• محمد حسین سبحانی: مسعود رجوی در کمای مغزی است    :    حضور مجاهدین خلق در عراق ، چه در اشرف و چه  در لیبرتی ، ظرفی بوده است که توهم اعضا را برای باصطلاح  روشن کردن دوباره موتور ارتش آزادیبخش   دامن ...
  • ایران قلم: سرکار خانم عاصمه جیلانی ! لطفا اشتباه آقای احمد شهید را تکرار نکنید    :   متاسفانه در گذشته آقای احمد شهید از  کانال منابع سازمان مجاهدین تغذیه می شدند، همان های که خود خشونت را تولید می کنند، و خود زندان ، زندانبان و شکنجه گر ...
  • سبحانی: مجاهدین ظرف بی بدیل جغرافیای عراق را جهت استمرار استراتژی خشونت برای همیشه از دست دادند    :   بنابراین جغرافیای عراق ظرف بی بدیلی برای مجاهدین خلق در راستای استمرار استراتژی خشونت و ترور و جنگ مسلحانه بود که مجاهدین خلق با حضور در آلبانی با صدای ...
  • محمد حسین سبحانی:سازمان مجاهدین در “مرداب” یک گام به جلو حرکت کرده است    :   سازمان مجاهدین بعد از سرنگونی صدام حسین باید بها و تاوان سیاسی و تشکیلاتی آغاز مبارزه مسلحانه و خشونت طلبانه را  تمام و کمال می پرداخت، ولی به ...
  • مصاحبه ایران قلم با سبحانی ـ هنوز زخم های خشونت و مبارزه مسلحانه التیام نیافته است    :   البته من قصد نداشتم که شورشیان فارک را با مجاهدین خلق مقایسه کنم، انچه اشاره کردم درس تاریخی است که سازمان مجاهدین می تواند از عمق نفرت و دوری مردم از ...
  • ایران قلم: از پیام شادباش !! مسعود رجوی خبری نیست. چرا؟    :    با گذشت چند روز از خروج کامل اعضای مجاهدین خلق از عراق از پیام شادباش و پیروزی ، سنت همیشگی مسعود رجوی ، خبری نیست. این فاکت ها ...
  • شما فقط مردگان را دوست دارید

    اما چند ماه بعد، در فوریه ۱۹۴۵، به دنبال انتقادهایی که در نامه‌نگاری‌های شخصی‌اش علیه سیاست و صلاحیت نظامی استالین مطرح کرده بود، از طرف بخش ضدجاسوسی ارتش سرخ بازداشت شد. او در یکی از این نامه‌ها نوشته بود که استالین – که از سوی رسانه‌های رسمی “دوست تمام سربازان” خوانده می‌شد – با پاکسازی‌هایی که انجام داده، تیشه به ریشه ارتش زده است… الکساندر سولژنیتسین تا چهل و چهارسالگی به عنوان نویسنده شناخته شده نبود. در سال ۱۹۶۲ بود که به لطف انتشار داستان “یک روز ایوان دنیسوویچ” در “نووی میر”، نشریه اتحادیه نویسندگان شوروی، هم در کشورش و هم در جهان شهرت یافت. این رمان شرایط زندگی در یک اردوگاه کار اجباری در دهه ۱۹۵۰ را به تصویر می‌کشد. پس از انتشار این داستان بود که سولژنیتسین به کرملین دعوت شد و با نیکیتا خروشچف، رهبر وقت شوروی که چاپ “یک روز ایوان دنیسوویچ” با اجازه شخصی او صورت گرفته بود، دیدار کرد. اما دو سال بعد، وقتی لئونید برژنف به قدرت رسید محدودیت‌ها برای انتشار آثارش روز به روز افزایش یافت. سولژنیتسین در اواخر دهه ۱۹۶۰، در یک نامه به پنجمین کنگره نویسندگان شوروی خواستار “حذف کامل سانسور – چه سانسور آشکار و چه سانسور پنهانی – تولیدات هنری” شد. او همچنین خطاب به همکارانش نوشت: “شما فقط مردگان را دوست دارید.”

