• محمد حسین سبحانی:سازمان مجاهدین در “مرداب” یک گام به جلو حرکت کرده است    :   سازمان مجاهدین بعد از سرنگونی صدام حسین باید بها و تاوان سیاسی و تشکیلاتی آغاز مبارزه مسلحانه و خشونت طلبانه را  تمام و کمال می پرداخت، ولی به ...
  • مصاحبه ایران قلم با سبحانی ـ هنوز زخم های خشونت و مبارزه مسلحانه التیام نیافته است    :   البته من قصد نداشتم که شورشیان فارک را با مجاهدین خلق مقایسه کنم، انچه اشاره کردم درس تاریخی است که سازمان مجاهدین می تواند از عمق نفرت و دوری مردم از ...
  • ایران قلم: از پیام شادباش !! مسعود رجوی خبری نیست. چرا؟    :    با گذشت چند روز از خروج کامل اعضای مجاهدین خلق از عراق از پیام شادباش و پیروزی ، سنت همیشگی مسعود رجوی ، خبری نیست. این فاکت ها ...
  • ایران قلم:رجوی و پایان سه دهه تحلیل آبکی در عراق    :   قبل از اینکه گزارش بی طرفانه !! رادیو فردا در مورد " سه دهه حضور رسمی اعضای سازمان مجاهدین خلق در عراق پایان یافت "  را بخوانید ...
  • محمد حسین سبحانی : پرداخت بدهی ” امپریالیسم ” به مجاهدین خلق    :   اما مسئله اصلی ، خروج  مسئولین ارشد مجاهدین خلق  و احتمالا  خود مسعود رجوی  از عراق، به نظر می‌رسد هم‌اکنون در یک توافق پشت پرده با همکاری آمریکا و عربستان سعودی ...
  • ایران قلم:چرا مریم رجوی از مرده یا زنده بودن مسعود رجوی ابهام زدایی نمی کند؟    :   اما حالا کم کم آثار زهر اعلام « مرحوم » بودن مسعود رجوی بارز می‌شود و نیروهای درون تشکیلات از خود سؤال می‌کنند که واقعیت چیست ؟ آیا ...
  • نگاه آخر به عکسی که بعد از حمله به مسجد امام زمان خبرساز شد

    شگفتی ماهوی این نگاره که از دل قاب آن بیرون می‌آید کانونی است برای تفکر. اینجا لحظه‌ای بعد از فاجعه نیست که ضجه و خون و ماتم را یادآور شود. بلکه این لحظه‌ پیش از فاجعه است که التهابش دامن ما را گرفته و اساس کنش، خارج از قاب چارچوب دروازه یعنی پشت دیوارها جریان دارد. آگاهی از سرنوشت کودک و پایان صحنه، موضوعی است که تا پایان زندگی می‌تواند با مخاطب تکرار شود. احتمال تله بودن حضور بچه برای از بین بردن نیروها در حین نجات یک فرضیه‌ استراتژیک پلیسی است که به آنها حق می‌دهد این طور درمانده باشند و به دل صحنه نزنند. “اگر فرزند ما هم جای این کودک بود تاب تحمل چنین فرضیه‌هایی را داشتیم، یا نیروهایی که یکی با باتوم و دیگری اسلحه به دست بی‌کنش ایستاده‌اند را به استهزا می‌گرفتیم؟”

    نگاه آخر به عکسی که بعد از حمله به مسجد امام زمان خبرساز شد

    افغانستان

    روز جمعه سوم سنبله/شهریور مهاجمان انتحاری به مسجد امام زمان در شمال شهر کابل حمله کردند که در این حمله دست‌کم ۲۸ نمازگزار کشته شدند. این حادثه واکنش‌های زیادی را در پی‌داشت ولی یک عکس عمر سبحانی، خبرنگار خبرگزاری رویترز به طور گسترده در شبکه‌های اجتماعی همرسانی شد. این مطلب نگاهی است به زوایای مختلف این عکس.

    نگاه اول

    عناصر این نگاره از منظر زیبایی شناسی آن قدر ماهرانه چیده شده‌اند که قدرت باور ما را از دریافت حقیقت واقعه تضعیف می‌کند. نقطه‌های طلایی کادر با هماهنگی کم نظیری نسبت به دیگر نمونه‌های عکاسی خبری نگاه تماشاگر را در چند مثلث بصری تسخیر کرده است. این نقطه‌ها در رفت و آمد سیال، حرکت چشم را درون قاب نگه می‌دارند.

