• ایران قلم:این همه صدام حسین در “جوار خاک میهن” برایتان بشگن زد، به جایی رسیدید که الان از فرنگ برسید؟    :   " بشکن زدن " که چیزی نیست، اگر ترامپ ، با دست های خودش صدام حسین را از قبر در بیاورد و به همراه ترکی فیصل و جولیانی ...
  • محمد حسین سبحانی: مسعود رجوی در کمای مغزی است    :    حضور مجاهدین خلق در عراق ، چه در اشرف و چه  در لیبرتی ، ظرفی بوده است که توهم اعضا را برای باصطلاح  روشن کردن دوباره موتور ارتش آزادیبخش   دامن ...
  • ایران قلم: سرکار خانم عاصمه جیلانی ! لطفا اشتباه آقای احمد شهید را تکرار نکنید    :   متاسفانه در گذشته آقای احمد شهید از  کانال منابع سازمان مجاهدین تغذیه می شدند، همان های که خود خشونت را تولید می کنند، و خود زندان ، زندانبان و شکنجه گر ...
  • سبحانی: مجاهدین ظرف بی بدیل جغرافیای عراق را جهت استمرار استراتژی خشونت برای همیشه از دست دادند    :   بنابراین جغرافیای عراق ظرف بی بدیلی برای مجاهدین خلق در راستای استمرار استراتژی خشونت و ترور و جنگ مسلحانه بود که مجاهدین خلق با حضور در آلبانی با صدای ...
  • محمد حسین سبحانی:سازمان مجاهدین در “مرداب” یک گام به جلو حرکت کرده است    :   سازمان مجاهدین بعد از سرنگونی صدام حسین باید بها و تاوان سیاسی و تشکیلاتی آغاز مبارزه مسلحانه و خشونت طلبانه را  تمام و کمال می پرداخت، ولی به ...
  • مصاحبه ایران قلم با سبحانی ـ هنوز زخم های خشونت و مبارزه مسلحانه التیام نیافته است    :   البته من قصد نداشتم که شورشیان فارک را با مجاهدین خلق مقایسه کنم، انچه اشاره کردم درس تاریخی است که سازمان مجاهدین می تواند از عمق نفرت و دوری مردم از ...
  • جلوه گری جنگ سالارانه دونالد ترامپ

    آقای ترامپ که استعداد چندانی برای درس گرفتن ازاین نتیجه مفتضحانه نداشت، تصمیم گرفت اختیاراتی فوق العاده به افسران ارشد خود تفویض کند و به آنان برای اقدام به عملیات نظامی در ۶ کشور کارت سفید بدهد. به عنوان نمونه، رییس جمهوری به پنتاگون مجوز داد که در یمن ٣ استان را به عنوان «منطقه فعالیت خصمانه» تعیین نماید. برچسبی که به افسران آمریکایی در محل امکان می داد بدون مراجعه به کاخ سفید به حملاتی توسط پهبادها برای ازبین بردن افراد مظنون دست بزنند. دوهفته پس از عملیات فاجعه بار ژانویه، ایالات متحده به بیش از ٧٠ حمله پهبادی در یمن دست زد که این شمار بسیار بیش از همه حملات اجازه داده شده ازاین نوع درسراسر سال ٢٠١۶ توسط آقای اوباما بود.

    پس از بمباران سوریه

    جلوه گری جنگ سالارانه دونالد ترامپ

    Michael T. Klare  ـ 17.05.2017

    منبع : لوموند دیپلماتیک

    آقای دونالد ترامپ، چنان که بارها تکرار کرده، قصد دارد سیاست خارجی «غیرقابل پیش بینی» ای به اجرا بگذارد و بمباران یک پایگاه هوایی رژیم سوریه عملا سران کشورهای بسیاری را شگفت زده کرد. این درحالی است که این حمله از منطقی خاص برخوردار بود: رییس جمهوری که به نظرمی آید از ماه ژانویه به کاربرد قدرت روآورده است.

