• ایران قلم:این همه صدام حسین در “جوار خاک میهن” برایتان بشگن زد، به جایی رسیدید که الان از فرنگ برسید؟    :   " بشکن زدن " که چیزی نیست، اگر ترامپ ، با دست های خودش صدام حسین را از قبر در بیاورد و به همراه ترکی فیصل و جولیانی ...
  • محمد حسین سبحانی: مسعود رجوی در کمای مغزی است    :    حضور مجاهدین خلق در عراق ، چه در اشرف و چه  در لیبرتی ، ظرفی بوده است که توهم اعضا را برای باصطلاح  روشن کردن دوباره موتور ارتش آزادیبخش   دامن ...
  • ایران قلم: سرکار خانم عاصمه جیلانی ! لطفا اشتباه آقای احمد شهید را تکرار نکنید    :   متاسفانه در گذشته آقای احمد شهید از  کانال منابع سازمان مجاهدین تغذیه می شدند، همان های که خود خشونت را تولید می کنند، و خود زندان ، زندانبان و شکنجه گر ...
  • سبحانی: مجاهدین ظرف بی بدیل جغرافیای عراق را جهت استمرار استراتژی خشونت برای همیشه از دست دادند    :   بنابراین جغرافیای عراق ظرف بی بدیلی برای مجاهدین خلق در راستای استمرار استراتژی خشونت و ترور و جنگ مسلحانه بود که مجاهدین خلق با حضور در آلبانی با صدای ...
  • محمد حسین سبحانی:سازمان مجاهدین در “مرداب” یک گام به جلو حرکت کرده است    :   سازمان مجاهدین بعد از سرنگونی صدام حسین باید بها و تاوان سیاسی و تشکیلاتی آغاز مبارزه مسلحانه و خشونت طلبانه را  تمام و کمال می پرداخت، ولی به ...
  • مصاحبه ایران قلم با سبحانی ـ هنوز زخم های خشونت و مبارزه مسلحانه التیام نیافته است    :   البته من قصد نداشتم که شورشیان فارک را با مجاهدین خلق مقایسه کنم، انچه اشاره کردم درس تاریخی است که سازمان مجاهدین می تواند از عمق نفرت و دوری مردم از ...
  • عادل اعظمی: درد دل اشرفی ۳ در آلبانی با کربلائی صفدر

     درد دل اشرفی 3 در آلبانی با کربلائی صفدر

    عادل اعظمی، ایران اینترلینک، چهاردهم ژوئن ۲۰۱۹:… کربلائی صفدر جان، مرا ببخش. آن روز در اشرف وقتی نگهبان ضلع بودم ترا لا به لای جمعیتی که پشت حصار اشرف آمده بودند دیدم. یک لحظه تو را دیدم. دیدم که برایم دست تکان می دادی. یک لحظه خواستم داد بزنم آهای ی ی کربلائی صفدر جانم! منم! پسر مرادعلی …… ولی به خودم آمدم. سنگها توی دستم یخ زده بودند. مرا ببخش بخاطر تک تک سنگهائی که به سمت تو پرتاب کردم. بخاطر گل و شیرینی که آورده بودی و ما لگد مالشان کردیم. مرا ببخش که حرمتت را نگه نداشتیم. ما را ببخش که ما همه دردمندیم. باور کن. دست خودمان نبود. ما از آن خودمان نبودیم. ما آموخته ایم که تنها فرمان را اجرا کنیم و آموخته ایم که دیگر فکر نکنیم. درد دلی با کربلائی صفدر از یک اشرفی ۳ در آلبانی .

    کاریکاتورهایی از آقای عادل اعظمی – تلخککفشهایم کو؟ چه کسی بود صدا زد سهراب؟ آشنا بود صدا؛ مثل هوا با تن برگ.

    https://iran-interlink.org 

    درد دلی با کربلائی صفدر از یک اشرفی ۳ در آلبانی

    بخاطر بالهایم بر خواهم گشت

    سلام کربلائی صفدر جان. کربلائی صفدر پیر. نمیدانم زنده ای یا نه و نمیدانم روزگار با تو چه کرد ولی روزگار با من خیلی بد کرد. من دیگر توان آمدن ندارم. کربلائی صفدر جان خسته ام. از همه چیز و از همه کس. از خود، از زندگی، از این محیط بسته و تکراری. از کار و کار. از بی خوابی.