    عکس به سان یک تابلوی نقاشی دوره‌ای رنسانس در عین تخت بودن از پرسپکتیو(منظره) ژرفی برخوردار است. صحنه به شدت از پتانسیل دراماتیک بهرمنده بوده و میزانسنی(صحنه‌بندی) که تصادفا خلق شده ما را ناگهان به ورطه‌ای شک می‌اندازد؛ که شاید برنامه‌ای از یک فیلم سینمایی را شاهدیم!

    درباره نویسنده بیشتر بخوانید: عکاسی فتومونتاژ در کابل؛ از فرمگرایی تا مینیمالیسم

    افغانستانحق نشر عکسREUTERS
    Image captionاین عکس در اولین ساعات حمله به صورت گسترده همرسانی شد

    به نقشه رنگی عکس توجه کنید. تُن همه‌ای رنگ‌ها سرد و خاکستری هستند. سفیدی حاکم میان رنگ‌ها این بار نشانی از آرامش و صلح ندارد و بر وحشت، بهت و عدم درک مخاطب می‌افزاید. تکرار خطوط مستقیم که تداعی‌گر خشونت و تنگنای فضاست در سرتاسر عکس ایجاد ریتم کرده است.

    دیوار،آهن، سیمان و لباس نظامی‌ها هیچ یک روح زندگی ندارند و احساسات تماشاگر را به شکل تصنعی جریحه دار نمی‌گردد. به آبی روشن زیر پاهای کودک دقت کنید. ببینید چطور یک نقطه‌ای گرانیگاه که از دل فرم برخاسته بر ماهیت مفهوم عکس تاکید می‌کند.

    انسان‌هایی که در عکس و پنجره‌ای میانی قاب با رنگ‌های تیره‌تری وجود دارند، در تقابل با دیگر سطوح روشن، کنتراست(اختلاف میان روشن ترین و تیره ترین بخش تصویر) و توازن تحسین برانگیزی را رقم می‌زنند. عکاس همتای یک نقاش چیره دست عناصر انسانی را تمام قد در قاب جا داده و حرکت آنان را در حالتی واکنشی به ثبت رسانده است.

    حداقل ٢٠ کشته در حمله انتحاری به مسجد امام زمان کابل

    تامل بر این وجوه فرمالیستی(شکل و قالب) همه‌ حرف این عکس نیست. آنچه را در مواجه‌ اول با تصویر عاید مخاطب می‌شود با هم مرور می‌کنیم:

    در ابتدا توجه‌ها معطوف به یک سوم سمت راست قاب است. شخصی از نیروهای امنیتی محتاطانه خم شده‌است و در جهت میانی کادر با دست به کسی دیگر اشاره می‌کند. در پس زمینه‌ای محو شده کودکی را می‌یابیم که رو به لنز دوربین ایستاده است. کودک خود زندانی کادر تنگ چارچوب دروازه است.

    سمت دیگر دروازه فردی نشسته تقلا می‌کند تا کودک را به سمت خود فرا بخواند. شکل نشستنش می‌گوید که از هراس عنصری خارج از قاب که ما نمی‌بینیم خویش را مخفی کرده است. فضا تا اینجا برایمان گنگ و ناملموس است.

    به یک سوم سمت چپ قاب که می‌رسیم، از رازآلودگی فضا کم می‌شود. پلیسی که اسلحه در دست دارد و طبعا مختصات صحنه‌ای جنایی را برایمان کامل می‌کند. از خود می‌پرسیم، این دیوارها متعلق به کجاست؟ آن نوشته‌های روی دیوار چرا این حد مرموز هستند؟ آیا یک گروگان گیری در یک محدوده مسکونی است؟

    تلاش ما منجر به پاسخی مکفی برای رفع خیرگی و حیرانی ما نمی‌گردد.

