• ایران قلم:این همه صدام حسین در “جوار خاک میهن” برایتان بشگن زد، به جایی رسیدید که الان از فرنگ برسید؟    :   " بشکن زدن " که چیزی نیست، اگر ترامپ ، با دست های خودش صدام حسین را از قبر در بیاورد و به همراه ترکی فیصل و جولیانی ...
  • محمد حسین سبحانی: مسعود رجوی در کمای مغزی است    :    حضور مجاهدین خلق در عراق ، چه در اشرف و چه  در لیبرتی ، ظرفی بوده است که توهم اعضا را برای باصطلاح  روشن کردن دوباره موتور ارتش آزادیبخش   دامن ...
  • ایران قلم: سرکار خانم عاصمه جیلانی ! لطفا اشتباه آقای احمد شهید را تکرار نکنید    :   متاسفانه در گذشته آقای احمد شهید از  کانال منابع سازمان مجاهدین تغذیه می شدند، همان های که خود خشونت را تولید می کنند، و خود زندان ، زندانبان و شکنجه گر ...
  • سبحانی: مجاهدین ظرف بی بدیل جغرافیای عراق را جهت استمرار استراتژی خشونت برای همیشه از دست دادند    :   بنابراین جغرافیای عراق ظرف بی بدیلی برای مجاهدین خلق در راستای استمرار استراتژی خشونت و ترور و جنگ مسلحانه بود که مجاهدین خلق با حضور در آلبانی با صدای ...
  • محمد حسین سبحانی:سازمان مجاهدین در “مرداب” یک گام به جلو حرکت کرده است    :   سازمان مجاهدین بعد از سرنگونی صدام حسین باید بها و تاوان سیاسی و تشکیلاتی آغاز مبارزه مسلحانه و خشونت طلبانه را  تمام و کمال می پرداخت، ولی به ...
  • مصاحبه ایران قلم با سبحانی ـ هنوز زخم های خشونت و مبارزه مسلحانه التیام نیافته است    :   البته من قصد نداشتم که شورشیان فارک را با مجاهدین خلق مقایسه کنم، انچه اشاره کردم درس تاریخی است که سازمان مجاهدین می تواند از عمق نفرت و دوری مردم از ...
  • شما فقط مردگان را دوست دارید

    اما چند ماه بعد، در فوریه ۱۹۴۵، به دنبال انتقادهایی که در نامه‌نگاری‌های شخصی‌اش علیه سیاست و صلاحیت نظامی استالین مطرح کرده بود، از طرف بخش ضدجاسوسی ارتش سرخ بازداشت شد. او در یکی از این نامه‌ها نوشته بود که استالین – که از سوی رسانه‌های رسمی “دوست تمام سربازان” خوانده می‌شد – با پاکسازی‌هایی که انجام داده، تیشه به ریشه ارتش زده است… الکساندر سولژنیتسین تا چهل و چهارسالگی به عنوان نویسنده شناخته شده نبود. در سال ۱۹۶۲ بود که به لطف انتشار داستان “یک روز ایوان دنیسوویچ” در “نووی میر”، نشریه اتحادیه نویسندگان شوروی، هم در کشورش و هم در جهان شهرت یافت. این رمان شرایط زندگی در یک اردوگاه کار اجباری در دهه ۱۹۵۰ را به تصویر می‌کشد. پس از انتشار این داستان بود که سولژنیتسین به کرملین دعوت شد و با نیکیتا خروشچف، رهبر وقت شوروی که چاپ “یک روز ایوان دنیسوویچ” با اجازه شخصی او صورت گرفته بود، دیدار کرد. اما دو سال بعد، وقتی لئونید برژنف به قدرت رسید محدودیت‌ها برای انتشار آثارش روز به روز افزایش یافت. سولژنیتسین در اواخر دهه ۱۹۶۰، در یک نامه به پنجمین کنگره نویسندگان شوروی خواستار “حذف کامل سانسور – چه سانسور آشکار و چه سانسور پنهانی – تولیدات هنری” شد. او همچنین خطاب به همکارانش نوشت: “شما فقط مردگان را دوست دارید.”

