوان مهمان ایالات متحده، از دخالت در امور سیاسی این کشور، حتی به صورت ادبی، خودداری کرده‌ام….

    اکنون که در برابر کمیته فعالیت‌های ضدامریکایی قرار گرفته‌ام، مایلم برای اولین بار چند کلمه‌ای درباره مسائل امریکا صحبت کنم. با توجه به تجاربی که به عنوان شاعر و نمایشنامه‌نویس در این دو دهه اخیر کسب کرده‌ام، می‌خواهم بگویم که ملت بزرگ آمریکا زیان جبران‌ناپذیری خواهد دید اگر به هرکس اجازه دهد که از رقابت آزاد در حوزه‌های فرهنگی جلوگیری کند یا هنر را از آزادی محروم سازد، زیرا بدون آزادی از هنر هیچ چیز باقی نخواهد ماند.

    ما در جهان خطرناکی زندگی می‌کنیم. امروزه وضع تمدن ما به نحوی است که برای برخورداری از سعادت و آسایش هرگونه امکانی در اختیار داریم، اما در عمل از فقر و محرومیت زیاد دور نیستیم. ما از جنگ‌های بزرگ بسی رنج برده‌ایم، اما گویا جنگ‌های وحشتناک‌تری در پیش است، که تنها یکی از آنها می‌تواند تبار انسانی را یکسره از روی زمین محو کند. شاید ما نمونه آخرین نسل نوع بشر باشیم.”

    Image copyright Getty Images
    Image caption در کنار شوستاکوویچ آهنگساز و پیانیست برجسته روس

    برشت متن خود را به انگلیسی برگردانده و برای خواندن در دادگاه آماده کرده بود. اما رئیس دادگاه پس از نگاهی گذرا به نوشته برشت، آن را “نامربوط به جریان بازرسی” دانست و با قرائت آن مخالفت کرد.

    اریک بنتلی، پژوهشگر بریتانیایی مقیم امریکا، که در سال ۱۹۴۹ در زوریخ با برشت درباره دادگاه او گفت‌وگو کرده، می‌نویسد: برشت از جریان دادگاه راضی بود و با خنده گفت: “آنها اصلا به بدی نازی‌ها نبودند. نازی‌ها هرگز نمی‌گذاشتند که من در دادگاه سیگار بکشم. در واشنگتن به من اجازه دادند که سیگار بکشم و من این طور می‌توانستم بعد از هر سؤالی پکی بزنم و خودم را برای جواب آماده کنم”.

    سند روسفیدی برشت

    برتولت برشت هنرمندی معترض بود که با نظم موجود سر سازش نداشت. با وجود سرشت اعتراض‌آمیز هنرش، او بنا به جهان‌بینی انقلابی، خود را مدافع “حکومت زحمتکشان” می‌دانست، اتحاد شوروی و نظام سیاسی مخلوق آن را تحقق آرمان سوسیالیستی می‌دید.

    او در دهها شعر و مقاله از جبهه ضدفاشیستی، به رهبری اتحاد شوروی، حمایت کرد و به تلافی جوایز لنین و استالین را برنده شد.

    یادداشت‌های روزانه و اشعاری که پس از مرگ برتولت برشت منتشر شد، نشان می‌دهد که او با وحشت و نگرانی روند انحطاط اتحاد شوروی و کشورهای سوسیالیستی را به سوی نظامی سرکوبگر و خودکامه دنبال می‌کرده است.

    Image copyright Getty Images
    Image caption چارلز لافتن در نمایی از تئاتر گالیله به کارگردانی جوزف لوزی

    برخی از دوستان هنرمند برشت مانند مایرهولد و ترتیاکوف در اتحاد شوروی قربانی تصفیه‌های استالینی شدند و این نمی‌توانست از دید برشت پنهان بماند. این واقعیت که او پس از فرار از آلمان، به جای اتحاد شوروی، که کعبه آمال کمونیست‌ها به شمار می‌رفت، امریکا را انتخاب کرد، به اندازه کافی گویاست.

    برشت که در سال ۱۹۴۸ به امید برپایی “آلمان بهتر” به آلمان شرقی رفت، از نزدیک شاهد بود که آن نظام هر روز از آرمان‌های سوسیالیستی دورتر می‌شود.

