• محمد حسین سبحانی: مسعود رجوی در کمای مغزی است    :    حضور مجاهدین خلق در عراق ، چه در اشرف و چه  در لیبرتی ، ظرفی بوده است که توهم اعضا را برای باصطلاح  روشن کردن دوباره موتور ارتش آزادیبخش   دامن ...
  • ایران قلم: سرکار خانم عاصمه جیلانی ! لطفا اشتباه آقای احمد شهید را تکرار نکنید    :   متاسفانه در گذشته آقای احمد شهید از  کانال منابع سازمان مجاهدین تغذیه می شدند، همان های که خود خشونت را تولید می کنند، و خود زندان ، زندانبان و شکنجه گر ...
  • سبحانی: مجاهدین ظرف بی بدیل جغرافیای عراق را جهت استمرار استراتژی خشونت برای همیشه از دست دادند    :   بنابراین جغرافیای عراق ظرف بی بدیلی برای مجاهدین خلق در راستای استمرار استراتژی خشونت و ترور و جنگ مسلحانه بود که مجاهدین خلق با حضور در آلبانی با صدای ...
  • محمد حسین سبحانی:سازمان مجاهدین در “مرداب” یک گام به جلو حرکت کرده است    :   سازمان مجاهدین بعد از سرنگونی صدام حسین باید بها و تاوان سیاسی و تشکیلاتی آغاز مبارزه مسلحانه و خشونت طلبانه را  تمام و کمال می پرداخت، ولی به ...
  • مصاحبه ایران قلم با سبحانی ـ هنوز زخم های خشونت و مبارزه مسلحانه التیام نیافته است    :   البته من قصد نداشتم که شورشیان فارک را با مجاهدین خلق مقایسه کنم، انچه اشاره کردم درس تاریخی است که سازمان مجاهدین می تواند از عمق نفرت و دوری مردم از ...
  • ایران قلم: از پیام شادباش !! مسعود رجوی خبری نیست. چرا؟    :    با گذشت چند روز از خروج کامل اعضای مجاهدین خلق از عراق از پیام شادباش و پیروزی ، سنت همیشگی مسعود رجوی ، خبری نیست. این فاکت ها ...
  • نگاه آخر به عکسی که بعد از حمله به مسجد امام زمان خبرساز شد

    شگفتی ماهوی این نگاره که از دل قاب آن بیرون می‌آید کانونی است برای تفکر. اینجا لحظه‌ای بعد از فاجعه نیست که ضجه و خون و ماتم را یادآور شود. بلکه این لحظه‌ پیش از فاجعه است که التهابش دامن ما را گرفته و اساس کنش، خارج از قاب چارچوب دروازه یعنی پشت دیوارها جریان دارد. آگاهی از سرنوشت کودک و پایان صحنه، موضوعی است که تا پایان زندگی می‌تواند با مخاطب تکرار شود. احتمال تله بودن حضور بچه برای از بین بردن نیروها در حین نجات یک فرضیه‌ استراتژیک پلیسی است که به آنها حق می‌دهد این طور درمانده باشند و به دل صحنه نزنند. “اگر فرزند ما هم جای این کودک بود تاب تحمل چنین فرضیه‌هایی را داشتیم، یا نیروهایی که یکی با باتوم و دیگری اسلحه به دست بی‌کنش ایستاده‌اند را به استهزا می‌گرفتیم؟”

    نگاه آخر به عکسی که بعد از حمله به مسجد امام زمان خبرساز شد

    افغانستان

    روز جمعه سوم سنبله/شهریور مهاجمان انتحاری به مسجد امام زمان در شمال شهر کابل حمله کردند که در این حمله دست‌کم ۲۸ نمازگزار کشته شدند. این حادثه واکنش‌های زیادی را در پی‌داشت ولی یک عکس عمر سبحانی، خبرنگار خبرگزاری رویترز به طور گسترده در شبکه‌های اجتماعی همرسانی شد. این مطلب نگاهی است به زوایای مختلف این عکس.