    شما  فقط مردگان را دوست دارید

    الکساندر سولژنیتسین: خائن یا پیامبر؟

    14.12.2018

    ده سال از مرگ الکساندر سولژنیتسین، نویسنده روس برنده جایزه نوبل ادبیات، که برخی او را “خائن” و برخی دیگر او را “پیامبر” می‌نامیدند، می‌گذرد. او اگر زنده بود امروز دقیقا صدساله می‌شد.

    این نویسنده در آثار ادبی‌اش با بهره‌گیری از تجربه‌های زیسته خود، تاریخ سیاسی قرن بیستم کشورش، به ویژه سازوکار سرکوب سیستماتیک را روایت می‌کند. با این حال، هرچند که اکنون دیگر ممنوعیتی برای انتشار آثار این نویسنده “معترضِ پیشرو”‌ وجود ندارد، اما او همچنان در زادگاهش مهجور است.

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    از تولد تا زندان و تبعید

    سولژنیتسین ۱۱ دسامبر ۱۹۱۸ در شهر کیسلوفودسک واقع در قفقاز شمالی و در یک خانواده متوسط به دنیا آمد. پدرش که داوطلبانه به جبهه‌های جنگ جهانی اول رفته بود، در ژوئن ۱۹۱۸، یعنی چند ماه پیش از آنکه فرزندش، الکساندر، به دنیا بیاید، در بازگشت از جبهه در یک تصادف شدیدا زخمی شد و درگذشت. الکساندر تا شش سالگی نزد خانواده مادرش سپرده شد، زیرا مادرش در شهر روستوف به عنوان منشی مشغول به کار بود.

    الکساندر سولژنیتسین با این که از همان نوجوانی به ادبیات علاقه داشت، اما تصمیم گرفت که در دانشگاه روستوف در رشته ریاضیات و فیزیک تحصیل کند. او با این حال، همزمان به صورت مکاتبه‌ای در زمینه ادبیات و فلسفه آموزش می‌دید و در کلاس‌های انگلیسی و زبان لاتین نیز ثبت نام کرد.

    در همین دوران بود که تحت تأثیر فضای کمونیستی حاکم، سولژنیتسین هم طرفدار این ایدئولوژی شد.

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    در ۱۹۳۶ با ناتالیا ریچتوفسکایا که یک دانشجوی شیمی بود آشنا شد و چهار سال بعد، در ۲۷ آوریل ۱۹۴۰ با او ازدواج کرد. سولژنیتسین در ژوئن همین سال تحصیلات دانشگاهی خود را به پایان رساند و همچنین به مسکو رفت تا امتحانات پایانی رشته ادبیات را نیز بگذراند.

    دقیقا در همین روزها بود که آلمان به شوروی اعلان جنگ کرد. با شروع جنگ، سولژنیتسین به ارتش سرخ پیوست و یک سال بعد، با درخواست خودش، به یک مدرسه نظامی رفت. او در ارتش مدارج نظامی را طی کرد و در ۱۹۴۴ نشان “ستاره سرخ” گرفت.

    اما چند ماه بعد، در فوریه ۱۹۴۵، به دنبال انتقادهایی که در نامه‌نگاری‌های شخصی‌اش علیه سیاست و صلاحیت نظامی استالین مطرح کرده بود، از طرف بخش ضدجاسوسی ارتش سرخ بازداشت شد. او در یکی از این نامه‌ها نوشته بود که استالین – که از سوی رسانه‌های رسمی “دوست تمام سربازان” خوانده می‌شد – با پاکسازی‌هایی که انجام داده، تیشه به ریشه ارتش زده است.