    حمله تلافی جویانه به خاطر یک حمله شیمیایی که توسط بیشتر اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد به رژیم دمشق نسبت داده شد و بمباران یک پایگاه هوایی در سوریه از ناوگان جنگی آمریکا، در رسانه ها به عنوان نخستین اقدام نظامی رییس جمهوری دونالد ترامپ از زمان ورود به کاخ سفید معرفی شد. رگبار ۵٩ موشک «تام هاوک» با توجه به خسارات عمده ای که به وجود آورد، اگرچه نه چندان فاجعه بار اما امری پیش پا افتاده نیز نبود. ولی این حمله درواقع دومین تهاجم آقای ترامپ است. مورد نخست حمله خونبار نیروهای ویژه آمریکایی در ٢٩ ژانویه ٢٠١٧ در یمن بود. حمله اخیر می تواند پیش درآمد یک رشته طولانی از عملیات خشونت بار دیگری باشد که هریک غیرمحتاطانه و تجاوزگرانه تر از مورد پیشین انجام گردد.

    آقای ترامپ درطول کارزار انتخاباتی خود بارها اعلام کرده بود که در بسیج ارتش برای دفاع از منافع خارجی کشور تردید نخواهد کرد در همان حالیکه رییس جمهوری باراک اوباما و وزیر خارجه پیشین او هیلاری کلینتون را به خاطر کشاندن ایالات متحده به جنگ های پایان ناپذیر در خاور نزدیک ملامت کرده بود. در سپتامبر ٢٠١۶، او در پاسخ این پرسش که درصورت برخورد ناوهای ایرانی و آمریکایی در خلیج فارس چه خواهدکرد، باد در سینه انداخت و گفت: «درمورد ایران، اگر آنها با قایق های تندروی کوچک خود اطراف ناوهای باشکوه ما پیدا شوند و نسبت به مردان ما کارهایی که نباید انجام دهند، به آنها تاحد خارج کردنشان از میدان ناوهایمان تیراندازی خواهد شد (١)».

    آقای ترامپ از زمان راه یابی به کاخ سفید بیش از پیش جنگ طلبی نشان داده و به ستاد ارتش، یا چنان که خود دوست دارد آنها را بنامد «ژنرال های من» برای برنامه ریزی و اجرای عملیات نظامی در مناطق مختلف جنگی مانند افغانستان، عراق، لیبی، سومالی، سوریه یا یمن آزادی عمل بیشتری می دهد.

    به این ترتیب، نخستین حرکت او در ماه ژانویه زمانی بود که دستور داد عملیاتی کوماندویی علیه یک روستا واقع در مرکز یمن انجام شود که گفته می شد پناهگاه گروه «القاعده در شبه جزیره عربستان» (AQPA) است. با آن که تدارک این حمله در آخرین هفته های ریاست جمهوری اوباما انجام شده بود، رییس جمهوری جدید بود که در یک جلسه با کارشناس راهبردی ارشد خود استفان بانون، دامادش جارد کوشنر، وزیر دفاع جیمز متیس و ژنرال مایکل فلین، که سمت مشاور امنیت ملی اش خیلی کوتاه بود، برای انجام حمله چراغ سبز داد. بی تردید به دلیل سرسری گرفتن برنامه ریزی و مدیریت ناکارآمد کاخ سفید – یا ترکیبی از هردو – بود که این عملیات به یک فاجعه بدل شد. ١۶ غیرنظامی و یکی از اعضای «نیوی سیلز»(Navy Seals) نیروهای نخبه دریایی آمریکا جان خود را ازدست دادند.

    آقای ترامپ که استعداد چندانی برای درس گرفتن ازاین نتیجه مفتضحانه نداشت، تصمیم گرفت اختیاراتی فوق العاده به افسران ارشد خود تفویض کند و به آنان برای اقدام به عملیات نظامی در ۶ کشور کارت سفید بدهد. به عنوان نمونه، رییس جمهوری به پنتاگون مجوز داد که در یمن ٣ استان را به عنوان «منطقه فعالیت خصمانه» تعیین نماید. برچسبی که به افسران آمریکایی در محل امکان می داد بدون مراجعه به کاخ سفید به حملاتی توسط پهبادها برای ازبین بردن افراد مظنون دست بزنند. دوهفته پس از عملیات فاجعه بار ژانویه، ایالات متحده به بیش از ٧٠ حمله پهبادی در یمن دست زد که این شمار بسیار بیش از همه حملات اجازه داده شده ازاین نوع درسراسر سال ٢٠١۶ توسط آقای اوباما بود.