    نگاه اول

    عناصر این نگاره از منظر زیبایی شناسی آن قدر ماهرانه چیده شده‌اند که قدرت باور ما را از دریافت حقیقت واقعه تضعیف می‌کند. نقطه‌های طلایی کادر با هماهنگی کم نظیری نسبت به دیگر نمونه‌های عکاسی خبری نگاه تماشاگر را در چند مثلث بصری تسخیر کرده است. این نقطه‌ها در رفت و آمد سیال، حرکت چشم را درون قاب نگه می‌دارند.

    عکس به سان یک تابلوی نقاشی دوره‌ای رنسانس در عین تخت بودن از پرسپکتیو(منظره) ژرفی برخوردار است. صحنه به شدت از پتانسیل دراماتیک بهرمنده بوده و میزانسنی(صحنه‌بندی) که تصادفا خلق شده ما را ناگهان به ورطه‌ای شک می‌اندازد؛ که شاید برنامه‌ای از یک فیلم سینمایی را شاهدیم!

    درباره نویسنده بیشتر بخوانید: عکاسی فتومونتاژ در کابل؛ از فرمگرایی تا مینیمالیسم

    افغانستانحق نشر عکسREUTERS
    Image captionاین عکس در اولین ساعات حمله به صورت گسترده همرسانی شد

    به نقشه رنگی عکس توجه کنید. تُن همه‌ای رنگ‌ها سرد و خاکستری هستند. سفیدی حاکم میان رنگ‌ها این بار نشانی از آرامش و صلح ندارد و بر وحشت، بهت و عدم درک مخاطب می‌افزاید. تکرار خطوط مستقیم که تداعی‌گر خشونت و تنگنای فضاست در سرتاسر عکس ایجاد ریتم کرده است.

    دیوار،آهن، سیمان و لباس نظامی‌ها هیچ یک روح زندگی ندارند و احساسات تماشاگر را به شکل تصنعی جریحه دار نمی‌گردد. به آبی روشن زیر پاهای کودک دقت کنید. ببینید چطور یک نقطه‌ای گرانیگاه که از دل فرم برخاسته بر ماهیت مفهوم عکس تاکید می‌کند.

    انسان‌هایی که در عکس و پنجره‌ای میانی قاب با رنگ‌های تیره‌تری وجود دارند، در تقابل با دیگر سطوح روشن، کنتراست(اختلاف میان روشن ترین و تیره ترین بخش تصویر) و توازن تحسین برانگیزی را رقم می‌زنند. عکاس همتای یک نقاش چیره دست عناصر انسانی را تمام قد در قاب جا داده و حرکت آنان را در حالتی واکنشی به ثبت رسانده است.

    حداقل ٢٠ کشته در حمله انتحاری به مسجد امام زمان کابل

    تامل بر این وجوه فرمالیستی(شکل و قالب) همه‌ حرف این عکس نیست. آنچه را در مواجه‌ اول با تصویر عاید مخاطب می‌شود با هم مرور می‌کنیم:

    در ابتدا توجه‌ها معطوف به یک سوم سمت راست قاب است. شخصی از نیروهای امنیتی محتاطانه خم شده‌است و در جهت میانی کادر با دست به کسی دیگر اشاره می‌کند. در پس زمینه‌ای محو شده کودکی را می‌یابیم که رو به لنز دوربین ایستاده است. کودک خود زندانی کادر تنگ چارچوب دروازه است.

    سمت دیگر دروازه فردی نشسته تقلا می‌کند تا کودک را به سمت خود فرا بخواند. شکل نشستنش می‌گوید که از هراس عنصری خارج از قاب که ما نمی‌بینیم خویش را مخفی کرده است. فضا تا اینجا برایمان گنگ و ناملموس است.

    به یک سوم سمت چپ قاب که می‌رسیم، از رازآلودگی فضا کم می‌شود. پلیسی که اسلحه در دست دارد و طبعا مختصات صحنه‌ای جنایی را برایمان کامل می‌کند. از خود می‌پرسیم، این دیوارها متعلق به کجاست؟ آن نوشته‌های روی دیوار چرا این حد مرموز هستند؟ آیا یک گروگان گیری در یک محدوده مسکونی است؟

    تلاش ما منجر به پاسخی مکفی برای رفع خیرگی و حیرانی ما نمی‌گردد.