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    علاوه بر سولژنیتسین، گیرنده این نامه هم بازداشت شد و هر دو به تشکیل یک سازمان “ضدانقلابی” متهم شدند. با همین اتهام سولژنیتسین در تابستان ۱۹۴۵ به هشت سال زندان در اردوگاه کار اجباری (گولاگ) محکوم شد. در ۱۹۵۲، ناتالیا ریچتوفسکایا که از سوی دولت همسر “دشمن مردم” خوانده می‌شد، برای اینکه بتواند شغلی پیدا کند از سولژنیتسین طلاق گرفت.

    در فوریه ۱۹۵۳، دقیقا چند هفته پیش از مرگ استالین، سولژنیتسین از اردوگاه خارج شد، اما برای گذراندن “تبعید ابد” به قزاقستان فرستاده شد. در آنجا بود که بیماری سرطان که در اردوگاه به آن مبتلا شده بود، درمان شد. کتاب “بخش سرطان” حاصل این دوران است. اما پس از تجدیدنظر در مجازاتش، در ۱۹۵۶، در شهر ریازان در دویست کیلومتری جنوب مسکو ساکن شد و به تدریس فیزیک پرداخت.

    او یک سال بعد با همسر سابقش دوباره ازدواج کرد، اما زندگی مشترک مجدد آنان پانزده سال بیشتر دوام نیاورد و در سال ۱۹۷۲، این بار نه به دلایل سیاسی، بلکه به دلایل شخصی از یکدیگر جدا شدند. سولژنیتسین یک سال بعد با ناتالیا دمیتریونا ۳۲ ساله که او هم ریاضیات خوانده بود، ازدواج کرد. سولژنیتسین به غیر از دیمیتری، پسری که از ازدواج اولش داشت، از ازدواج دومش نیز دارای سه فرزند شد.

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    تولد یک نویسنده

    الکساندر سولژنیتسین تا چهل و چهارسالگی به عنوان نویسنده شناخته شده نبود. در سال ۱۹۶۲ بود که به لطف انتشار داستان “یک روز ایوان دنیسوویچ” در “نووی میر”، نشریه اتحادیه نویسندگان شوروی، هم در کشورش و هم در جهان شهرت یافت. این رمان شرایط زندگی در یک اردوگاه کار اجباری در دهه ۱۹۵۰ را به تصویر می‌کشد.

    پس از انتشار این داستان بود که سولژنیتسین به کرملین دعوت شد و با نیکیتا خروشچف، رهبر وقت شوروی که چاپ “یک روز ایوان دنیسوویچ” با اجازه شخصی او صورت گرفته بود، دیدار کرد. اما دو سال بعد، وقتی لئونید برژنف به قدرت رسید محدودیت‌ها برای انتشار آثارش روز به روز افزایش یافت.

    سولژنیتسین در اواخر دهه ۱۹۶۰، در یک نامه به پنجمین کنگره نویسندگان شوروی خواستار “حذف کامل سانسور – چه سانسور آشکار و چه سانسور پنهانی – تولیدات هنری” شد. او همچنین خطاب به همکارانش نوشت: “شما فقط مردگان را دوست دارید.”

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    در همین دهه بود که رمان‌ ” درخت بلوط و گوساله” شرح مبارزه‌اش با حکومت شوروی را منتشر کرد. نویسندگان دیگری هم بودند که در آن زمان به سهم خود “ادبیات ضدشوروی” را پایه‌گذاری کردند که تا فروپاشی این حکومت ادامه داشت. مثل وارلام شالاموف که “قصه‌های کلیما” را نوشت اما آثارش به اندازه سولژنیتسین با استقبال مواجه نشد.

    همچنین در همین دوره بود که رمان‌های “اولین دایره” و “بخش سرطان” و همچنین اولین بخش از شاهکار تاریخی سولژنیتسین به نام “چرخ سرخ” در غرب منتشر شد و جایزه نوبل ادبیات را در سال ۱۹۷۰ برای او به همراه آورد. اما او از بیم از دست دادن ملیت شوروی و به دنبال آن ممنوعیت بازگشت به کشورش، نتوانست به استکهلم برود تا جایزه‌اش را دریافت کند.