    در سومالی هم مناطق وسیعی در طبقه بندی مناطق فعالیت خصمانه قرار گرفتند. افسران «فرماندهی نظامی آمریکا در آفریقا» (Africom) اختیار کامل دارند که اعضای احتمالی «الشباب»، یکی از شاخه های القاعده را هدف قراردهند. ژنرال توماس والدهاوزر، فرمانده کل «فرماندهی نظامی آمریکا در آفریقا» با خوشحالی به نیویورک تایمز (٣٠ مارس ٢٠١٧) می گوید: «برای ما بسیار مهم و مفید است که در زمینه تصمیم گیری کمی بیشتر انعطاف و آزادی عمل داشته باشیم. این امر به ما امکان می دهد که هدف هایمان را سریع تر بمباران کنیم».

    «بگذاریم کارشان را بکنند»

    افسران فرماندهی مرکزی (Centcom)، که مسئول عملیات نظامی آمریکا در عراق و سوریه هستند هم از آزادی عملی که آقای ترامپ به آنها داده خشنودند. در پایان ماه مارس، درحالی که آنها به درخواست کاخ سفید برای گسترش تهاجم خود به «سازمان حکومت اسلامی» (داعش) تدارک می دیدند، ژنرال جوزف وُتل می گفت: «ما این را فهمیده ایم که ماهیت نبرد درحال تغییر است و باید کاری کنیم که مقامات در حدی مناسب قدرت بیشتری به نیروهای حاضر در محل بدهند (٢)».

    این تفویض «اختیارات» به افسران رده های پایین تر در ماه مارس با به کارگیری ۴٠٠ سرباز آمریکایی درسوریه تحقق یافت. این امر به تصمیم ژنرال وُتل و بدون تایید قبلی رییس جمهوری انجام شد و او پس از ژنرال متیس [وزیر دفاع] و بعد از به کار گیری این نیروهای تقویتی درجریان کار قرار گرفت. به نظر شماری از ناظران، بخشی از این راهبرد «بگذاریم افراد درمحل کارشان را بکنند»، ناشی از حمام خون ١٧ مارس است که بمباران یک منطقه مسکونی در غرب موصل سبب مرگ دستکم ٢٠٠ غیرنظامی عراقی شد که درمیان آنها دهها کودک نیز بودند.

    با چنین زمینه و پیشینه ای عملیات ٧ آوریل آنقدرها هم که به نظر می رسد غیرمنتظره نیست. درفاصله ٧٢ روزه ورود به کاخ سفید و تصمیم به از بین بردن هواپیماهای پایگاه هوایی «شایرا» در سوریه، آقای ترامپ تبدیل به هوادار بی قیدوشرط کاربرد نیروی نظامی شده است. همه شواهد حاکی از آن است که او حتی یک ثانیه درمورد دادن دستور حمله تردید نکرده است. کمترین نشانه ای از اندیشیدن به احترام به قوانین بین المللی، ضرورت مشاوره با کنگره، سنجیدن عواقب دیپلوماتیک برای ایالات متحده یا هر ملاحظه دیگری که پیشتر می توانست دغدغه آقای اوباما باشد در او دیده نمی شود. تردیدی نیست که آقای ترامپ از نتیجه خشنود است: اقدام جنگی او نه فقط توسط بیشتر مخالفان جمهوری خواه، ازجمله سناتورها مک کین و لیندسی گراهام، بلکه توسط برخی از سرسخت ترین منتقدان دموکرات مانند سناتور چارلز شومر نیز مورد استقبال قرارگرفته است.