    شما  فقط مردگان را دوست دارید

    الکساندر سولژنیتسین: خائن یا پیامبر؟

    14.12.2018

    ده سال از مرگ الکساندر سولژنیتسین، نویسنده روس برنده جایزه نوبل ادبیات، که برخی او را “خائن” و برخی دیگر او را “پیامبر” می‌نامیدند، می‌گذرد. او اگر زنده بود امروز دقیقا صدساله می‌شد.

    این نویسنده در آثار ادبی‌اش با بهره‌گیری از تجربه‌های زیسته خود، تاریخ سیاسی قرن بیستم کشورش، به ویژه سازوکار سرکوب سیستماتیک را روایت می‌کند. با این حال، هرچند که اکنون دیگر ممنوعیتی برای انتشار آثار این نویسنده “معترضِ پیشرو”‌ وجود ندارد، اما او همچنان در زادگاهش مهجور است.

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    از تولد تا زندان و تبعید

    سولژنیتسین ۱۱ دسامبر ۱۹۱۸ در شهر کیسلوفودسک واقع در قفقاز شمالی و در یک خانواده متوسط به دنیا آمد. پدرش که داوطلبانه به جبهه‌های جنگ جهانی اول رفته بود، در ژوئن ۱۹۱۸، یعنی چند ماه پیش از آنکه فرزندش، الکساندر، به دنیا بیاید، در بازگشت از جبهه در یک تصادف شدیدا زخمی شد و درگذشت. الکساندر تا شش سالگی نزد خانواده مادرش سپرده شد، زیرا مادرش در شهر روستوف به عنوان منشی مشغول به کار بود.

    الکساندر سولژنیتسین با این که از همان نوجوانی به ادبیات علاقه داشت، اما تصمیم گرفت که در دانشگاه روستوف در رشته ریاضیات و فیزیک تحصیل کند. او با این حال، همزمان به صورت مکاتبه‌ای در زمینه ادبیات و فلسفه آموزش می‌دید و در کلاس‌های انگلیسی و زبان لاتین نیز ثبت نام کرد.

    در همین دوران بود که تحت تأثیر فضای کمونیستی حاکم، سولژنیتسین هم طرفدار این ایدئولوژی شد.

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    در ۱۹۳۶ با ناتالیا ریچتوفسکایا که یک دانشجوی شیمی بود آشنا شد و چهار سال بعد، در ۲۷ آوریل ۱۹۴۰ با او ازدواج کرد. سولژنیتسین در ژوئن همین سال تحصیلات دانشگاهی خود را به پایان رساند و همچنین به مسکو رفت تا امتحانات پایانی رشته ادبیات را نیز بگذراند.

    دقیقا در همین روزها بود که آلمان به شوروی اعلان جنگ کرد. با شروع جنگ، سولژنیتسین به ارتش سرخ پیوست و یک سال بعد، با درخواست خودش، به یک مدرسه نظامی رفت. او در ارتش مدارج نظامی را طی کرد و در ۱۹۴۴ نشان “ستاره سرخ” گرفت.

    اما چند ماه بعد، در فوریه ۱۹۴۵، به دنبال انتقادهایی که در نامه‌نگاری‌های شخصی‌اش علیه سیاست و صلاحیت نظامی استالین مطرح کرده بود، از طرف بخش ضدجاسوسی ارتش سرخ بازداشت شد. او در یکی از این نامه‌ها نوشته بود که استالین – که از سوی رسانه‌های رسمی “دوست تمام سربازان” خوانده می‌شد – با پاکسازی‌هایی که انجام داده، تیشه به ریشه ارتش زده است.