    از آن پس زندگی سولژنیتسین بیش از پیش تحت نظر سرویس‌های اطلاعاتی شوروی قرار گرفت. به همین دلیل او بخشی از مدارک خود را در خانه یکی از دوستانش گذاشت و در ۱۹۶۹، زمانی که از آزار و اذیت حکومت به ستوه آمد، در خانه یکی از دوستانش ساکن شد.

    با این حال، فشار بر این نویسنده معترض ادامه داشت. در سال ۱۹۷۱ از یک حمله جان سالم به در برد و نزدیک بود یکی از همکارانش نیز در یک تصادف کشته شود.

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    انتشار “مجمع الجزایر گولاگ” و خروج از شوروی

    در سال ۱۹۷۳، نسخه دستنویس کتاب “مجمع الجزایر گولاگ” به طرز معجزه‌آسایی از روسیه خارج شد و در پاریس به زبان روسی به چاپ رسید. او در این کتاب، ماهیت نظام توتالیتر شوروی را از درون اردوگاه‌های کار اجباری نشان می‌دهد. سولژنیتسین این کتاب را در سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۷ روی کاغذهای کوچکی نوشته و در باغ‌ خانه‌های دوستانش دفن کرده بود و همزمان یک کپی از آن را از طریق یکی از دوستانش به غرب فرستاده بود.

    سولژنیتسین قصد داشت کتاب “مجمع الجزایر گولاگ” پس از مرگش به عنوان نوعی “وصیت‌نامه” منتشر شود، اما پس از آنکه یکی از دوستانش خودکشی کرد، این تصمیمش عوض شد. این دوست سولژنیتسین محل اختفای یکی از نسخه‌های این کتاب را به سازمان اطلاعات شوروی (کاگ‌ب) لو داده بود.

    مجمع الجزایر گولاگ
    Image captionنسخه دستنویس کتاب “مجمع الجزایر گولاگ”

    “مجمع الجزایر گولاگ” مثل دیگر کتاب‌هایی که پیش از آن درباره اردوگاه‌های کار اجباری در شوروی نوشته شده، یک شهادت دست اول به شمار می‌رود، اما نسبت به آنها، بسیار دقیق‌تر و جزئی‌تر شرایط این اردوگاه‌ها را شرح داده و حتی احکام و قوانینی را که “سیاست زندان” در حکومت شوروی را تشکیل می‌داد، ذکر کرده است.

    انتشار این کتاب در فرانسه با محکومیت آن از سوی حزب کمونیست مواجه و نویسنده‌اش طرفدار “نئونازی‌ها” خوانده شد. اما در آلمان هاینریش بل، نویسنده بزرگ این کشور، زمینه اسکان سولژنیتسین در شهر زوریخ سوئیس را فراهم کرد تا اینکه در نهایت سولژنیتسین به آمریکا مهاجرت کرد.

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    در این دوره بود که این نویسنده روس گفت‌وگوهای متعددی با رسانه‌ها انجام داد و در جاهای مختلف مثل دانشگاه هاروارد در سال ۱۹۷۸ سخنرانی می‌کرد. او که در کودکی آموزش ارتدوکس دیده بود، با این که به غرب پناه آورده بود، اما به “ماتریالیسم غربی” بدگمان بود و در یک سخنرانی در سال ۱۹۷۵ در سنای آمریکا، از وجه مصرفی جامعه غرب انتقاد کرد.

    سولژنیتسین در آمریکا در شهر کاوندیش در ایالت ورمانت ساکن شد و آنجا بود که بیشتر وقت خود را صرف نوشتن ادامه رمان “چرخ سرخ” کرد؛ رمان تاریخی چند جلدی درباره انقلاب روسیه.

    بازگشت به روسیه

    به دنبال اصلاحات گورباچف، ملیت سولژنیتسین به او بازگردانده شد و “مجمع الجزایر گولاگ” در وطن نویسنده به چاپ رسید. او چندی پس از فروپاشی شوروی، در ۱۹۹۴ به وطنش بازگشت و با قطار به مدت یک ماه کشورش را گشت. از آن پس، در روسیه ساکن شد و در ۲۰۰۸ در مسکو درگذشت.