    افغانستانحق نشر عکسREUTERS
    Image captionانسان‌های که در عکس و پنجره‌ای میانی قاب با رنگ‌های تیره تری وجود دارند، در تقابل با دیگر سطوح روشن، کنتراست و توازن تحسین برانگیزی را رقم می‌زنند

    نگاه دوم

    وقتی در صفحه‌های اجتماعی بر دیوار یک خبرگزاری، عکس را برای اولین بار دیدم از خیره ماندن به آن راه گریزی نداشتم. برای پایان دادن به حیرت خود از نوشته‌ای منتشر شده‌ای همراه عکس کمک گرفتم. “حمله به مسجد شیعیان در منطقه قلعه نجارها در ساحه‌ای(منطقه) خیرخانه شهر کابل -عکس: رویترز”. با خواندن این متن دیگر قادر به تحسین عکاس نبودم. هرچند که به زعم نگارنده زنده‌ترین تصویر معاصر افغانستان امروز به وسیله‌ او ثبت گردیده است.

    در یک نظر عکس راوی وانفسای جهان‌های سوم است. جهانی که در معنایش تقسیم شده به پیش زمینه و پس زمینه. چرا ما همواره در پیش زمینه تماشاچی هستیم و در پس زمینه قربانی در چنگال فاجعه؟

    افغانستان
    Image captionعمر سبحانی، خبرنگار خبرگزاری رویترز که این عکس را گرفت

    مسجد که همیشه در تعاریف اسلامی بستر آرامش بوده، اینجا در افغانستان مهد آشوب است. هراندازه به پیرامون بخواهیم بی‌تفاوت باشیم نگاه خیره‌ کودک متوجه گریبان ماست. آن آبی روشن زیر پاهای کودک در حیاط مسجد ریاکاری تهوع آوری را جلوه می‌دهد. کودک در عمق نگاه و قلب تپنده‌ عکس قرار دارد، اما عجز او در انتخاب یک نقطه‌ ایمن دستاورد اسفبارما به عنوان نسل پیش از اوست. حتی پنجره پشت سر کودک هم آینده را سیاه و تیره نشان می‎دهد. آسمان به زیر پاهایش محقر است و سقف بالای سرش تاریک و اسیر سیم‌های خاردار. او در تنگنای این دنیا از چارچوبی در “خانه‌ خدا” با آن چهره‌ای ناواضح موجودیت ما را زیر سوال می‌برد. عکاس با توانمندی شرح می‌دهد که ما صرفا مشغول پیش زمینه‌ایم و پس زمینه در درک ما محو است. نخواهیم دانست که حجم شبح گونه‌ای که کودک دارد رو به ما می‌خندد، گریه می‌کند یا شیون سر می‌دهد. باید بترسیم از سایه‌ شوم و نکبت‌بار پایین قاب که استعاره‌ای هم نوع کشی و افول بشریت در دوران ماست؛ و شاید صحنه را حاکم شود.

    شگفتی ماهوی این نگاره که از دل قاب آن بیرون می‌آید کانونی است برای تفکر. اینجا لحظه‌ای بعد از فاجعه نیست که ضجه و خون و ماتم را یادآور شود. بلکه این لحظه‌ پیش از فاجعه است که التهابش دامن ما را گرفته و اساس کنش، خارج از قاب چارچوب دروازه یعنی پشت دیوارها جریان دارد. آگاهی از سرنوشت کودک و پایان صحنه، موضوعی است که تا پایان زندگی می‌تواند با مخاطب تکرار شود. احتمال تله بودن حضور بچه برای از بین بردن نیروها در حین نجات یک فرضیه‌ استراتژیک پلیسی است که به آنها حق می‌دهد این طور درمانده باشند و به دل صحنه نزنند. “اگر فرزند ما هم جای این کودک بود تاب تحمل چنین فرضیه‌هایی را داشتیم، یا نیروهایی که یکی با باتوم و دیگری اسلحه به دست بی‌کنش ایستاده‌اند را به استهزا می‌گرفتیم؟”

    افغانستان

    نگاه آخر( نگاه خیره افغانها)

    در روز جمعه سوم سنبله/شهریور کمتر از یک ساعت این عکس بی‌شمار باربار بی‌ذکر منبع بر دیوار مجازی شبکه‌های اجتماعی کاربرهای افغانستانی منتشر شد. درهیچ یک از نوشته‌ها درک شفافی از واقعیت عکس وجود نداشت. جمله‌های خبری آمیخته با حیرت و پرسش همراه عکس ضمیمه می‌شد. گویا همه خیره به این نگاره در استیصال فرو رفته بودند. تصویری معاصر و بی‌پرده از بحران تبعیض و جنایت و نسل‌کشی در افغانستان. قربانیان عمده باز هم زنان و کودکان و مردم بی‌گناه بودند. افغان‌ها حالا در قلب خاورمیانه نمی‌دانند که به نام جنبش‌های خودگردان در خیابان‌ها تحصن کنند یا تکرار جنایت دهمزنگ را به جان بخرند.