    این بیم وجود دارد که موشک پراکنی ها مرحله ای برای کسب تجربه و دست گرمی افراد در محل جهت استفاده از زور و قدرت آتش آمریکا علیه کشورهای ضعیف تر باشد. هدف چنین عملی نمی تواند تنها رژیم سوریه باشد و الزاما به کشوری دیگر و بازهم کشوری دیگر کشیده می شود و کار بالا و بالاتر می گیرد.

    فزون براین، آقای ترامپ برای درپیش گرفتن این رفتار مدتی زیاد صبر نکرد. در ١٣ آوریل، مرکز فرماندهی آمریکا در سوریه و عراق، کوهستانی در افغانستان که دارای شبکه ای از تونل ها و پناهگاه جنگجویان داعش بود را با ترسناک ترین بمب دنیا، بجز سلاح اتمی، موسوم به «مادر همه بمب ها» بمباران کرد. این بمب ١٠ تن وزن و ١۶ میلیون دلار قیمت دارد و در شعاعی ٩٠٠ متری هرگونه اثر حیات را ازبین می برد. این بمب اگر در فضای شهری یا نیمه شهری منفجرشود می تواند هزاران قربانی به جا گذارد و به این دلیل بود که دستگاه مدیریتی اوباما هرگز از آن استفاده نکرد. این واقعیت که ترامپ تنها چند روز پس از حمله موشکی به سوریه از آن استفاده کرد، نشانگر تمایل او به کاربرد هرچه بیشتر سلاح های کشتار جمعی است.

    ضرب شست بعدی اوچگونه می تواند باشد؟ حملات نظامی پیشگیرانه علیه کره شمالی یا ایران جزء سناریوهای احتمالی است. کمی پس از دستور انجام حمله موشکی به سوریه، رییس جمهوری ترامپ به همتای چینی خود ژی جین پینگ – که در ۶ آوریل در اقامتگاه شخصی اش در مارالاگوی فلوریدا مهمان او بود – هشدار می داد که «جمهوری دموکراتیک خلق کره» (RPDC)، اگر فورا به برنامه موشک های بالیستیک قاره پیمای خود پایان ندهد، می تواند هدف حمله بعدی باشد. درپایان شام، رکس تیلرسون هم که در آن حضور داشت، این هشدار آقای ترامپ به میهمان چینی اش را اعلام کرد: «جلوی متحد کره شمالی خود را بگیرید، درغیر این صورت ما تکه پاره اش می کنیم». آقای تیلرسون گفت که دربرابر تهدید کره شمالی: «رییس جمهوری ترامپ به رییس جمهوری چین گفت ما از کارکردن با شما خوشحال می شویم. درصورتی که چین نتواند دراین مورد خود را با ما هماهنگ کند، آمادگی داریم و خواهیم داشت که کارها را دردست بگیریم (٣)».

    چند ساعت بعد، وزارت دفاع اعلام کرد که به ناو هواپیمابر یواس اس کارل وینسون و ناوگان پشتیبانی آن – از جمله اژدر افکن های مسلح به موشک های تام هاوک، همان که به تازگی در سوریه مورد استفاده قرارگرفته بود- دستور داده که سفر برنامه ریزی شده خود به استرالیا را لغو نموده و به سوی آب های مجاور شبه جزیره کره (مقاله عقلانیت پیونگ یانگ را بخوانید) حرکت کند. کاخ سفید اعلام کرد این دستور به آقای ترامپ امکان می دهد که درصورت تصمیم گیری به مداخله علیه پیونگ یانگ، اعم از این که جنبه پیشگیرانه داشته و برای ویران کردن پایگاه های پرتاب موشک باشد یا برای پاسخگویی به اقدامی تحریک آمیز مانند آزمایش هسته ای یا پرتاب موشک [به سرعت اقدام کند]. ژنرال هربرت مک ماستر، مشاور امنیت ملی کاخ سفید روز ٩ آوریل خشمگینانه گفت: «اکنون رژیمی خلافکار و بی اخلاق توانایی هسته ای دارد. رییس جمهوری درخواست کرده که همه گزینه های ممکن برای حذف خطری که مردم آمریکا، متحدان و شرکای ما در منطقه را تهدید می کند بررسی شود (۴)».