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    پس از مرگ این نویسنده، برخی از آثار او از جمله یادداشت‌های روزانه‌اش درباره نگارش رمان “چرخ سرخ” که دهه‌ها به طول انجامید، منتشر شد. او در این یادداشت‌ها، علاوه بر مسائل سیاسی و ادبی‌ای که مطرح می‌کند، نظر خود درباره نوشتن رمان را نیز شرح می‌دهد. سولژنیتسین درباره “چرخ سرخ” گفته بود: “اگر قبل از ‘چرخ سرخ’ به شوروی بازگردم در واقع مثل آدمی لال خواهم بود. هیچکس نخواهد فهمید که حرفم چه بوده است.”

    مراسم خاکسپاری سولژنیتسین در روسیه، با ادای احترام از سوی مقامات به ویژه ولادیمیر پوتین همراه بود، اما یک دهه پس از مرگ این نویسنده، او تا حدودی در کشورش به فراموشی سپرده شده است.

    با گذشت بیش از ربع قرن از فروپاشی شوروی، نسل جوان امروز روسیه نه چیز زیادی از آن دوران می‌داند و نه علاقه چندانی به خواندن آثار نویسندگانی چون سولژنیتسین نشان می‌دهد. آن اشتیاقی که برای خواندن مخفیانه آثار این نویسنده معترض وجود داشت به نظر می‌رسد دیگر از بین رفته است. این درحالی است که حتی گاهی در روسیه امروز، زمزمه‌هایی مبنی بر نفی سرکوب‌های استالین به گوش می‌رسد.

    در یک نظرسنجی که سال گذشته در روسیه درباره چهره‌های ماندگار قرن بیستم این کشور انجام شد، سولژنیتسین در جایگاه پنجم قرار گرفت، یعنی پائین‌تر از ولادیمیر ویسوتسکی، خواننده و بازیگر، یوری گاگارین فضانورد، مارشال گئورگی ژوکوف، از فرماندهان دوران جنگ جهانی دوم و حتی استالین!

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    با این حال، به مناسبت دهمین سالمرگ و صدمین سال تولد سولژنیتسین چندین مراسم در بزرگداشت او در روسیه برگزار شده، از جمله پرده‌برداری از مجسمه او در خیابانی به نامش در مسکو. همچنین یکی از پسران این نویسنده، که تنها باقیمانده خانواده سولژنیتسین در خارج از روسیه است، اپرایی را بر اساس رمان “یک روز ایوان دنیسوویچ” نوشته پدرش به روی صحنه معروف‌ترین سالن تئاتر مسکو برده است.

    بزرگداشت سولژنیتسین در روسیه در حالی است که برخی از بازگشت دوران “سرکوب استالینی” به این کشور سخن می‌گویند.

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    به عنوان نمونه، در سال ۲۰۱۵ اولگ سنتسوف، کارگردان اوکراینی از سوی دستگاه قضائی روسیه به اتهام “تروریسم” به بیست سال زندان محکوم شد. کیریل سربرنیکوف، کارگردان تئاتر نیز بیش از یک سال است که در حبس خانگی است. همچنین یک خواننده رپ روسیه که در شعرهایش از حکومت انتقاد می‌کرد مسموم شد و از فعالیت یک گروه موسیقی الکترونیک نیز جلوگیری شده است.

    سولژنیتسین در ایران

    آشنایی خوانندگان فارسی‌زبان آثار الکساندر سولژنیتسین در ایران، به انتشار ترجمه‌های مترجمانی چون عبدالله توکل از آثار این نویسنده بازمی‌گردد. علاوه بر این مترجم که “مجمع الجزایر گولاگ” را به فارسی ترجمه کرد، رمان مهم “یک روز ایوان دنیسوویچ” نیز در نیمه اول دهه شصت خورشیدی با ترجمه رضا فرخفال به چاپ رسید.