    حالا جمعه‌ خونین دیگری به تاریخ پیوست. از جامعه‌ جهانی آیا اجازه هست که پرسید تا کی می‌خواهند به خاطر عکس‌های خبری و جنگی‌ای که در افغانستان به ثبت می‌رسند به عکاسان جایزه بدهد؟

    رهایی از استیصال افغان‌ها معجزه‌ای می‌طلبد از جنس افسانه‌های کهن. سهم ما تنها نگاهی خیره‌است به هر آنچه برایمان باقی مانده و تباهی با تمام قدرت بر ما خواهد تاخت.

    مطالب مرتبط :

    سیمین و جلال و خانه‌ عشقی که اتاق بچه نداشت

    سر درآوردن از این خانه، سرک کشیدن به زندگی خصوصی دو نویسنده نیست، بلکه آشنایی با یک دوره تاریخی است که از کودتای ۲۸ مرداد آغاز شده و تا پس از انقلاب ادامه دارد. همچنین در میان خانه‌ نویسندگان ایرانی و شاید دیگر کشورها، نمی‌توان خانه‌ای را مثل خانه جلال و سیمین یافت که صاحب ادیبش نه تنها مراحل ساخت آن را آجر به آجر و پنجره ... مطلب کامل

    سیمین و جلال و خانه‌ عشقی که اتاق بچه نداشت

    اعلام آمادگی مجاهدین برای پیشبرد سیاست های جنگ طلبانه ترامپ در ایران آریا ایران، شانزدهم اکتبر ۲۰۱۷:… سازمان تروریستی مجاهدین خلق، تنها گروهی است که به این خیانت بزرگ مفتخر می شود و یک بار دیگر در کنار دشمنان دیرین مردم ایران قرار می گیرد. سازمانی که موجودیت خود را با ترور مستشاران آمریکایی آغاز کرد و پس از صدام، اکنون از جنگ و ... مطلب کامل

    سیمین و جلال و خانه‌ عشقی که اتاق بچه نداشت

    سرگرم کردن اعضای نگونبخت با تئوری حمله و جنگ امریکا با ایران   منصور نظری، ایران اینترلینک، شانزدهم اکتبر ۲۰۱۷:… دیر زمانیست که این فرقه بی صاحب و گم گشته با بمباردمان تبلیغاتی در درون فرقه تلاش میکند تا به قربانیان نگونبخت اینگونه  القا کند که عنقریب است که ترامپ و جنگ طلبان به ایران حمله کنند و بعد کشور ایران را دو دستی تحویل فرقه رجوی ... مطلب کامل

    سیمین و جلال و خانه‌ عشقی که اتاق بچه نداشت

    مریم قجر داعشی قارا کنیزی ؛ ضد ایران ؛ ایرانی بودنش را ثابت کرد  محمد رزاقی، وبلاگ رزاقی پاریس، شانزدهم اکتبر ۲۰۱۷:… سخنرانی ابلهانه و احمقانه ترامپ زنباز روانی تمام نشده ۳ جنایتکار( نتانیاهو ؛ ملک سلمان و مریم قجر داعشی ) بوزینه وار از مواضع ضد ایران وایرانی ترامپ بالا و پاتین پریدند واظهار خوشحال کردند . مریم قجر داعشی سالها قبل هم به دستور ... مطلب کامل

    سیمین و جلال و خانه‌ عشقی که اتاق بچه نداشت

    درون تشکیلات فرقۀ مافیایی رجوی چه می گذرد؟ سوالاتی از مریم رجوی  زهرا معینی، زنان ایران، شانزدهم اکتبر ۲۰۱۷:… خانم مریم رجوی! در مهر ماه ۱۳۷۲ بعد از رفتن شما از عراق به فرانسه طبق گفتۀ شاهدینی که از فرقۀ مافیایی تو جدا شدند و افشاگری کردند در سال ۱۳۷۳ پانصد عضو مخالف سیاستهای همسرتان و فرقه تان را در قرارگاه اشرف زندانی کردید افرادیکه صادقانه ... مطلب کامل