    سالها پیش بود که برایت این شعر را میخواندیم.

    ” کربلائی صفدر پیر، روز برگشتن ما نزدیک است “.

    روز برگشتن؟!. ای داد. توی خواب هم نمیتوانم ببینم. تو زنده ماندی سالهای سال و انتظار کشیدی و ما نیامدیم. ما راه را گم کردیم. ما سالهاست که

    عادل اعظمی

    داریم بی راهه میرویم و دور و دورتر شده ایم. یادم هست اولین بار که این شعر را در قرارگاه کوت شنیدم و تصویر آن پیرمرد چوپان که کنار جاده دست تکان میداد سر شام بود. بغضم ترکید. یاد تو افتادم و پدرم که خیلی شبیه تو بود. همه متوجه شده بودند ولی من دست خودم نبود. روزهای اول پیوستنم بود و هنوز اینقدر از تو و یاد تو دور نشده بودم. از بوی خاکروبه و کاهگل و پونه. ولی آرام آرام همه چیز را از دست دادم. همه بوها را، یاد ها را، حتی مثل روزهای اول گریه هم نمیتوانم بکنم.

    خشک شده ام، خشک و متروکه. نمیدانم چطور شد که اینطور شد. خیلی دور و غریب شده ایم با تو و یاد تو. چهره ات را دیگر به خاطر نمی آورم. سنم بالا رفته و کمی هم فراموشی گرفته ام. نمیدانم. شاید این لطف طبیعت انسان است که هنگام پیری فراموشی می گیریم. آخر اگر فراموش نکنیم توی این بیابان که نامش “اشرف ۳” گذاشته ایم دق مرگ می شویم. به لطف حق خیلی چیزها را فراموش کرده ایم. پدر و مادر، برادران و خواهرانمان را، عزیزانمان را و یاد تو را. هر شب باید با خودم بجنگم در نشستها که یادت را فراموش کنم. جالب نیست؟

    خاطره و یاد گذشته ها همچنان جرم است اینجا. یاد تو، یاد احمد آباد و حسن تپه. یاد مومن علی و یاد همه آنهایی که دوست می داشتم. یاد کسانی که زمانی نقطه قوت و نیروی محرک من بودند و حالا نقطه ضعف من شده اند توی تمام نشست ها. باور نمی کنی؟

    می گویند ضعف تو این است که به گذشته زیاد فکر می کنی. دیروز خواهد مهناز مرا توی اتاق کارش صدا کرد. می گوید چته؟ چرا اینقدر توی خودت هستی؟ میگویم خواهر! باور کن چیزی نیست. حالم خوبه. میگوید اینقدر به گذشته فکر نکن. گذشته یعنی تو و این روزها راست میگوید و من خیلی به تو فکر می کنم.

    کربلائی صفدر جان،

    ما هم پیر شدیم، کمرم درم میکند و زانوهایم می لرزند ولی همچنان باید کار کنیم. چقدر خسته ام از این همه کار و پروژه بی سرانجام. اشرف هم همینطور بود و جا گذاشتیمش. لیبرتی هم همینطور. پروژه های سنگین ساخت و ساز و آخرش هیچ. همه را جا گذاشتیم. ولی اینجا کمی متفاوت است. گوئی مکان آخر ماست. چیزی شبیه آخر دنیا، آخر خط.

    درد دلی با کربلائی صفدر از یک اشرفی 3 در آلبانی

    کربلائی صفدر جان،

    مرا ببخش. آن روز در اشرف وقتی نگهبان ضلع بودم ترا لا به لای جمعیتی که پشت حصار اشرف آمده بودند دیدم. یک لحظه تو را دیدم. دیدم که برایم دست تکان می دادی. یک لحظه خواستم داد بزنم آهای ی ی کربلائی صفدر جانم! منم! پسر مرادعلی …… ولی به خودم آمدم. سنگها توی دستم یخ زده بودند. مرا ببخش بخاطر تک تک سنگهائی که به سمت تو پرتاب کردم. بخاطر گل و شیرینی که آورده بودی و ما لگد مالشان کردیم. مرا ببخش که حرمتت را نگه نداشتیم. ما را ببخش که ما همه دردمندیم. باور کن. دست خودمان نبود. ما از آن خودمان نبودیم. ما آموخته ایم که تنها فرمان را اجرا کنیم و آموخته ایم که دیگر فکر نکنیم.