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    علاوه بر سولژنیتسین، گیرنده این نامه هم بازداشت شد و هر دو به تشکیل یک سازمان “ضدانقلابی” متهم شدند. با همین اتهام سولژنیتسین در تابستان ۱۹۴۵ به هشت سال زندان در اردوگاه کار اجباری (گولاگ) محکوم شد. در ۱۹۵۲، ناتالیا ریچتوفسکایا که از سوی دولت همسر “دشمن مردم” خوانده می‌شد، برای اینکه بتواند شغلی پیدا کند از سولژنیتسین طلاق گرفت.

    در فوریه ۱۹۵۳، دقیقا چند هفته پیش از مرگ استالین، سولژنیتسین از اردوگاه خارج شد، اما برای گذراندن “تبعید ابد” به قزاقستان فرستاده شد. در آنجا بود که بیماری سرطان که در اردوگاه به آن مبتلا شده بود، درمان شد. کتاب “بخش سرطان” حاصل این دوران است. اما پس از تجدیدنظر در مجازاتش، در ۱۹۵۶، در شهر ریازان در دویست کیلومتری جنوب مسکو ساکن شد و به تدریس فیزیک پرداخت.

    او یک سال بعد با همسر سابقش دوباره ازدواج کرد، اما زندگی مشترک مجدد آنان پانزده سال بیشتر دوام نیاورد و در سال ۱۹۷۲، این بار نه به دلایل سیاسی، بلکه به دلایل شخصی از یکدیگر جدا شدند. سولژنیتسین یک سال بعد با ناتالیا دمیتریونا ۳۲ ساله که او هم ریاضیات خوانده بود، ازدواج کرد. سولژنیتسین به غیر از دیمیتری، پسری که از ازدواج اولش داشت، از ازدواج دومش نیز دارای سه فرزند شد.

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    تولد یک نویسنده

    الکساندر سولژنیتسین تا چهل و چهارسالگی به عنوان نویسنده شناخته شده نبود. در سال ۱۹۶۲ بود که به لطف انتشار داستان “یک روز ایوان دنیسوویچ” در “نووی میر”، نشریه اتحادیه نویسندگان شوروی، هم در کشورش و هم در جهان شهرت یافت. این رمان شرایط زندگی در یک اردوگاه کار اجباری در دهه ۱۹۵۰ را به تصویر می‌کشد.

    پس از انتشار این داستان بود که سولژنیتسین به کرملین دعوت شد و با نیکیتا خروشچف، رهبر وقت شوروی که چاپ “یک روز ایوان دنیسوویچ” با اجازه شخصی او صورت گرفته بود، دیدار کرد. اما دو سال بعد، وقتی لئونید برژنف به قدرت رسید محدودیت‌ها برای انتشار آثارش روز به روز افزایش یافت.

    سولژنیتسین در اواخر دهه ۱۹۶۰، در یک نامه به پنجمین کنگره نویسندگان شوروی خواستار “حذف کامل سانسور – چه سانسور آشکار و چه سانسور پنهانی – تولیدات هنری” شد. او همچنین خطاب به همکارانش نوشت: “شما فقط مردگان را دوست دارید.”

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    در همین دهه بود که رمان‌ ” درخت بلوط و گوساله” شرح مبارزه‌اش با حکومت شوروی را منتشر کرد. نویسندگان دیگری هم بودند که در آن زمان به سهم خود “ادبیات ضدشوروی” را پایه‌گذاری کردند که تا فروپاشی این حکومت ادامه داشت. مثل وارلام شالاموف که “قصه‌های کلیما” را نوشت اما آثارش به اندازه سولژنیتسین با استقبال مواجه نشد.

    همچنین در همین دوره بود که رمان‌های “اولین دایره” و “بخش سرطان” و همچنین اولین بخش از شاهکار تاریخی سولژنیتسین به نام “چرخ سرخ” در غرب منتشر شد و جایزه نوبل ادبیات را در سال ۱۹۷۰ برای او به همراه آورد. اما او از بیم از دست دادن ملیت شوروی و به دنبال آن ممنوعیت بازگشت به کشورش، نتوانست به استکهلم برود تا جایزه‌اش را دریافت کند.