    سیمین و جلال و خانه‌ عشقی که اتاق بچه نداشت

    جناب آقاى جاستین ترودو، نخست وزیر محترم کانادا  عبدالکریم ابراهیمی، ایران فانوس، شانزدهم اکتبر ۲۰۱۷:… جناب ترودو! رهبرى این سازمان با نیات شیطانى و شیطان سازى و با خرج پولهاى هنگفت براى خرید لأبى و لابیگرى و وارونه نشان دادن واقعیات، میخواهد میان دو ملت ایران و کانادا، فاصله بیندازد و با فرار به جلو و با طرح مسائل انحرافى در کشتار و ترور بین دولت ... مطلب کامل

    سیمین و جلال و خانه‌ عشقی که اتاق بچه نداشت

    در همین ارتباط  جواد اسماعیلیان و عبدالله استواری که مسئولیت برخورد با تعدادی از اعضای سازمان که ارتباط تشکیلاتی خود را قطع کرده اند را دارند. افراد فاصله گرفته از سازمان مجاهدین  در ساختمانی خارج از تشکیلات سازمان مجاهدین اقامت کرده اند و خط جدید سازمان در ارتباط با این افراد این است که اجازه ندهند تعداد این افراد بیشتر شود ، زیرا تبعات سیاسی و تشکیلاتی برای ... مطلب کامل

    سیمین و جلال و خانه‌ عشقی که اتاق بچه نداشت

    راهبرد ترامپ علیه مردم ایران و استقبال گروه تروریستی رجوی   علی جهانی، وبلاگ آیینه، پانزدهم اکتبر ۲۰۱۷:… همانطور که در خبرها آمده بود روز جمعه ترامپ رئیس جمهور نامتعادل آمریکا یک راهبرد جدیدی علیه منافع ملی مردم ایران و علیه توافق هسته‌ای برجامبرجام صادر کرده است . این توافق هسته‌ای برجام طی مذکرات فشرده چندین ماهه بین ایران و کشورهای پنج بعلاوه یک که آمریکا هم ... مطلب کامل

    مرکل و ترزا می بر پایبندی خود به برجام تاکید کردند

    سخنگوی ترزا می روز یکشنبه (۱۵ اکتبر/۲۳ مهر) اعلام کرد که نخست‌وزیر بریتانیا و صدراعظم آلمان در گفت‌وگوی تلفنی خود "اتفاق نظر داشته‌اند که بریتانیا و آلمان به توافق اتمی قاطعانه متعهد می‌مانند". آنان همچنین در این مورد توافق دارند که جامعه‌ی بین‌المللی باید سیاست خود را در زمینه‌ی عقب‌راندن فعالیت‌های بی‌ثبات‌کننده‌ی ایران در منطقه هماهنگ کند. نگرانی از برنامه‌ی موشکی ایران نیز باید از میان برود. پس ... مطلب کامل

    سازندگان جامعه ی بی طبقه ی توحیدی یا یک منبع آمریکائی؟!

    سازندگان جامعه ی بی طبقه ی توحیدی یا یک منبع آمریکائی؟!   صابر از تبریز (امضاء محفوظ)، ایران اینترلینک، پانزدهم اکتبر ۲۰۱۷:…  جریانی که زمانی خود را بعنوان دشمن سرسخت امپریالیزم جهانی به سرکردگی آمریکا معرفی میکرد وصفحات زیادی را درتوصیف این خصلت خود سیاه کرده وسرودهایی خلق کرده بود ، چگونه میتواند قبول کند که اجازه داده است که این مقام امریکائی معتقد به تحریم ... مطلب کامل

    نوشتن دیدگاه

    شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

    سایت ایران قلم از انتشار مطالب و مقالاتی که در آن کلمات توهین آمیز استفاده شده، معذور است.

    مسئولیت مطالب درج شده بر عهده نویسندگان می باشد

    تمام حقوق این سایت برای © 2017 ايران قلم. محفوظ است.