    من دیگر اختیارم دست خودم نیست. من همه چیزم را از دست داده ام. زمانی مثلا یک ساعت خواب اضافه برای مهم بود ولی حالا دیگر اصلا فرقه نمی کند بخوابم یا بیدار بمانم. مدت هاست مثل این که توی خواب راه می روم. دلم مرده است کربلائی صفدر جان. و این هیاهو علاج درد من نیست. این برنامه خسته کننده و تکراری. باز شام جمعی، باز رقصهای مسخره و ساختگی. نه من اینجا نیستم. هیچ چیز دیگر مرا خوشحال نمی کند. نه این جشنها و مراسم و شام جمعی ها و نه آن پیامهای تکراری و بی محتوی. دیروز باز تعدادی پارلمانتر نمیدانم از کدام خراب شده آوردند. آمدند و خوردند و دست زدیم جلویشان و رقصیدیم برایشان که خوششان بیاید و خندیدیم و سوت زدیم. این آخر عمری دلقک هم شده ایم. کاری نمانده که ما نکرده و یا نکنیم .

    باز حصار و دیوار و سیاج. باز خاکریز و تقسیم بندی های یگانی و باز کار و بی خوابی و باز تعهد و توهین و باز بلوک و فرغون و پروژه. آخ کربلائی صفدر جان. این روزها چقدر خسته ام. گاهی آرزو می کنم یک شب بخوابم و فردا دیگر بیدار نشوم. بروم توی خوابهایم، توی گذشته هایم. می دانم که دیگر هرگز تو را نخواهم دید. دیدن تو، دیدن روستایمان احمد آباد، دید مومن علی، کاکا مراد، رمضا، عمه جیران …  از همه چیز دور شده ایم. خیلی دور و غریب کربلائی صفدر جان. به این تبلیغات و هیاهو نگاه نکن. از درون خسته ام. به قول دوردانه شیراز

    “طراز پیرهن زرکشم مبین چون شمع / که سوزهاست نهانی درون پیرهنم”

    و این روزها بیشتر از هر زمانی هیاهو بالا گرفته است. می گویند جنگ دارد راه می افتد و شادی می کنند و شام جمعی و رقص و بزن و بکوب. پس چرا من اینها را نمی فهمم؟ این شادی را نمی فهمم؟ این آدمها کجائی هستند و من چرا اینقدر غریبم اینجا؟ این روزها فاصله ها خیلی زیاد شده است. آنقدر که هیچ کس صدای هیچ کس را نمی شنود. حداقل بگذار به تو بگویم کربلائی صفدر جان که من با جنگ مخالفم اگر چه میدانم همین یک جمله برای “بریده” و “پاسدار” خواندن من کافی است ولی مخالفم. مخالفم. نسل تو و فرزندان تو هستند که رنج جنگ را باید تحمل کنند. واقعا چطور به اینجا رسیدیم؟ چطور می شود شادی کنم از این که بمب بر سر تو و نوه های تو فرود خواهد آمد؟! این اوضاع متناقض درون و بیرون مرا صد چندان خسته کرده است. ولی عجیب است که هنوز دارم ادامه می دهم و زنده ام. شاید یک جائی یک چیزی هنوز روشن است. گاهی آوئی از دور می آید، صدای سازی می شنوم که خیلی آشناست.

    نه، من اگر چه پیر شده ام کربلائی صفدر جان ولی نمی خواهم توی این خاک غریب بمیرم. ما آخرین سخت پوستان این سیاره ایم که بدون آب و هوا، بدون ساز و آواز زندگی هنوز زنده مانده ایم. شاید معجزه آن آواست که از دور می آید.