    افغانستانحق نشر عکسREUTERS
    Image captionانسان‌های که در عکس و پنجره‌ای میانی قاب با رنگ‌های تیره تری وجود دارند، در تقابل با دیگر سطوح روشن، کنتراست و توازن تحسین برانگیزی را رقم می‌زنند

    نگاه دوم

    وقتی در صفحه‌های اجتماعی بر دیوار یک خبرگزاری، عکس را برای اولین بار دیدم از خیره ماندن به آن راه گریزی نداشتم. برای پایان دادن به حیرت خود از نوشته‌ای منتشر شده‌ای همراه عکس کمک گرفتم. “حمله به مسجد شیعیان در منطقه قلعه نجارها در ساحه‌ای(منطقه) خیرخانه شهر کابل -عکس: رویترز”. با خواندن این متن دیگر قادر به تحسین عکاس نبودم. هرچند که به زعم نگارنده زنده‌ترین تصویر معاصر افغانستان امروز به وسیله‌ او ثبت گردیده است.

    در یک نظر عکس راوی وانفسای جهان‌های سوم است. جهانی که در معنایش تقسیم شده به پیش زمینه و پس زمینه. چرا ما همواره در پیش زمینه تماشاچی هستیم و در پس زمینه قربانی در چنگال فاجعه؟

    افغانستان
    Image captionعمر سبحانی، خبرنگار خبرگزاری رویترز که این عکس را گرفت

    مسجد که همیشه در تعاریف اسلامی بستر آرامش بوده، اینجا در افغانستان مهد آشوب است. هراندازه به پیرامون بخواهیم بی‌تفاوت باشیم نگاه خیره‌ کودک متوجه گریبان ماست. آن آبی روشن زیر پاهای کودک در حیاط مسجد ریاکاری تهوع آوری را جلوه می‌دهد. کودک در عمق نگاه و قلب تپنده‌ عکس قرار دارد، اما عجز او در انتخاب یک نقطه‌ ایمن دستاورد اسفبارما به عنوان نسل پیش از اوست. حتی پنجره پشت سر کودک هم آینده را سیاه و تیره نشان می‎دهد. آسمان به زیر پاهایش محقر است و سقف بالای سرش تاریک و اسیر سیم‌های خاردار. او در تنگنای این دنیا از چارچوبی در “خانه‌ خدا” با آن چهره‌ای ناواضح موجودیت ما را زیر سوال می‌برد. عکاس با توانمندی شرح می‌دهد که ما صرفا مشغول پیش زمینه‌ایم و پس زمینه در درک ما محو است. نخواهیم دانست که حجم شبح گونه‌ای که کودک دارد رو به ما می‌خندد، گریه می‌کند یا شیون سر می‌دهد. باید بترسیم از سایه‌ شوم و نکبت‌بار پایین قاب که استعاره‌ای هم نوع کشی و افول بشریت در دوران ماست؛ و شاید صحنه را حاکم شود.

    شگفتی ماهوی این نگاره که از دل قاب آن بیرون می‌آید کانونی است برای تفکر. اینجا لحظه‌ای بعد از فاجعه نیست که ضجه و خون و ماتم را یادآور شود. بلکه این لحظه‌ پیش از فاجعه است که التهابش دامن ما را گرفته و اساس کنش، خارج از قاب چارچوب دروازه یعنی پشت دیوارها جریان دارد. آگاهی از سرنوشت کودک و پایان صحنه، موضوعی است که تا پایان زندگی می‌تواند با مخاطب تکرار شود. احتمال تله بودن حضور بچه برای از بین بردن نیروها در حین نجات یک فرضیه‌ استراتژیک پلیسی است که به آنها حق می‌دهد این طور درمانده باشند و به دل صحنه نزنند. “اگر فرزند ما هم جای این کودک بود تاب تحمل چنین فرضیه‌هایی را داشتیم، یا نیروهایی که یکی با باتوم و دیگری اسلحه به دست بی‌کنش ایستاده‌اند را به استهزا می‌گرفتیم؟”

    افغانستان

    نگاه آخر( نگاه خیره افغانها)