    تهدیدها در تنگه هرمز

    در کشورهای همسایه پیونگ یانگ، بویژه در چین، ژاپن و کره جنوبی، که عواقب اقدام نظامی ایالات متحده سریعا احساس خواهد شد، اعلام بسیج ناو یواس اس کارل وینسون و اظهارات جنگ طلبانه واشنگتن بیم و هراس زیادی برانگیخته است. فزون براین، رژیم کره شمالی اعلام کرده که به هرگونه حمله آمریکا با حمله به کره جنوبی و ژاپن پاسخ خواهد داد و این می تواند با سلاح های شیمیایی یا هسته ای باشد. کره شمالی حتی می تواند سئول و ١٠ میلیون ساکنان آن را از مواضع مستحکم خود در حاشیه منطقه موسوم به «غیر نظامی»که جداکننده دو کشور است هدف قراردهد. حتی حملات تلافی جویانه محدود نیز می تواند موجب تلفات انسانی سنگینی شود.

    درمورد ایران هم وضعیت چندان اطمینان برانگیزتر نیست. آقای ترامپ درزمان نامزدی ریاست جمهوری مرتب نسبت به این کشور ابراز تنفر می کرد. با رسیدن به ریاست جمهوری، شدیدا از برنامه موشکی ایران انتقاد نموده و تهران را به حمایت از گروه های تروریستی درخاور نزدیک متهم می کند. در آغاز فوریه، درپی یک آزمایش موشک بالیستیک، ژنرال فلین اعلام کرد که واشنگتن به تهران «رسما اخطار» خواهد داد و افزود که برای واداشتن تهران به تغییر رفتار گزینه های متعددی در دست مطالعه است. او این گزینه ها را مشخص نکرد اما منابع دیگری در کاخ سفید گفتند که اقدام نظامی درنظر گرفته شده است. با آن که ژنرال فلین، هوادار مشهور جنگ علیه ایران، سمت خود را در ١٣ فوریه ترک کرد، هیچ دلیلی وجود ندارد که فرض شود رییس جمهوری ترامپ یا وزیر دفاع ژنرال متیس – که او نیز به خاطر انزجار از تهران شهرت دارد – گزینه نظامی را کنار نهاده اند. آقای ترامپ می تواند در بهره برداری هایش از وضعیت سوریه، امکاناتی برای پس راندن تهران بیابد.

    چنین حملاتی بی گمان رشته ای از انتقام جویی ها را درپی می آورد که عواقب سنگینی خواهد داشت. ایرانی ها پیشتر تهدید کرده اند که راه محموله های نفتی که از تنگه هرمز عبور می کنند را مسدود خواهند کرد و این امر موجب بروز یک بحران اقتصادی بزرگ در جهان خواهد شد. ایران حتی اگر آشکارا از شورش ها در جوامع شیعی خاورنزدیک حمایت نکند، می تواند در عملیات ضد داعش ائتلاف به رهبری آمریکا خرابکاری کند. پیش بینی واکنش های زنجیره ای چنین سناریویی غیرممکن است، ولی احتمال اندکی وجود دارد که منطقه از آن با ثبات بیرون آید.

    تا به حال، نمایش نیروی نظامی دستگاه مدیریتی ترامپ محدود به مناطقی مانده که دشمنان ایالات متحده امکان پاسخگویی ندارند یا، مانند مورد رژیم سوریه ومتحدانش، ترجیح می دهند در انتظار فرارسیدن نوبتشان صبر پیشه کنند. اما همیشه اوضاع برای واشنگتن چنین آسان نخواهد ماند. دیر یا زود، هدف های قدرت آتش آن به پاسخگویی خواهند پرداخت. البته تردیدی نیست که در زمینه بالاگرفتن جنگ، ایالات متحده گام های زیادی جلوتر است ولی «خسارات جانبی» – در زمینه زندگی انسانی و بی نظمی جهانی – بسیار زیاد خواهد بود.

    ١- New York Times du 9 novembre 2016.

    ٢- New York Times du 30 mars 2017.

    ٣- Financial Times du 7 avril 2017.