    من باز می گردم کربلائی صفدر جان. نمیگذارم که در غربت بمیرم. باز صدای آن ساز می آید. چقدر نزدیک و آشناست این بار. …

    به خاطر بال‌هایم برخواهم گشت

    بگذار برگردم

    می‌خواهم در سرزمین سپیده‎دم بمیرم

    در دیار دیروزها

    به خاطر بال‌هایم برخواهم گشت

    بگذار برگردم

    می‌خواهم دور از چشم دریا

    در سرزمین بی‌مرزی‌ها بمیرم

    “فردریکو گارسیا لورکا”

    ترجمه احمد شاملو

    Federico García Lorca

    ***

    شعری که سالها قبل، در بحبوحه جنگ صدام علیه ایرانیان در قرارگاه اهدائی صدام حسین ، کمپ اشرف ، برای سرگرم کردن گروگانهای رجوی انتخاب شده بود:

    کربلائی صفدر پیر

    روز برگشتن ما نزدیک است

    تو فقط زنده بمان

    تا که من ایرانی

    نو بنیاد کنم

    وهمان دهکده‌تان را

    شهر حسن آباد کنم

    کربلایی صفدر جان

    تو مرا خواهی دید

    روی یک تانک که می تازد پیش

    پشت یک توپ که می‌کوبد از دور

    خانه هر مزدور

    (پایان)

    درد دلی با کربلائی صفدر از یک اشرفی ۳ در آلبانی

    /////////////////////////////

     

    مطالب مرتبط :

    بی دقتی و یاخود زنی بعضی از رسانه های هویت طلب آذربایجانی

    مثلا ما ازگذشته های دور سراغ داریم که ناسیونالیست های آذربایجانی، سازمان مجاهدین خلق ایران را یکی از دشمنان زبان آذربایجانی دانسته وهمواره برحفظ فاصله با این جریان شووینیستی تاکید میکرد. این جریانات آذربایجانی ، ازهر طیف ودسته ای وبدون توجه باینکه درکدامیک ازنحله های فکری ناسیونالیزم آذربایجانی حضور دارند ، برای حفظ حرمت خود همواره فاصله ی زیادی با مجاهدین خلق که عملا به باند رجوی تبدیل ... مطلب کامل

    عوارض مبارزات مسلحانه و خشونت‌آمیز برای تغییر رژیم‌های سیاسی

    او بر این باور نیست که خشونت‌پرهیزی یک فلسفه ایده‌آلیستی و تاکتیکی منفعلانه است. برعکس، در درون استراتژی‌ها، سیاست‌ها و تاکتیک‌های خشونت‌پرهیز، نیروی مقاومت‌گر و افشاگری وجود دارد که نهادها و وضعیت مسلط را به چالش می‌کشد و در مشروعیت‌شان تردید ایجاد می‌کند. این شکل از مقاومت، برخاسته از خشم و عمل فعال علیه انواع بی‌عدالتی و تبعیض است. باتلر در کتاب خود می‌کوشد تا خشونت ... مطلب کامل

    عوارض مبارزات مسلحانه و خشونت‌آمیز برای تغییر رژیم‌های سیاسی

    حالا این فرقه ی پست در این غربت وبیکاری وبلا تکلیفی این ادما و هوادارای خودشو به بهانه ی کرونا مستمری را قطع کرده و انها رو بحال خودشون رها کرده.  ای فرقه ی پست که مدعی اسلام انقلابی هستید .ایا این کار شما بعد از سالیان بازی کردن با سرنوشت ادما با دروغ ونیرنگ و دجالیت ،حالا جواب این همه زحمت همینه ، ... مطلب کامل

    عوارض مبارزات مسلحانه و خشونت‌آمیز برای تغییر رژیم‌های سیاسی

    یک آدم ۹۸ ساله الان تو تلویزیون نروژ ۲ سال پیش داشت حرف می زد. جزو کانون های شورشی بوده. می گفت، به من گفتند این آدرس رو ببین شهر درامنت جنوب نروژ. برو یک کسی توی آن خانه است و بکشش. اونموقع که موبایل نبوده. می گفت من موتور سیکلت را گرفتم و رفتم اونجا نگاه کردم دیدم یه خونه ای هست و یک ... مطلب کامل

    عوارض مبارزات مسلحانه و خشونت‌آمیز برای تغییر رژیم‌های سیاسی

     براستی چرا این فرقه که دم از محوریت در عالم میزند اینقدر ضعیف و خار و ذلیل شده است ؟؟؟ به چه دلیل توان و کشش این را ندارد که فرزندی در حد مکالمه با مادرش صحبت کند در صورتیکه بقول رجوی در زمان شاه زمانیکه ما زیر اعدام بودیم مادرم به ملاقات من میآمد و حالا چه شده که حتی یک مکالمه مادر و فرزند را برنمیتابید ... مطلب کامل