    “دولت کارگران و دهقانان” در روز ۱۷ ژوئن ۱۹۵۳ تمام ماسک‌ها را از صورت برداشت و قیام کارگران معترض را با تانک و مسلسل جواب داد.

    برشت که از حدود یک سال قبل بیمار بود، روز دهم اوت ۱۹۵۶ برای آخرین بار به تئاتر رفت. با شاگردان و اطرافیان خود گفت‌وگو کرد و به آنها گفت از پیشرفت آنها و رونق کار تئاتر خوشحال است و می‌داند بدون او همه چیز به خوبی پیش خواهد رفت. احساس ضعف می‌کرد و ناگزیر شد زودتر به خانه برگردد.

    سه روز بعد در خانه دچار تپش قلب شد و فشار خونش به شدت پایین افتاد. شامگاه روز بعد ۱۴ اوت نزدیک نیمه‌شب نفس او در قفسه سینه محبوس ماند. خطاب به پزشکی که می‌کوشید قلب او را به کار اندازد، گفت: “راحتم بگذارید!” این آخرین کلام برشت بود. هنگام مرگ تنها ۵۸ سال داشت.

    گفته‌اند که نارسایی قلبی او بیماری ساده‌ای بود اما پزشکان درست تشخیص نداده بودند.

    برشت، این ماده‌گرای سرسخت، سه سال قبل از مرگ در نامه‌ای به همسرش هلنه وایگل درباره کفن و دفن خود رهنمودی کامل داده بود، از جمله: پیش از آن که به گورم بگذارید، دشنه‌ای به قلبم فرو کنید تا مبادا زنده به گور شوم. تابوتم را از پولاد محکم بسازید، چون دلم نمی‌خواهد خوراک کرم‌ها شوم…

    یک سال پیش از آن، روزی که مرگ خود را نزدیک دیده بود، یادداشتی برای “آکادمی هنرهای کشور” فرستاد، با این مضمون:

    “پس از مرگ مایل نیستم در جایی در انظار مردم یا نمایش عموم دفن شوم. بر سر گورم هیچ نطقی خوانده نشود. مایلم در گورستان نزدیک خانه‌ام در خیابان شاوسه دفن شوم”.

    بنا به خواست خودش در گوری ساده خفته است و بر سنگ مزارش تنها نامش حک شده: برتولت برشت.

    ________________________________________________________________

    منظومه “به آیندگان”، که تا حدی جنبه اتوبیوگرافیک دارد، یکی از معروفترین سروده‌های برشت است. او زمانی که پا در گریز بود، این شعر را در سال ۱۹۳۹ در دانمارک سرود. آن را نوعی حدیث نفس یا “وصیت‌نامه معنوی” او دانسته‌اند.

    راستی که در دوره تیره و تاری زندگی می‌کنم:

    امروزه فقط حرف‌های احمقانه بی‌خطر هستند

    اخم بر چهره نداشتن، از بی‌احساسی خبر می‌دهد،

    و آنکه می‌خندد، هنوز خبر هولناک را نشنیده است.

    این چگونه زمانه‌ایست

    که حرف زدن از درختان عین جنایت است

    وقتی از این همه تباهی چیزی نگوییم!

    کسی که آرام به راه خود می‌رود گناهکار است

    زیرا دوستانی که در تنگنا هستند

    دیگر به او دسترس ندارند.

    این درست است: من هنوز رزق و روزی دارم

    اما باور کنید: این تنها از روی تصادف است

    هیچ قرار نیست از کاری که می‌کنم نان و آبی برسد

    اگر بخت و اقبال پشت کند، کارم ساخته است.

    از قدیم گفته‌اند: بخور، بنوش و از آنچه داری بهره بگیر

    اما چطور می‌توان خورد و نوشید

    وقتی خوراکم را از دهان گرسنه‌ای گرفته‌ام

    و به جام آبم تشنه‌ای مستحق‌تر است….

    در دوران آشوب به شهرها آمدم

    زمانی که گرسنگی بیداد می‌کرد.

    در زمان شورش به میان مردم آمدم

    و به همراهشان فریاد زدم.

    عمری که مرا داده شده بود

    بر زمین چنین گذشت.

    خوراکم را میان سنگرها خوردم

    خوابم را کنار قاتلها خفتم

    عشق را جدی نگرفتم

    و به طبیعت دل ندادم

    عمری که مرا داده شده بود

    بر زمین چنین گذشت.