    همچنین مترجمانی مثل اسدالله علیزاده، روشن وزیری و مینو مشیری نیز به سراغ این نویسنده رفته‌اند، اما هنوز برخی از آثار مهم این نویسنده مثل “چرخ سرخ” به فارسی ترجمه نشده است.

    با وجود ترجمه‌های متعدد از آثار سولژنیتسین در ایران، این آثار نتوانست محبوبیت کتاب‌‌های دیگر نویسندگان منتقد حکومت‌های توتالیتر مثل میلان کوندرا و ماریو بارگاس یوسا را کسب کند.

    الکساندر سولژنیتسین

    —————————————–

    مطالب مرتبط :

    ایران فانوس: چگونه غیبت صغری به کبری کشید

    اما حرف با رجوی وعضدانلو وسازمان مجاهدین وشورای دست ساز رجوی ؛ بگویید ببینیم کی درست گفت ؟ کی درست تشخیص داد ؟ البته جوابی نخواهد داد زیرا کوچکترین جواب هزاران سوال دارد که باید جواب بدهد که رجوی هرگز وارد ان نخواهد شد چون جوابی ندارد واوضاع تحلیلی وخط وخطوط استراتژیک اسفبارتر از این هاست که وارد بشود ؛ بما بگو ببینیم کی کشکیات می نوشت ... مطلب کامل

    حامد صرافپور : چهارشنبه سوری و دیوانگان آتش!

    در این سالیان، آتش افروزان جنگ و ویرانی، ساکت ننشسته اند، آنان با تمام قوا در تلاش بوده اند که این روز را از مسیر درست خود منحرف، و ماهیت و محتوای آنرا بکلی با اهداف خیانتکارانه و قدرت طلبانه خود و بیگانگان همسو کنند. در رأس چنین جریاناتی می توان از مجاهدین خلق نام برد که طی دو دهه گذشته بیشترین تلاش را در جهت منافع ... مطلب کامل

    هادی ثانی خانی:سررسید ۲۲ بهمن  و بحران تشکیلاتی دیگر برای رهبری فرقه مجاهدین

    رهبری فرقه مجاهدین ما و شما را حتی آدم حساب نمیکنند وذره ای به شما اعتماد ندارند فقط با ظاهر سازی به شما میفهمانند که شما نفرات انتخاب شده از بین 80 میلیون مردم ایران هستید این حرفهای مسخره که همیشه به ما ها میگفتند شما در عراق بودید میگفتند انفجار است ونمیشود رفت بیرون باشه ما این را قبول میکردیم الان که به کشوری آمده ایم که نه ... مطلب کامل

    رجوی نگذاشته تو حتی با پسرت ارتباط تلفنی داشته باشی!

    رجوی لعنتی باعث شده تو هنوزکه هنوزاست نتوانی با آنها ارتباط تلفنی ویا دیداری داشته باشی که حتی در مخیله آدمی نمی گنجد دختر عزیزم . مادرت هستم زهرا جان . من و بابا و خواهر بزرگت کبری برات پیام تصویری دادیم که زودی برگردی نزد ما و بچه و نوه هایت. خدانگهدارت رجوی نگذاشته تو حتی با پسرت ارتباط ... مطلب کامل

    قوانین جدید برای ورود به کشورهای عضو  اتحادیه اروپا

     این سیستم اتباع کشورهایی را هدف قرار داده که برای ورود به خاک اتحادیه اروپا نیاز به دریافت ویزا ندارند و از معافیت‌هایی برخوردارند. ۲۶ کشور منطقه شنگن عبارتند از اتریش، مجارستان، نروژ، بلژیک، ایسلند، لهستان، جمهوری چک، ایتالیا، پرتغال، دانمارک، لتونی، اسلواکی، استونی، لیختن اشتاین، اسلوونی، فنلاند، لیتوانی، اسپانیا، فرانسه، لوکزامبورگ، سوئد، آلمان، مالت، سوئیس، یونان و هلند. بر اساس قوانین کنونی، رفت و ... مطلب کامل

