• ایران قلم:این همه صدام حسین در “جوار خاک میهن” برایتان بشگن زد، به جایی رسیدید که الان از فرنگ برسید؟    :   " بشکن زدن " که چیزی نیست، اگر ترامپ ، با دست های خودش صدام حسین را از قبر در بیاورد و به همراه ترکی فیصل و جولیانی ...
  • محمد حسین سبحانی: مسعود رجوی در کمای مغزی است    :    حضور مجاهدین خلق در عراق ، چه در اشرف و چه  در لیبرتی ، ظرفی بوده است که توهم اعضا را برای باصطلاح  روشن کردن دوباره موتور ارتش آزادیبخش   دامن ...
  • ایران قلم: سرکار خانم عاصمه جیلانی ! لطفا اشتباه آقای احمد شهید را تکرار نکنید    :   متاسفانه در گذشته آقای احمد شهید از  کانال منابع سازمان مجاهدین تغذیه می شدند، همان های که خود خشونت را تولید می کنند، و خود زندان ، زندانبان و شکنجه گر ...
  • سبحانی: مجاهدین ظرف بی بدیل جغرافیای عراق را جهت استمرار استراتژی خشونت برای همیشه از دست دادند    :   بنابراین جغرافیای عراق ظرف بی بدیلی برای مجاهدین خلق در راستای استمرار استراتژی خشونت و ترور و جنگ مسلحانه بود که مجاهدین خلق با حضور در آلبانی با صدای ...
  • محمد حسین سبحانی:سازمان مجاهدین در “مرداب” یک گام به جلو حرکت کرده است    :   سازمان مجاهدین بعد از سرنگونی صدام حسین باید بها و تاوان سیاسی و تشکیلاتی آغاز مبارزه مسلحانه و خشونت طلبانه را  تمام و کمال می پرداخت، ولی به ...
  • مصاحبه ایران قلم با سبحانی ـ هنوز زخم های خشونت و مبارزه مسلحانه التیام نیافته است    :   البته من قصد نداشتم که شورشیان فارک را با مجاهدین خلق مقایسه کنم، انچه اشاره کردم درس تاریخی است که سازمان مجاهدین می تواند از عمق نفرت و دوری مردم از ...
  • مهدی خوشحال: می توانستم ولی نکردم

    آدم یاد آن شاعر آمریکای لاتین می افتد که گفت، راز ما را شب شنید و به ماه گفت، ماه به ستاره، ستاره به سحر، سحر به باد، باد به دریا، دریا به موج، موج به قایق، قایق به قایقران، قایقران به زنش، زنش به همسایه و راز ما را همه مردم جهان با خبر شدند. به راستی چرا این همسایه ها و رسانه ها و دیگران که گوش های تیزی برای شنیدن دارند، عملیات ناموق بر له یا علیه مجاهدین را به سرعت برق می شنوند و می بینند و آب و تاب می دهند، ولی دهها عملیات موفق مجاهدین خلق علیه اعضای منتقد و جداشده را که در همین اروپا اتفاق افتاده است را تا به حال ندیدند و نشنیدند؟ به راستی حکایت چیست؟! البته مسئله خشونت مابین جمهوری اسلامی و مجاهدین، و بالاخص مابین مجاهدین و اعضای جداشده را محکوم می کنم و خشونت را راهکار درستی نمی دانم و به هیچ کس نیز توصیه نمی کنم. به نظرم، بدون جنگ و خشونت و با تکیه بر خرد و اندیشه، بهتر می توان مسایل جهان را حل و فصل کرد.

    می توانستم ولی نکردم

    مهدی خوشحال، ایران فانوس، 08.07.2018

    لینک به منبع

    وقتی نیروی طالبان به کمک آمریکا و عربستان و پاکستان، در اواسط دهه نود میلادی به افغانستان حمله کردند و دولت دکتر محمد نجیب الله را ساقط کردند، بسیاری از کارمندان ریز و درشت افغانی از افغانستان فرار کردند که تعدادی از آنان به آلمان رسیدند و این زمانی بود که من نیز در کمپ پناهندگی با تعدادی از آنها آشنا شده و در یک کمپ به سر می بردیم.