    از آن پس زندگی سولژنیتسین بیش از پیش تحت نظر سرویس‌های اطلاعاتی شوروی قرار گرفت. به همین دلیل او بخشی از مدارک خود را در خانه یکی از دوستانش گذاشت و در ۱۹۶۹، زمانی که از آزار و اذیت حکومت به ستوه آمد، در خانه یکی از دوستانش ساکن شد.

    با این حال، فشار بر این نویسنده معترض ادامه داشت. در سال ۱۹۷۱ از یک حمله جان سالم به در برد و نزدیک بود یکی از همکارانش نیز در یک تصادف کشته شود.

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    انتشار “مجمع الجزایر گولاگ” و خروج از شوروی

    در سال ۱۹۷۳، نسخه دستنویس کتاب “مجمع الجزایر گولاگ” به طرز معجزه‌آسایی از روسیه خارج شد و در پاریس به زبان روسی به چاپ رسید. او در این کتاب، ماهیت نظام توتالیتر شوروی را از درون اردوگاه‌های کار اجباری نشان می‌دهد. سولژنیتسین این کتاب را در سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۷ روی کاغذهای کوچکی نوشته و در باغ‌ خانه‌های دوستانش دفن کرده بود و همزمان یک کپی از آن را از طریق یکی از دوستانش به غرب فرستاده بود.

    سولژنیتسین قصد داشت کتاب “مجمع الجزایر گولاگ” پس از مرگش به عنوان نوعی “وصیت‌نامه” منتشر شود، اما پس از آنکه یکی از دوستانش خودکشی کرد، این تصمیمش عوض شد. این دوست سولژنیتسین محل اختفای یکی از نسخه‌های این کتاب را به سازمان اطلاعات شوروی (کاگ‌ب) لو داده بود.

    مجمع الجزایر گولاگ
    Image captionنسخه دستنویس کتاب “مجمع الجزایر گولاگ”

    “مجمع الجزایر گولاگ” مثل دیگر کتاب‌هایی که پیش از آن درباره اردوگاه‌های کار اجباری در شوروی نوشته شده، یک شهادت دست اول به شمار می‌رود، اما نسبت به آنها، بسیار دقیق‌تر و جزئی‌تر شرایط این اردوگاه‌ها را شرح داده و حتی احکام و قوانینی را که “سیاست زندان” در حکومت شوروی را تشکیل می‌داد، ذکر کرده است.

    انتشار این کتاب در فرانسه با محکومیت آن از سوی حزب کمونیست مواجه و نویسنده‌اش طرفدار “نئونازی‌ها” خوانده شد. اما در آلمان هاینریش بل، نویسنده بزرگ این کشور، زمینه اسکان سولژنیتسین در شهر زوریخ سوئیس را فراهم کرد تا اینکه در نهایت سولژنیتسین به آمریکا مهاجرت کرد.

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    در این دوره بود که این نویسنده روس گفت‌وگوهای متعددی با رسانه‌ها انجام داد و در جاهای مختلف مثل دانشگاه هاروارد در سال ۱۹۷۸ سخنرانی می‌کرد. او که در کودکی آموزش ارتدوکس دیده بود، با این که به غرب پناه آورده بود، اما به “ماتریالیسم غربی” بدگمان بود و در یک سخنرانی در سال ۱۹۷۵ در سنای آمریکا، از وجه مصرفی جامعه غرب انتقاد کرد.

    سولژنیتسین در آمریکا در شهر کاوندیش در ایالت ورمانت ساکن شد و آنجا بود که بیشتر وقت خود را صرف نوشتن ادامه رمان “چرخ سرخ” کرد؛ رمان تاریخی چند جلدی درباره انقلاب روسیه.