    ۴- Fox News le 9 avril 2017.

    مطالب مرتبط :

    غلامرضا شکری: رانده شدگان در عراق، واماندگان در آلبانی

    اما سوال اینجاست، چرا طی این سالیان نتوانستند به ان اهداف کثیف خود برسند تا زمانی که در عراقبودندو زیر بال و پر صدام قرار داشتند و میگفتند سید ریئس  مسیر را باز میکند و خودش میداند چه زمانی باید چکار بکند به قول آن مزدور امریکایی رجوی خائن چند میخ طویله !!!!!! حالا که بعد از چهار سال از عراق رانده شدند و در حال حاضر هم در ... مطلب کامل

    غلامرضا شکری: رانده شدگان در عراق، واماندگان در آلبانی

    حال سوال این است؛ چرا سران فرقه رجوی خفقان گرفته و هیچ خبری را در این رابطه منتشر نمی کنند در حالیکه اخبار شورش های آمریکا تیتر اصلی تمامی خبرگزاریهای جهان است. و چرا به خانواده کشته شدگان توسط پلیس وحشی این کشور تسلت نمی گویند ؟جواب خیلی ساده است: پا گذاشتن بر دم ارباب برای سران بدنام «مجاهدین» خط سرخ است و آنان هرگز جرات چنین گستاخی ها را ندارند. آنان همیشه نان را به نرخ روز می خورند.اگر چنین وقایعی در کشورهای لبنان و عراق و سوریه و هر کشوری که بنوعی با ایران در رابطه است، می افتاد همچنانکه قبلا هم دیدیم تمام دستگاه تبلیغاتی رجوی پشت آن می آمد و روزها حول تحولات میدانی در این کشورها طبق رهنمودهای طرف حساب های خود خبر تولید می کرد. اما حال که نوبت به ارباب رسیده رهبران حاضر در صحنه به سوراخ موش خزیده و لالمونی گرفته اند... وطن فروشان کاسه لیس ، چکمه های خونین اربابشان را لیس میزنند موسی دامرودی ، تیرانا ـ سایت نجات یافتگان از مجاهدین خلق در آلبانی ـ ایران آزادی ـ 03.07.2020 لینک به منبع با کشته شدن جورج فلوید به دست پلیس نژادپرست در آمریکا موجی از اعتراضات شروع شد. و بدنبال این واقعه موجی از جنبش ضد نژاد پرستی بخش های زیادی از آمریکا و سپس چند ... مطلب کامل

    غلامرضا شکری: رانده شدگان در عراق، واماندگان در آلبانی

    مقاومتی که شما برای آن عیدی هم متصور شده اید، دراصل مقاومتی بود متوهمانه دربرابر سیر تاریخی کم وبیش طبیعی ای که ایران پشت سر میگذاشت واین سیر درجهت دادن قدرت بدست مسعود رجوی بوالهوس نبود. مقاومت سازمان متبوع شما دربرابر حوادث، ربطی به مردم ایران نداشت و تنها براثر افکار متوهمانه که گویا رهبری حق رجوی است ، انجام گرفت وبعلت ناموزون بودن آرایش قوا ، با ... مطلب کامل

    خداحافظ  ! کسی که “وداع با اسلحه “را آغاز کردی

    در دبیرستان که بود داستان‌هایی به سبک علی دشتی می‌نوشت که آن وقت‌ها نام پر تلالویی در ادبیات به حساب می‌آمد. اما یک روز معلم شیمی که با ادبیات آشنایی داشت سر کلاس از چوبک سخن گفت. خیمه‌شب‌بازی منتشر شده بود (سال ۱۳۲۴) و تازه چوبک داشت آوازه می‌یافت. نجف آن کتاب را خواند و پس از آن روش نوشتن و نگاه کردنش تغییر کرد. «برای من مثل ... مطلب کامل