    بارها متوجه شدم که دوستان افغانی از دکتر نثار که معاون وزیر بود تا عزیز جان صاحب داروخانه، به دادگاه می روند و جواب منفی می گیرند. سرانجام وقتی کیس پناهندگی یکی از آنان که یوسف جان نام داشت و به همراه زن و چهار پسرش در کمپ ما زندگی می کردند را دقت کردم فهمیدم که او وقتی به دادگاه رفت قاضی از وی سئوال کرد، در افغانستان چه کاره بودی و چه کار کردی که جانت به خطر افتاده؟ یوسف جان پاسخ داد، من مسئول برق کابل بودم و با فشار یک دکمه می توانستم برق کابل را خاموش بکنم، ولی نکردم. قاضی مجدداً پرسید، حالا که برق را خاموش نکردی پس خطری جان تو و خانواده ات را تهدید نمی کند، ولی یوسف جان دوباره ادامه داد، آقای قاضی، با یک دکمه می توانستم برق کابل را خاموش کنم که اگر این کار را می کردم خیلی بد می شد. وقتی یوسف جان چند بار مورد خاموش نکردن برق شهر را آب و تاب داد، قاضی عصبانی شد و خطاب به یوسف جان گفت، از در برو بیرون و دیگر اینجا برنگرد.

    وقتی کیس پناهندگی و جواب رد گرفتن یوسف جان موضوع داغ کمپ ما شد و سایر دوستان افغانی با آب و تاب مسئله را کش می دادند تنها کسی که معترض کیس یوسف جان شد، من بودم و النهایه تاب نیاوردم و رو کردم به عزیز جان که سخت مدافع کیس یوسف جان بود، گفتم، آیا بهتر نبود یوسف جان حتی یک بار هم شده دکمه برق را فشار می داد و حالا  خودش و تمام خانواده اش در امنیت به سر می بردند؟ که دوستان جملگی گفتند، نه، اگر یوسف جان دکمه را فشار می داد همه برق کابل خاموش می شد!

    حکایت بالا، حکایت تلخ روزگار ما و حکایت مجاهدین خلق است که به زعم آنها به ویژه مسعود رجوی که هر از گاهی و به مناسبتی این موضوع را به زبان می آورد که، جمهوری اسلامی می توانست ما را نابود کند، ولی نکرد. یعنی پس از خرداد سال 1360 که مجاهدین خلق مبارزه مسلحانه را آغاز کردند، جمهوری اسلامی می توانست مجاهدین را سرکوب کند، ولی نکرد. سپس بعد از آتش بس جنگ ایران و عراق، جمهوری اسلامی در قرار دادی می توانست سران مجاهدین را از صدام حسین باز پس بگیرد، ولی نکرد. پس از حمله آمریکا به عراق، باز هم جمهوری اسلامی می توانست سران مجاهدین را از آمریکا مطالبه بکند، ولی نکرد. هنگام دولت نوری مالکی که جمهوری اسلامی در عراق هژمونی و اتوریته زیادی داشت می توانست همه مجاهدین را سوار اتوبوس به تهران ببرد، ولی این کار را نکرد و سرانجام همه توانستن ها و نکردن ها به سود مجاهدین ادامه یافت تا این که رسیدیم به ماجرای نمایش ویلپنت مجاهدین خلق در روز شنبه سی ام ماه ژوئن که جمهوری اسلامی می خواست نمایش مجاهدین را بهم بریزد، ولی نکرد.

    چه می شد، یکی از همین نکردن های جمهوری اسلامی را مجاهدین خلق یاد می گرفتند و در مورد اعضای خود به کار می بردند؟ مثلاً زمانی که جهت ارعاب و ترساندن نیروهای درمانده شان در آلبانی، می توانستند سر مالک شراعی را زیر آب بکنند، ولی نمی کردند. چه می شد مجاهدین یک بار مثل جمهوری اسلامی عمل می کردند و در حین توانستن، نمی کردند.

    از اینها گذشته، وقتی که جمهوری اسلامی البته باز هم به زعم مجاهدین خلق، می خواست در ویلپنت مجاهدین بمب گذاری بکند، ولی نکرد، مورد، قبل از این که به گوش مجاهدین و دولت فرانسه و سایر دولتهای اروپایی برسد، ابتدا به گوش دولت اسراییل رسید که آنان معلوم نیست در این رابطه چه کاره بوده و چه سودی داشتند که مورد را در نطقه و هنوز اتفاق نیفتاده شناسایی و سپس خنثی کردند. بعد هم معلوم نشد، زمانی که مجاهدین خلق در همین اروپا و مقابل پارلمان اروپا، عملیات موفق انجام می دهند و موضوع حتی به گوش پلیس و رسانه ها و هیچ کس نمی رسد، ولی ماجرای بمب گذاری نکردن در ویلپنت، به سرعت برق به گوش همه رسید و اتفاقاً بسیاری از رسانه های خارجی و ایرانی موضعگیری کردند.