    بازگشت به روسیه

    به دنبال اصلاحات گورباچف، ملیت سولژنیتسین به او بازگردانده شد و “مجمع الجزایر گولاگ” در وطن نویسنده به چاپ رسید. او چندی پس از فروپاشی شوروی، در ۱۹۹۴ به وطنش بازگشت و با قطار به مدت یک ماه کشورش را گشت. از آن پس، در روسیه ساکن شد و در ۲۰۰۸ در مسکو درگذشت.

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    پس از مرگ این نویسنده، برخی از آثار او از جمله یادداشت‌های روزانه‌اش درباره نگارش رمان “چرخ سرخ” که دهه‌ها به طول انجامید، منتشر شد. او در این یادداشت‌ها، علاوه بر مسائل سیاسی و ادبی‌ای که مطرح می‌کند، نظر خود درباره نوشتن رمان را نیز شرح می‌دهد. سولژنیتسین درباره “چرخ سرخ” گفته بود: “اگر قبل از ‘چرخ سرخ’ به شوروی بازگردم در واقع مثل آدمی لال خواهم بود. هیچکس نخواهد فهمید که حرفم چه بوده است.”

    مراسم خاکسپاری سولژنیتسین در روسیه، با ادای احترام از سوی مقامات به ویژه ولادیمیر پوتین همراه بود، اما یک دهه پس از مرگ این نویسنده، او تا حدودی در کشورش به فراموشی سپرده شده است.

    با گذشت بیش از ربع قرن از فروپاشی شوروی، نسل جوان امروز روسیه نه چیز زیادی از آن دوران می‌داند و نه علاقه چندانی به خواندن آثار نویسندگانی چون سولژنیتسین نشان می‌دهد. آن اشتیاقی که برای خواندن مخفیانه آثار این نویسنده معترض وجود داشت به نظر می‌رسد دیگر از بین رفته است. این درحالی است که حتی گاهی در روسیه امروز، زمزمه‌هایی مبنی بر نفی سرکوب‌های استالین به گوش می‌رسد.

    در یک نظرسنجی که سال گذشته در روسیه درباره چهره‌های ماندگار قرن بیستم این کشور انجام شد، سولژنیتسین در جایگاه پنجم قرار گرفت، یعنی پائین‌تر از ولادیمیر ویسوتسکی، خواننده و بازیگر، یوری گاگارین فضانورد، مارشال گئورگی ژوکوف، از فرماندهان دوران جنگ جهانی دوم و حتی استالین!

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    با این حال، به مناسبت دهمین سالمرگ و صدمین سال تولد سولژنیتسین چندین مراسم در بزرگداشت او در روسیه برگزار شده، از جمله پرده‌برداری از مجسمه او در خیابانی به نامش در مسکو. همچنین یکی از پسران این نویسنده، که تنها باقیمانده خانواده سولژنیتسین در خارج از روسیه است، اپرایی را بر اساس رمان “یک روز ایوان دنیسوویچ” نوشته پدرش به روی صحنه معروف‌ترین سالن تئاتر مسکو برده است.

    بزرگداشت سولژنیتسین در روسیه در حالی است که برخی از بازگشت دوران “سرکوب استالینی” به این کشور سخن می‌گویند.

    الکساندر سولژنیتسینحق نشر عکسGETTY IMAGES

    به عنوان نمونه، در سال ۲۰۱۵ اولگ سنتسوف، کارگردان اوکراینی از سوی دستگاه قضائی روسیه به اتهام “تروریسم” به بیست سال زندان محکوم شد. کیریل سربرنیکوف، کارگردان تئاتر نیز بیش از یک سال است که در حبس خانگی است. همچنین یک خواننده رپ روسیه که در شعرهایش از حکومت انتقاد می‌کرد مسموم شد و از فعالیت یک گروه موسیقی الکترونیک نیز جلوگیری شده است.

    سولژنیتسین در ایران

    آشنایی خوانندگان فارسی‌زبان آثار الکساندر سولژنیتسین در ایران، به انتشار ترجمه‌های مترجمانی چون عبدالله توکل از آثار این نویسنده بازمی‌گردد. علاوه بر این مترجم که “مجمع الجزایر گولاگ” را به فارسی ترجمه کرد، رمان مهم “یک روز ایوان دنیسوویچ” نیز در نیمه اول دهه شصت خورشیدی با ترجمه رضا فرخفال به چاپ رسید.