    ایران فانوس: چگونه غیبت صغری به کبری کشید

    به راستی چرا رهبری مجاهدین خلق و یا وارثینش در این رابطه مهم حرف نمی زنند؟ آیا مورد سیاسی و نظامی و مذهبی و امنیتی دارند؟ به هیچ وجه چنین نیست. گذشت زمان، موضوعات فوق را از اعتبار ساقط می کند. زمان که گذشت، تفسیرها و تحلیل ها تغییر می کند و هم اکنون نیک می دانیم که علت حرف نزدن رهبر و یا وارثینش، چیست و ... مطلب کامل

    ایران فانوس: چگونه غیبت صغری به کبری کشید

    خانم رجوى، شما یک راه بیشتر ندارید و آن هم رفتن و پنهان شدن در لانه شوهرتان است. ادامه تبلیغات دروغین در بیرون هیچ دردى دیگر از شما دوا نخواهد کرد، وضعیت نیروهایت در البانى را ببین و از غصه دق کن و بمیر. ببین چطور تمرد زیاد شده است، پچ پچ کردن و محفل زدن در تمام لإیه هاى سازمان حتى در لإیه مسئولین بالا نشانه ... مطلب کامل

    محمد حسین سبحانی:آیا ماهیت سازمان مجاهدین بعد از خروج از عراق و استقرار در آلبانی تغییر کرده است؟

     ساختار فرقه گرایانه نیز عامل مهم دیگری  هست که به همراه اعتقاد به " خشونت و ترور"  و همچنین " رهبری مادام العمر فرقه ای"  سه عامل تعیین کننده برای بقای فرقه مجاهدین و عدم تغییر ماهیت آن است . بنابراین سه عامل ذکر شده به شدت از هم تاثیر می پذیرند  و لازم و ملزوم یکدیگر هستند. بنابراین حفظ ساختار تشکیلاتی و تمرکز آن در یک ... مطلب کامل

    محمد حسین سبحانی:آیا ماهیت سازمان مجاهدین بعد از خروج از عراق و استقرار در آلبانی تغییر کرده است؟

    نميتوانستم با اين موضوع كنار بيايم ،از فرماندهان پرسيدم : كشورما در آن زمان درگير يك جنگ خارجى بوده و آنهايى كه در مقابل شما قرار داشتند صرفا سرباز بودند و براى مقابله با يك دشمن خارجى به كشورمان حمله كرده بود به جبهه آمده بودند، آيا كشتن اين سربازان تاثيرى دارد آيا اصلا اين كار مجاز است شما چه انتظارى داشتيد؟ براى كشتن اين نفرات چه جوابى ... مطلب کامل

    محمد حسین سبحانی:آیا ماهیت سازمان مجاهدین بعد از خروج از عراق و استقرار در آلبانی تغییر کرده است؟

    مسعود خدابنده’ مدیر برنامه راهبردی خاورمیانه که مدت های طولانی برای ارائه راه حلی صلح آمیز برای انتقال اعضای مجاهدین خلق (منافقین) از عراق به آلبانی تلاش کرد و همسرش ‘آنه خدابنده’ در مطلبی با عنوان آیا مجاهدین خلق (منافقین) به آخر خط رسیده اند؟ افزودند: ارابه تغییر رژیم در ایران توسط جنگجویانی هدایت می شود که متشکل از شخصیت های مختلف جدید و قدیمی است.  کمیساریای ... مطلب کامل

    نوشتن دیدگاه

    شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

    سایت ایران قلم از انتشار مطالب و مقالاتی که در آن کلمات توهین آمیز استفاده شده، معذور است.

    مسئولیت مطالب درج شده بر عهده نویسندگان می باشد

    تمام حقوق این سایت برای © 2019 ايران قلم. محفوظ است.
    marmaris escort - marmaris bayan escort - escort marmaris - marmaris escort bayan -