    در روز جمعه سوم سنبله/شهریور کمتر از یک ساعت این عکس بی‌شمار باربار بی‌ذکر منبع بر دیوار مجازی شبکه‌های اجتماعی کاربرهای افغانستانی منتشر شد. درهیچ یک از نوشته‌ها درک شفافی از واقعیت عکس وجود نداشت. جمله‌های خبری آمیخته با حیرت و پرسش همراه عکس ضمیمه می‌شد. گویا همه خیره به این نگاره در استیصال فرو رفته بودند. تصویری معاصر و بی‌پرده از بحران تبعیض و جنایت و نسل‌کشی در افغانستان. قربانیان عمده باز هم زنان و کودکان و مردم بی‌گناه بودند. افغان‌ها حالا در قلب خاورمیانه نمی‌دانند که به نام جنبش‌های خودگردان در خیابان‌ها تحصن کنند یا تکرار جنایت دهمزنگ را به جان بخرند.

    حالا جمعه‌ خونین دیگری به تاریخ پیوست. از جامعه‌ جهانی آیا اجازه هست که پرسید تا کی می‌خواهند به خاطر عکس‌های خبری و جنگی‌ای که در افغانستان به ثبت می‌رسند به عکاسان جایزه بدهد؟

    رهایی از استیصال افغان‌ها معجزه‌ای می‌طلبد از جنس افسانه‌های کهن. سهم ما تنها نگاهی خیره‌است به هر آنچه برایمان باقی مانده و تباهی با تمام قدرت بر ما خواهد تاخت.

    مطالب مرتبط :

    هفتاد و سومین سالگرد آزادسازی اردوگاه «مرگ» آشویتس

    نامه سرگشاده به سرکار خانم روونا وودا، معاون وزیر کشور آلبانی عبدالکریم ابراهیمی، ایران فانوس، هجدهم فوریه ۲۰۱۸:… کشور شما میزبان سازمان مجاهدین خلق است که اسم پناهنده سیاسى با خود به یدک میکشد و با پشتیبانى شخصیتهاى دولتى و جنگ طلب و تروریست پرور در هیأت حاکمه  و سازمان سیا جهت بهره بردارى از آن براى منافع نامشروع آمریکا بر کشور شما تحمیل شده است. ... مطلب کامل

    هفتاد و سومین سالگرد آزادسازی اردوگاه «مرگ» آشویتس

    بنابراین دنبال فریب تازه مردم ایران با سس جدید « پادشاهی پارلمانی » نباشید یا حداقل بگذارید نسلی که شاهد جنایات پدر شما در خاک ایران بوده سرش را زمین بگذارد بعد شاید شما بتوانید داعیه سهم خواهی از سلطنت از دست رفته داشته باشید . آن هم پس از اینکه پدرتان محمد رضا شاه پهلوی حداقل یک میلیارد دلار از ثروت مردم ایران را در آنزمان ... مطلب کامل

    نامه های جداشدگان از فرقه رجوی به معاون وزیر کشور آلبانی

    ــ آیا می دانید به دستور رهبران این فرقه بیش از ۱۷ هزار ایرانی از شخصیتهای حکومتی گرفته تا کارگر و کشاورز مردم عادی و …. در داخل ایران ترور شده اند ؟ ــ آیا می دانید اعضاء این فرقه از طرف رهبران فرقه مجبور به حمل و استفاده از قرصهای سیانور ( ماده شیمیائی کشنده ) بودند و هم اکنون هم مجهز به این ماده کشنده ... مطلب کامل

    نجات یافتگان در شبکه تلویزیونی آلبانی

    نجات یافتگان در شبکه تلویزیونی آلبانی  بنیاد خانواده سحر، تیرانا، آلبانی، پانزدهم فوریه ۲۰۱۸:… فرقه رجوی با صرف مبالغی کلان تلاش داشت تا در بین مردم آلبانی محبوبیت دست و پا کند. این فرقه با برگزاری جشن ها و مهمانی ها و دعوت از خبرنگاران و رسانه ها و سیاستمداران، یا با برپایی کنسرت در کلیسای شهر سعی میکرد تا خود را به عنوان یک سازمان ... مطلب کامل