    در روزگار من تمام راهها به مرداب ختم می‌شدند

    زبانم مرا به جلادان لو می‌داد

    زورم زیاد نبود، اما امید داشتم

    که برای زمامداران دردسر فراهم کنم!

    عمری که مرا داده شده بود

    بر زمین چنین گذشت…

    آهای آیندگان، شما که از دل توفانی بیرون می‌جهید

    که ما را بلعیده است.

    وقتی از ضعف‌های ما حرف می‌زنید

    یادتان باشد

    که از زمانه سخت ما هم چیزی بگویید.

    به یاد آورید که ما بیش از کفش‌هامان کشور عوض کردیم

    و میدان‌های جنگ طبقاتی را با یأس پشت سر گذاشتیم،

    آنجا که ستم بود و اعتراضی نبود.

    این را خوب می‌دانیم:

    حتی نفرت از حقارت نیز

    آدم را سنگدل می‌کند.

    حتی پرخاش به نابرابری هم

    صدا را خشن می‌کند.

    آخ، ما که خواستیم زمین را برای مهربانی مهیا کنیم

    خود نتوانستیم مهربان باشیم.

    اما شما وقتی به روزی رسیدید

    که انسان یاور انسان بود

    درباره ما

    با رأفت داوری کنید!

    مطالب مرتبط :

    ۱۰۰ سال پیش نخستین زن در پارلمان آلمان سخنرانی کرد

    بمناسبت فرا رسیدن سال نو و نوروز  1397 علی جهانی، وبلاگ آیینه، بیست و یکم مارس ۲۰۱۹:… اولا که سران یک ماه قبل فراخوان برگزاری جشن چهارشنبه سوری صادر می کنند که انگار مردم ایران نمیدانند بعدش هم اعلام پیروزی می کنند که مردم ایران به فراخوان سازمان جواب مثبت داده اند و به خیابان ها آمده و جشن چهارشنبه سوری را ... مطلب کامل

    ۱۰۰ سال پیش نخستین زن در پارلمان آلمان سخنرانی کرد

    فرقه مجاهدین هر ساله عید نوروز را جشن می گیرد و طوری وانمود می کند که به نوروز باستان معتقد است اما در همان روزهای نوروزی با پخش کردن اخبار دروغین و تخم نفاق تلاش می کند تا نوروز را به کام مردم ایران زهر کند، تلاش می کند تا نوروز روز صلح و آشتی را به روز تفاق و دشمنی تبدیل کند، با دروغ و دغل ... مطلب کامل

    غلامرضا شکری:چرا خروج ممنوع؟ افشای یک قتل درون تشکیلاتی دیگر در سازمان مجاهدین

    یک روز ظهر بود که نقی ارانی یکی از شکنجه گران فرقه مجاهدین خلق  آمد و گفت دیگه تمامه میندازمت زیر زرهی تو داری دروغ میگی که گفتم بنداز زیر تانک. تانکی که برای  باصطلاح آزادی ایران باشه مشکلی نیست اگه زودتر بمیرم بهتره که شروع کرد به فحاشی کردن و کتک زدن و بعد که گذاشت رفت . بعد از مدتی آمد و گفت تو را با یکی ... مطلب کامل

    غلامرضا شکری:چرا خروج ممنوع؟ افشای یک قتل درون تشکیلاتی دیگر در سازمان مجاهدین

    هیچ کسی در این سازمان چه زن و چه مرد مفهوم زندگی را نمی دانند چرا که هر گونه ازدواج و عشق و تشکیل خانواده و هر گونه تماس و ارتباط با اعضای خانواده و دنیای بیرون ممنوع و قاچاق می باشد. حتی فکر کردن به خانواده و زن و زندگی ممنوع و جرمی نابخشودنی است. در دنیای امروز یکی از اولیه ترین حقوق شناخته شدۀ بین ... مطلب کامل