    همچنان ترور و خشونت در دستور کار رهبری فرقه مجاهدین خلق

    این نمایش مسخره پرده های دیگری را هم در پی داشت تا اینکه رهبران مجاهدین، ابوالقاسم(محسن) رضایی را به برنامه ای دیگر از تلویزیون خود فرستاد تا این بار شدت عمل بیشتری از خود نشان دهد. آنها پرویز خزایی نماینده رجوی در نروژ را به پای این مجادله کشاندند تا آنچه خود نمی توانند بگویند را از زبان او جاری سازند ... مطلب کامل

    همچنان ترور و خشونت در دستور کار رهبری فرقه مجاهدین خلق

    درست است که موسی خیابانی با افرادی مثل مهدی ابریشمچی، عباس داوری ،محمود عطایی و دیگران تفاوت داشته است، اما او  یعنی موسی خیابانی هم زیر  مسعود رجوی جای می گرفته است و  اگر چه با بقیه اعضای مرکزیت فاصله داشته است ولی او هم  زیر مسعود رجوی جای داشته است. وقتی مسعود رجوی در هفتم مرداد فرار می کند و به فرانسه می رود در واقع ... مطلب کامل

    همچنان ترور و خشونت در دستور کار رهبری فرقه مجاهدین خلق

    اما تنها روزنه اى كه به من و ما اميد و جرقه  عشق و زندگى مي داد،  حضور خانواده ها براى ديدار با عزيزان اسير خود در چنگال رجوى بود. وقتى فرياد خانواده ها از پشت حصار پادگان اشرف با وجود محدوديت هاى رجوى كه در راستاى عدم شنيدن صداى خانواده بود، را مي شنيديم جرأت پيدا كرده و بذر اميد به زندگى در دلهاي مان كاشته ... مطلب کامل

    مجاهدین خلق یک فرقه هستند

    خب، آمریکا ارتجاعی ترین جناح را برای چنین اقدامی انتخاب کرده تا پروژه جانشین سازی آنها را پیش ببرد. اینها مجاهدین خلق نام دارند. گروهی از تبعیدیان ایرانی که از عملیات های ویژه آمریکا و اسرائیل علیه ایران حمایت می کنند. بله سازمان مجاهدین خلق که قبلا توسط ایالات متحده آمریکا در بین سازمان های تروریستی خطرناک طبقه بندی شده بود. گروهی که در ایران ... مطلب کامل

    محمد سیدی: عشق را پایانی نیست، بمناسبت درگذشت مادر فداکار آقای محمدیان

    رجوی خانواده را " الدنگ " و سد امیال فرقه گرایانه اش می‌داند و در فرقه مجاهدین عشق را حرام و ممنوع کرده است. چه عشق  به جنس مخالف و چه عشق  مادر و پدر به فرزند یا برعکس . چرا رجوی ابراز هر گونه  عاطفه را ، جز به خودش ، ممنوع کرده است؟ چرا این مادر فداکار و قهرمان که یک دهه قبل برای ملاقات فرزندش ... مطلب کامل

    نوشتن دیدگاه

    شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

    سایت ایران قلم از انتشار مطالب و مقالاتی که در آن کلمات توهین آمیز استفاده شده، معذور است.

    مسئولیت مطالب درج شده بر عهده نویسندگان می باشد

    تمام حقوق این سایت برای © 2020 ايران قلم. محفوظ است.
    marmaris escort - marmaris bayan escort - escort marmaris - marmaris escort bayan - haber | malatya haber | malatyahaber | malatya haberleri | malatya sondakika | malatya sondakika haberleri | malatya asayi haberleri | malatya spor haberleri | yeni malatyaspor | malatya reklam | yeilyurt haber | battalgazi haber | malatya belediye haberi | malatya rehber | yeilyurt belediyesi | battalgazi belediyesi | malatya bykehir belediyesi | yeilyurt belediyesi | malatya seim | malatya aday adaylar | malatya akparti adaylar | malatya mhp adaylar | malatya chp adaylar | malatya korona haberleri | malatya gncel | malatya haber 44 | malatya haber trafik kazas | malatya haber net |