    نجات یافتگان در شبکه تلویزیونی آلبانی

    چرا مجاهدین به خانم رایس علاقه مند بودند علی شیرزاد، فریاد آزادی، پانزدهم فوریه ۲۰۱۸:… خانم رایس میخواهد بشود وزیرخارجه گفتم کی این خبرراداده خود امریکا که هیچ حرفی نزده واصلا بحث وزیرخارجه وجابجایی تابحال مطرح نشده اینها درعراق ازکجا خبردارند که دروزارت خارجه ودولت امریکا ونشستهای ان دولت چی میگذرد اگرخانم رایس میخواهد طبق گفته ها برای ملت ایران وما شب …  https://www.youtube.com/watch?v=we6_JZ9rQQY&t=1102... مطلب کامل

    نجات یافتگان در شبکه تلویزیونی آلبانی

    اعتراضات به حق زن ایرانی نشان داد که، ادعاهای مریم رجوی مبنی بر اینکه او نماینده زنان ایران است، پوچ و تو خالی است. به عنوان مثال، پیوستن زن ایرانی به آزادی های یواشکی است. در بدو شکل گیری این جنش اعتراضی، مریم رجوی بسیار به سوز و گذار افتاده  و آن را طرح رژیم برای گمراه کردن مردم و زن ایرانی از مبارزه با رژیم برشمرد. تغییر ... مطلب کامل

    نجات یافتگان در شبکه تلویزیونی آلبانی

    سیامک نادری و سازمان مجاهدین خلق بی آبروی ایران  نادر کشتکار، وبلاگ کشتکار، چهاردهم فوریه ۲۰۱۸:… کسانی که برای فریاد زدن و افشاگری خیانات مسعود رجوی و ارازل و اوباش همدستش وحفظ عقیده و شرفشان منتظر رسیدن به نقطه امن نماندند.کسانی که در اولین فرصت و در همان عراق و اشرف و در همان شرائط جنگ و نا امنی و خطرات جانی فراوان از این فرقه ... مطلب کامل

    نجات یافتگان در شبکه تلویزیونی آلبانی

    سازمان مجاهدین خلق در معرض اتهامات سنگین نقض سیستماتیک حقوق بشر  حنیف حیدر نژاد، سایت حیدر نژاد، پانزدهم فوریه ۲۰۱۸:… آقای سیامک نادری یک عضو پیشین سازمان مجاهدین خلق که چند ماهی است در آلمان درخواست پناهندگی داده، سازمان مجاهدین خلق و رهبری آن را متهم به نقض شدید و سیستماتیک حقوق بشر اعضای خود می کند. او از سال ... مطلب کامل

    نجات یافتگان در شبکه تلویزیونی آلبانی

    فرقه رجوی (سازمان مجاهدین خلق ایران) در سراشیب سقوط  شهروز تاجبخش، وبلاگ مجاهد، چهاردهم فوریه ۲۰۱۸:… عدم موفقیت رجوی در سوار شدن بر موج نارضایتی مردم و بهره برداری از تظاهرات اخیر داخل ایران از سویی بار دیگر بی ریشه گی و نداشتن پایگاه و جایگاه مردمی این فرقه را به رخ همگان کشید و از سویی ... مطلب کامل

    نجات یافتگان در شبکه تلویزیونی آلبانی

    مراسم مراسم ۱۹ بهمن در فرقه رجوی بنیاد خانواده سحر، تیرانا، آلبانی، سیزدهم فوریه ۲۰۱۸:… مسعود رجوی خائن میدانست که چکار کند. تک تک کسانی که این ظرفیت را داشتند که در برابر او صف آرایی کنند یا دست بالایی در فرقه داشتند را به هر صورتی که بود از میدان به در میکرد. یکی از همین ها ... مطلب کامل

    نوشتن دیدگاه

    شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

    سایت ایران قلم از انتشار مطالب و مقالاتی که در آن کلمات توهین آمیز استفاده شده، معذور است.

    مسئولیت مطالب درج شده بر عهده نویسندگان می باشد

    تمام حقوق این سایت برای © 2018 ايران قلم. محفوظ است.