    غلامرضا شکری:چرا خروج ممنوع؟ افشای یک قتل درون تشکیلاتی دیگر در سازمان مجاهدین

    میر باقر صداقی، انجمن وطنم، سوئیس، هفدهم مارس ۲۰۱۹:…  ما را چه شده است!!!که چنین  اپوزسیون بر انداز خارجه نشین و در راس آن مجاهدین خلق  دریده و با پر روی زیر بیرق بیگانه خزیده اند   هر چه نگاه میکنم بوی ایرانی بودن و وطن  پرستی به مشام نمی رسد  هر چه هست دریوزگی است شاید مصاحبه خبرگزاری رویترز با مریم رجوی در سالگرد انقلاب ضد سلطنتی در اورسوراز فرانسه هفتم ... مطلب کامل

    غلامرضا شکری:چرا خروج ممنوع؟ افشای یک قتل درون تشکیلاتی دیگر در سازمان مجاهدین

    من بعنوان یک فرد جداشده از این فرقه با گذشت سی سال هنوز خودم را اسیر این فرقه جهل و جنایت میدانم و هنوز نتوانستم گذشته خود را فراموش کنم. حال فرقه رجوی در سیمای خود به کرات به تفسیر گذشته این فرقه ترو ریستی و جنایت کار و مزدور میپردازد و فکر میکند که با جلب حمایتهای پوشالی و پولکی که از وزیر و وزرای از ... مطلب کامل

    غلامرضا شکری:چرا خروج ممنوع؟ افشای یک قتل درون تشکیلاتی دیگر در سازمان مجاهدین

     چرا که قرار بود در روشنایی صبح هم حمله کنیم .بعد از روشنایی صبح پیام آوردند که منتفی شده به دهلران برگردید. روزها در دهلران بودیم شبها با یک گردان تانک چیفتن که از تیپ دزفول بود و در محاصره افتاده و به ما ملحق شده بود جهت حفاظت یک پل که فراموش کردم بین موسیان و عین خوش بود می رفتیم و صبح بر می گشتیم. این کار ادامه ... مطلب کامل

    موضع گیری کاخ سفید : حادثه نیوزیلند ربطی به ترامپ ندارد

    میک مالوینی، رئیس کارکنان کاخ سفید، هرگونه تلاش برای ربط دادن عملیات تروریستی در کرایست‌چرچ به مواضع رئیس جمهور آمریکا را محکوم دانست. مالوینی تصریح کرد: «رئیس جمهور یک سفیدپوست نژادپرست نیست. نمی‌دانم ما چند بار باید این را بگوییم». مالوینی این اظهارات را در گفتگویی با برنامه یکشنبه تلویزیون "فاکس نیوز" بیان کرد. روز جمعه (۱۵ مارس) دونالد ترامپ ماجرای تیراندازی به زایران مسلمان در دو مسجد ... مطلب کامل

    موضع گیری کاخ سفید : حادثه نیوزیلند ربطی به ترامپ ندارد

    همدستان فرقه رجوی درحمایت و تشویق سیاست تحریم مردم ایران منصور نظری، ایران اینترلینک، هفدهم مارس ۲۰۱۹:… جالب تر از همه این است که همین خائنین از جمله فرقه رجوی تبلیغ میکردند که تحریم ها شامل ما یحتاج و دارو و درمان نمیشود در صورتی که دقیقا همه تحریم ها به نوعی زندگی مردم ایران را نشانه رفته اند تا به هدفشان که رنج و شکنج ... مطلب کامل

    موضع گیری کاخ سفید : حادثه نیوزیلند ربطی به ترامپ ندارد

    سوال ازرجوی این است که چرا به کوه وکمر وحیاط خونه پناه بردی فکرکنم کمی بگذرد به توالت خونه هم رسیده وکانونهای شورشی دران برای اتش زدن عکس جلوس خواهند کرد براستی بکجا رسیده ای که رسما ازکانونهای شورشی میخواهی درحیاط وپشت بام وپستو ودره وغاربروند وعکس اتش بزنند حالا مقایسه کنید کانونهای شورشی را انهم درزمانی که انقدر ازادی درایران وجود دارد که زندانیان سازمان مجاهدین ازگوهردشت وزنان ... مطلب کامل

    نوشتن دیدگاه

    شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

    سایت ایران قلم از انتشار مطالب و مقالاتی که در آن کلمات توهین آمیز استفاده شده، معذور است.

    مسئولیت مطالب درج شده بر عهده نویسندگان می باشد

    تمام حقوق این سایت برای © 2019 ايران قلم. محفوظ است.
    marmaris escort - marmaris bayan escort - escort marmaris - marmaris escort bayan -