    آدم یاد آن شاعر آمریکای لاتین می افتد که گفت، راز ما را شب شنید و به ماه گفت، ماه به ستاره، ستاره به سحر، سحر به باد، باد به دریا، دریا به موج، موج به قایق، قایق به قایقران، قایقران به زنش، زنش به همسایه و راز ما را همه مردم جهان با خبر شدند.

    به راستی چرا این همسایه ها و رسانه ها و دیگران که گوش های تیزی برای شنیدن دارند، عملیات ناموق بر له یا علیه مجاهدین را به سرعت برق می شنوند و می بینند و آب و تاب می دهند، ولی دهها عملیات موفق مجاهدین خلق علیه اعضای منتقد و جداشده را که در همین اروپا اتفاق افتاده است را تا به حال ندیدند و نشنیدند؟ به راستی حکایت چیست؟!

    البته مسئله خشونت مابین جمهوری اسلامی و مجاهدین، و بالاخص مابین مجاهدین و اعضای جداشده را محکوم می کنم و خشونت را راهکار درستی نمی دانم و به هیچ کس نیز توصیه نمی کنم. به نظرم، بدون جنگ و خشونت و با تکیه بر خرد و اندیشه، بهتر می توان مسایل جهان را حل و فصل کرد.

    „پایان“

     

    ///////////////////////////////////

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    مطالب مرتبط :

    محمد علی فروغی که بود

    هرکس و در هر شرایطی انتقادی به  فرقه رجوی داشته باشد فی الفور مارک مزدور و کارگزار رژیم را سرضرب حواله اش می کنند. یعنی با «آی دزد، آی دزد» راحت جاخالی می دهد،  آخر این روش خوبی است که اززیر بار انتقاد و پذیرش مسئولیت کرده های خودش در برود، اگر چه این فرقه مدعی انتقاد پذیری است و رژیم ایران را متهم می کند که بمردم ... مطلب کامل

    محمد علی فروغی که بود

     ترامپ و اعضای ستاد انتخاباتی‌اش، تاکنون صحت و اعتبار این نظرسنجی‌ها را زیرسوال برده و گفته اند که این نظرسنجی‌ها نمی‌توانند واقعیت را منعکس کنند. علاوه بر این، از دیدگاه برخی ناظران، تا انتخابات ریاست جمهور آمریکا حدود چهار ماه دیگر باقی مانده است. بنابراین، ترامپ ممکن است در این مدت بتواند وجهه سیاسی خود را بهبود بخشد. اما با وجود این تحلیل‌های خوشبینانه، برخی از ... مطلب کامل

    محمد علی فروغی که بود

    آیا تو چنان که مینمایی هستی؟ اصلا شما راست می‌گویید شما انقلابی،شما در نوک نوک پیکان تکامل، شما همه چیزتون درست ،شما تشکیلات تان مانند مدینه فاضله یا به قول خودتان همانگونه که می گویید مناسباتتان مانند"جامعه بی طبقه توحیدی"،همه گوهر و الی آخر... اما آنرا که حساب پاک است...... چه منتش به خاک است، واقعا  اگر انقلابی و مبارز همانگونه که مینمایید با تاریخی آنگونه شفاف و ... مطلب کامل

    محمد علی فروغی که بود

    ۵۰ ساله بود كه در روند تغيير دودمان قاجار به پهلوی، همراه رضاشاه و سپس اولين نخست‌وزير او شد و آزادترين انتخابات دوره خودكامگی آن شاه را برگزار كرد: «ملت ايران می‌داند كه پادشاه ... مقام سلطنت را برای هوای نفس و عيش و كامرانی خويش اختيار ننموده است.» ۵۸ ساله بود كه بار ديگر نخست‌وزير شد و در گشايش دانشگاه تهران و برگزاری هزاره فردوسی نقش سازنده ... مطلب کامل

    محمد علی فروغی که بود

     بنده یکی از جدا شده هایی هستم که به مدت 4 سال از فرقه جدا شده و علت جدا شدنم هم دیدن خانواده ام است که نزدیک به 20 سال است که انتظار دیدن خانواده ام را میکشم ولی از عجائب روزگار این است که پای فرقه که به این کشور باز شد همه کشورها حق گرفتن ویزا دارند ویا میتوانند از طریقی به این کشور بیایند برای ... مطلب کامل