    خداحافظ  ! کسی که “وداع با اسلحه “را آغاز کردی

    وقتی خبر دسنگیری را در سالن اعلام کردند همه همدیگر را نگاه می کردند که مریم رجوی کی رفته  است ؛ برای جواب به این سئوال با ترفند می گفتند که قبل از حمله اورا فرستادند و نسرین هم همراهش است افراد همه گیج و گنگ بودند چون کسی با بیرون ارتباطی نداشت همه چیز را باید سیمای کذایی فرقه دنبال می  کردیم البته یاد آوری کنم که اون فرد ... مطلب کامل

    خداحافظ  ! کسی که “وداع با اسلحه “را آغاز کردی

    رجوی بعد از اشغال عراق در هرزمان که میدانست ضرر و زیانی متوجه فرقه مجاهدین است سکوت اختیار میکرد هنگام قتل روزنامه‌نگار  عربستانی خاشقچی تا به حال یک کلمه در تلویزیون و یا سایت مجاهدین درج نکرده است ، در جنگ یمن و بمباران وحشیانه مردم یمن توسط عربستان سعودی تا به امروز سکوت اختیار کرده است و حتی به روی مبارک خود نمیآورد،  زیرا ... مطلب کامل

    نگاهی به کتاب «موج سیاه»: بازنگری تاریخی درگیری‌های خاورمیانه

    تضاد میان مطالعات آکادمیک بر روی این کشورها و مسائلشان باورنکردنی است و اغلب موارد حق با نویسندهٔ کتاب است. داستان در سال ۱۹۷۷ در لبنان آغاز می‌شود، زمانی که سرزمین نویسنده در گیرودار جنگ داخلی بود. ایرانیان در تبعید همچون امام موسی صدر با فعالان شیعه در لبنان متحد شده و برای سرنگونی شاه نوار ضبط می‌کردند. انور سادات، رئیس‌جمهور مصر به اورشلیم پرواز کرد تا به ... مطلب کامل

    خاطرات غلامعلی میرزایی،قسمت ۱۷ ـ شیپور سرنگونی را می خواست رجوی بزند یا صدام حسین؟ اما چه شد؟

    ولی در صحبتهایی که بین نفرات که تبادل می شد این بود اینها را هم برای عراق نگهداری کنیم چون خود عرافیها بر اساس تجربه تانکهای قبلی که تحویل داده بودند رسیدگی به امکانات جنگی که داشتند زیر   صفربود و بخاطروعده های مستمرسرکردگان فرقه نفرات هم که سرنگونی در راه است و رهبری منتطر آماده شدن کارهای نکرده ماست هرچه سریعتر آماده شوید او (رجوی) شیپور راخواهد زد. ... مطلب کامل

    آیا جو بایدن می تواند اشتباهات ترامپ در رابطه با ایران را جبران کند؟

    با توجه به این شرایط، امن ترین اقدام برای دولت بایدن این است که بلافاصله پس از انتخابات ریاست جمهوری به تعهدات به برجام بازگردد و همه تحریم های مربوط به برنامه هسته ای ایران را لغو کند. چنین اقدامی جدیت دولت بایدن در کسب اطمینان از اتحاد بین المللی و رهبری ایالات متحده را نشان خواهد داد و به ایران برای بازگشت به تعهدات هسته ای انگیزه ... مطلب کامل

    آیا جو بایدن می تواند اشتباهات ترامپ در رابطه با ایران را جبران کند؟

    وقتی دید که تعداد زیادی علیرغم شرایط سخت در کمپ آمریکاییها اشرف را ترک کردند بر آن شد که شرایط دیدار خانوادگی را سخت تر بکند تا آنجایی که دیگر اجازه دیدار را نداد و گفت من اینکار را کردم و همه مسئولیت آنرا می پذیرم بدین سان جنگ بین خانواده‌های اسیران در قلعه اشرف را رجوی آغاز کرد ولی خانواده‌ها خاموش نشدن و پس ننشستند و با ... مطلب کامل

    نوشتن دیدگاه

    شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

    سایت ایران قلم از انتشار مطالب و مقالاتی که در آن کلمات توهین آمیز استفاده شده، معذور است.

    مسئولیت مطالب درج شده بر عهده نویسندگان می باشد

    تمام حقوق این سایت برای © 2020 ايران قلم. محفوظ است.