    همچنین مترجمانی مثل اسدالله علیزاده، روشن وزیری و مینو مشیری نیز به سراغ این نویسنده رفته‌اند، اما هنوز برخی از آثار مهم این نویسنده مثل “چرخ سرخ” به فارسی ترجمه نشده است.

    با وجود ترجمه‌های متعدد از آثار سولژنیتسین در ایران، این آثار نتوانست محبوبیت کتاب‌‌های دیگر نویسندگان منتقد حکومت‌های توتالیتر مثل میلان کوندرا و ماریو بارگاس یوسا را کسب کند.

    الکساندر سولژنیتسین

    —————————————–

    مطالب مرتبط :

    بررسی تحولات مجاهدین در سال ۲۰۱۹ در گفتگوی جواد فیروزمند با محمد حسین سبحانی

    در همین رابطه وزیر خارجه آمریکا مایک پمپئو نیزدچار اشتباه محاسبه شد. او برای دفاع از اقدام تروریستی دولت آمریکا، جشن و شادی یک گروه تروریستی مسبوق به سابقه در خارج از مرزهای ایران را بحساب جشن و شادی مردم ایران جا زد. موضوعی که نشان میدهد سیاست خارجی آمریکا چقدر دور از واقعیت های جامعه ایران بوده و خواسته های نامشروع یک ... مطلب کامل

    خروج فوری نیروهای آمریکایی از عراق در مجلس عراق به تصویب رسید

    آقای عبدالمهدی گفت مصلحت این است که حضور نیروهای آمریکایی به پایان برسد. برای این کار دو راه هست، یا خروج فوری یا تعیین جدول زمانی و همزمان محدود شدن نقش نیروهای آمریکایی به آموزش و مبارزه با داعش. این موضوع به رای گذاشته شده بود و خروج فوری رای آورد. مایک پومپئو وزیر خارجه آمریکا در واکنش به این مصوبه به شبکه فاکس گفت عادل عبدالمهدی نخست ... مطلب کامل

    خروج فوری نیروهای آمریکایی از عراق در مجلس عراق به تصویب رسید

    نزدیک به دو ماه گذشته بود که هنوز از صلیب سرخ خبری نبود و هیچکس از خانواده یا جایی خبری  نداشت ولی گاها زمزمه هایی از بعضی از سربازان به گوش می رسید که احتمال دارد دولت عراق اجازه بدهد صلیب سرخ از اردوگاه ها بازدید کند (چون هنوز دولت عراق کمیته صلیب را به رسمیت نمی شناخت یعنی عضو پیمان ژنو نبود) درهمین دوران به بهانه های ... مطلب کامل

    خروج فوری نیروهای آمریکایی از عراق در مجلس عراق به تصویب رسید

    او همچنین در سال 1369 زمانی که صدام حسین پس از فارغ شدن از جبهه شرقی به کویت و هم پیمان خود حمله کرد تا از آنان انتقام و غنیمت بگیرد، آن جا نیز رعیت حقیر نزد اربابش گله و انتقاد کرد که خطر، همواره جبهه شرقی است و رفتن به کویت رفتن به چاله است. واقعیت امر و واقعیت شکست مجاهدین خلق و عربستان سعودی و دیگران، ... مطلب کامل

    بررسی تحولات مجاهدین در سال ۲۰۱۹ در گفتگوی جواد فیروزمند با محمد حسین سبحانی

    ۱. اخراج جان بولتون از کاخ سفید و تاثیرآن بر محدود شدن هر چه بیشتر فعالیت های خشونت طلبانه مجاهدین. این موضوع همچنین تاثیرات بسیار زیادی بر نگرش دولت آمریکا داشته و از طرفی موجب افسردگی و دلسردی رهبران و اعضای سازمان گردید. بگونه ای که موجب بایگانی شدن یکی از بزرگترین توهمات سازمان شد. رجوی در توهم جشن با جان بولتون در تهران حسرت بدل ... مطلب کامل