    چهار هنرمند ایرانی به عضویت آکادمی اسکار درآمدند

    آکادمی علوم اسکار ۸۱۹ هنرمند را به عنوان اعضای جدید خود معرفی کرد. شمار قابل توجهی از اعضای آکادمی امسال زن و از هنرمندان در اقلیت هستند. نام چهار هنرمند ایرانی نیز در میان آنها به چشم می‌خورد: نرگس آبیار در شاخه نویسندگی، ستار اورکی، آهنگساز ایرانی در شاخه موسیقی، سمیرا مخملباف و علی عباسی سینماگر ایرانی−دانمارکی در شاخه کارگردانی. نرگس آبیار کارگردان فیلم‌هایی چون "شبی که ماه ... مطلب کامل

    غلامرضا شکری: رانده شدگان در عراق، واماندگان در آلبانی

    اما سوال اینجاست، چرا طی این سالیان نتوانستند به ان اهداف کثیف خود برسند تا زمانی که در عراقبودندو زیر بال و پر صدام قرار داشتند و میگفتند سید ریئس  مسیر را باز میکند و خودش میداند چه زمانی باید چکار بکند به قول آن مزدور امریکایی رجوی خائن چند میخ طویله !!!!!! حالا که بعد از چهار سال از عراق رانده شدند و در حال حاضر هم در ... مطلب کامل

    غلامرضا شکری: رانده شدگان در عراق، واماندگان در آلبانی

    حال سوال این است؛ چرا سران فرقه رجوی خفقان گرفته و هیچ خبری را در این رابطه منتشر نمی کنند در حالیکه اخبار شورش های آمریکا تیتر اصلی تمامی خبرگزاریهای جهان است. و چرا به خانواده کشته شدگان توسط پلیس وحشی این کشور تسلت نمی گویند ؟جواب خیلی ساده است: پا گذاشتن بر دم ارباب برای سران بدنام «مجاهدین» خط سرخ است و آنان هرگز جرات چنین گستاخی ها را ندارند. آنان همیشه نان را به نرخ روز می خورند.اگر چنین وقایعی در کشورهای لبنان و عراق و سوریه و هر کشوری که بنوعی با ایران در رابطه است، می افتاد همچنانکه قبلا هم دیدیم تمام دستگاه تبلیغاتی رجوی پشت آن می آمد و روزها حول تحولات میدانی در این کشورها طبق رهنمودهای طرف حساب های خود خبر تولید می کرد. اما حال که نوبت به ارباب رسیده رهبران حاضر در صحنه به سوراخ موش خزیده و لالمونی گرفته اند... وطن فروشان کاسه لیس ، چکمه های خونین اربابشان را لیس میزنند موسی دامرودی ، تیرانا ـ سایت نجات یافتگان از مجاهدین خلق در آلبانی ـ ایران آزادی ـ 03.07.2020 لینک به منبع با کشته شدن جورج فلوید به دست پلیس نژادپرست در آمریکا موجی از اعتراضات شروع شد. و بدنبال این واقعه موجی از جنبش ضد نژاد پرستی بخش های زیادی از آمریکا و سپس چند ... مطلب کامل

    غلامرضا شکری: رانده شدگان در عراق، واماندگان در آلبانی

    مقاومتی که شما برای آن عیدی هم متصور شده اید، دراصل مقاومتی بود متوهمانه دربرابر سیر تاریخی کم وبیش طبیعی ای که ایران پشت سر میگذاشت واین سیر درجهت دادن قدرت بدست مسعود رجوی بوالهوس نبود. مقاومت سازمان متبوع شما دربرابر حوادث، ربطی به مردم ایران نداشت و تنها براثر افکار متوهمانه که گویا رهبری حق رجوی است ، انجام گرفت وبعلت ناموزون بودن آرایش قوا ، با ... مطلب کامل

    خداحافظ  ! کسی که “وداع با اسلحه “را آغاز کردی

    در دبیرستان که بود داستان‌هایی به سبک علی دشتی می‌نوشت که آن وقت‌ها نام پر تلالویی در ادبیات به حساب می‌آمد. اما یک روز معلم شیمی که با ادبیات آشنایی داشت سر کلاس از چوبک سخن گفت. خیمه‌شب‌بازی منتشر شده بود (سال ۱۳۲۴) و تازه چوبک داشت آوازه می‌یافت. نجف آن کتاب را خواند و پس از آن روش نوشتن و نگاه کردنش تغییر کرد. «برای من مثل ... مطلب کامل

    نوشتن دیدگاه

    شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

    سایت ایران قلم از انتشار مطالب و مقالاتی که در آن کلمات توهین آمیز استفاده شده، معذور است.

    مسئولیت مطالب درج شده بر عهده نویسندگان می باشد

    تمام حقوق این سایت برای © 2020 ايران قلم. محفوظ است.