    بررسی تحولات مجاهدین در سال ۲۰۱۹ در گفتگوی جواد فیروزمند با محمد حسین سبحانی

    دونالد ترامپ، پیشتر در توییتی تهدید کرده بود که در صورت حمله ایران به آمریکایی‌ها یا منافع این کشور به تلافی کشتن قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران، آمریکا ۵۲ نقطه در ایران (به عدد گروگان‌های آمریکایی در ماجرای گروگانگیری سال ۱۳۵۸) را هدف گرفته است. آقای ترامپ نوشت که بعضی از این اهداف "برای ایران و فرهنگ ایرانی" بسیار مهم هستند. آقای ظریف در توییت خود ... مطلب کامل

    حسن حیرانی: افشای توطئه رذیلانه فرقه رجوی علیه مستمری بگیرانش در تیرانا

    اما دليل اينكار چيست مگرتعداد كل اين نفرات كه از دفتر فرقه مستمري ميگيرند آنهم كساني با چندين دهه سابقه حرفه اي در اين فرقه كه الان در كهولت و بيماري هستند چند نفر هستند و مگر چقدر به آنها كمك هزينه زندگي پرداخت ميشود و كل اين عدد مگر چقدر است آنهم براي سازمان پر از افتخاري !؟!؟!؟ كه چندين وچند كاميون كمك هاي اهدايي از طرف ... مطلب کامل

    حسن حیرانی: افشای توطئه رذیلانه فرقه رجوی علیه مستمری بگیرانش در تیرانا

     بازی با آمار و ارقام| پیدا و پنهان لیستِ جعلی اعدام‌های دهه 60 مسعود خدابنده، ایران اینترلینک ـ 30.12.2019 ... درباره اعدام‌های سال 1367، مسعود رجوی در آغاز مدعی شد که تعداد آن، 6400 نفر است اما کم کم این آمار را تغییر داد. از این رو در مرحله بعد ادعا کرد این تعداد 12000 نفر بوده و بعد مدعی شد که 20 الی 30 ... مطلب کامل

    مالک بیت مشعل: همیاری یا شو  مضحک ؟ نادان خودتان هستید

     عربستان و کارخانه های پوششی فرقه و سرمایه گذاری در کشورهای مختلف با اسم و عناوین مختلف و استفاده از اعضای خود با که اصلا هیچ ارتباطی با فرقه ندارند و زندگی خود را میکنند و از این طریق فرقه در حال پولشویی و کلاهبرداری است وگرنه چطور این فرقه هزینه های سنگین ساخت اشرف (۳) را پرداخت آیا با همیاری تامین شد و دیگر ... مطلب کامل

    مالک بیت مشعل: همیاری یا شو  مضحک ؟ نادان خودتان هستید

    مریم عضدانلو در کلیسای تیرانا علی جهانی، وبلاگ آیینه، بیست و نهم دسامبر 2019:… همه ساله مریم عضدانلو سرکرده فعلی فرقه تروریستی رجوی با شرکت در مراسم یک کلیسا در پاریس مدره نمایی کرده و سعی میکند  خودش  را صلح طلب جا بیاندازد امسال چون دولت فرانسه و شهروندان شهر پاریس چنین اجازه ای به او نداده اند مجبور شده در تیرانا مرکز کشور آلبانی ... مطلب کامل

    نوشتن دیدگاه

    شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

    سایت ایران قلم از انتشار مطالب و مقالاتی که در آن کلمات توهین آمیز استفاده شده، معذور است.

    مسئولیت مطالب درج شده بر عهده نویسندگان می باشد

    تمام حقوق این سایت برای © 2020 ايران قلم. محفوظ است.
    marmaris escort - marmaris bayan escort - escort marmaris - marmaris escort bayan -