• ایران قلم:این همه صدام حسین در “جوار خاک میهن” برایتان بشگن زد، به جایی رسیدید که الان از فرنگ برسید؟    :   " بشکن زدن " که چیزی نیست، اگر ترامپ ، با دست های خودش صدام حسین را از قبر در بیاورد و به همراه ترکی فیصل و جولیانی ...
  • محمد حسین سبحانی: مسعود رجوی در کمای مغزی است    :    حضور مجاهدین خلق در عراق ، چه در اشرف و چه  در لیبرتی ، ظرفی بوده است که توهم اعضا را برای باصطلاح  روشن کردن دوباره موتور ارتش آزادیبخش   دامن ...
  • ایران قلم: سرکار خانم عاصمه جیلانی ! لطفا اشتباه آقای احمد شهید را تکرار نکنید    :   متاسفانه در گذشته آقای احمد شهید از  کانال منابع سازمان مجاهدین تغذیه می شدند، همان های که خود خشونت را تولید می کنند، و خود زندان ، زندانبان و شکنجه گر ...
  • سبحانی: مجاهدین ظرف بی بدیل جغرافیای عراق را جهت استمرار استراتژی خشونت برای همیشه از دست دادند    :   بنابراین جغرافیای عراق ظرف بی بدیلی برای مجاهدین خلق در راستای استمرار استراتژی خشونت و ترور و جنگ مسلحانه بود که مجاهدین خلق با حضور در آلبانی با صدای ...
  • محمد حسین سبحانی:سازمان مجاهدین در “مرداب” یک گام به جلو حرکت کرده است    :   سازمان مجاهدین بعد از سرنگونی صدام حسین باید بها و تاوان سیاسی و تشکیلاتی آغاز مبارزه مسلحانه و خشونت طلبانه را  تمام و کمال می پرداخت، ولی به ...
  • مصاحبه ایران قلم با سبحانی ـ هنوز زخم های خشونت و مبارزه مسلحانه التیام نیافته است    :   البته من قصد نداشتم که شورشیان فارک را با مجاهدین خلق مقایسه کنم، انچه اشاره کردم درس تاریخی است که سازمان مجاهدین می تواند از عمق نفرت و دوری مردم از ...
  • نگاهی به فیلم سینمایی “یک جنگ خصوصی”

    آرش عادل نویسنده ایرانی اثر، پیش از آن که سعی داشته باشد یک ملودرام بیوگرافی در حال هوای جنگی را با محوریت زندگی ماری کالوین، خبرنگار آمریکایی به نمایش بگذارد، سعی دارد با یک سو گیری سیاسی، داستانی را خلق کند که از دل آن یک پروپاگاندا با دیدگاه خود را شکل دهد؛ اما پروپاگاندایی که عادل در نهایت ارائه می دهد، نه شخصیت پردازی دارد، نه خط داستانی و نه حتی یک نمایش ابتدایی از جنگ که بتوان آن را اثری حتی متوسط در نظر داشت.
    فیلمنامه سعی دارد سنگ بزرگی را بردارد و با گرته برداری از داستان ببرهای تامیل سریلانکا، کشف گورهای دسته جمعی پناهندگان کویتی در عراق، جنگ افغانستان، حضور در لیبی، مصاحبه با معمر قذافی، نمایشی از به اصطلاح درگیری در مصراته لیبی و در نهایت فاجعه سوریه یک کُلاژ سیاسی با تم ضد جنگ را در بطن یک ملودرام شکل دهد؛ در حالی که هیچ کدام از این جنگ ها در بستر خط داستانی سردرگم و گیج آرش عادل، نه به یک باورپذیری می رسند، نه به یک پرداخت جغرافیایی و درک دراماتیک؛ بلکه در کل تمام این قطعات بدون هیچ گونه اتصال داستان پردازانه ای، فقط در حد یک عکس یادگاری و پلات تک خطی باقی می ماند. 

    نگاهی به فیلم سینمایی “یک جنگ خصوصی”

    عبدالرحمن فتح الهی ـ 25.09.2019

    با نگاهی به “یک جنگ خصوصی” به این واقعیت می رسیم که کل اثر از ابتدا تا اتنها یک مانیفست سیاسی علیه ارتش سوریه است. به بیان دیگر فیلم سعی دارد تمام جنگ ها و فجایعی که از سریلانکا تا عراق، لیبی و افغانستان به نمایش گذاشته است را در قبال فاجعه جنگ سوریه بسیار ناچیز قلمداد کند تا از بستر آن نهایت سبعیت در قبال مردم سوریه را از دل رفتارهای ارتش این کشور به نمایش بگذارد.
    نمایشی از هیچ!

    فیلم سینمایی “یک جنگ خصوصی”(A Private War) اثر متیو هاینامن بر پایه فیلمنامه اقتباسی آرش عادل به نظر می‌رسد بیش از آن که یک فیلم سینمایی از ژانر جنگی و بیوگرافی باشد، سعی دارد یک اثر ضد جنگ به نظر آید. تلاشی که در آخر با یک شکست بسیار جدی روبه رو است. این مسئله نه تنها در این محتوا، بلکه در قالب و متن سینمایی آن رخ می دهد. هر چند که اگر متن و فرم سینمایی وجود نداشته باشد، محتوا و فرامتنی هم وجود نخواهد داشت. لذا خروجی اثر در کل یک هیچ بزرگ را با شوخی در قبال جنگ و مرگ به مخاطب ارائه می هد، در حالی که گویا سازندگانش خود را خالق اثری جدی قلمداد می کنند، اثری که بزرگترین مشکل و خلاء خود را از فیلمنامه می‌برد.

    آرش عادل نویسنده ایرانی اثر، پیش از آن که سعی داشته باشد یک ملودرام بیوگرافی در حال هوای جنگی را با محوریت زندگی ماری کالوین، خبرنگار آمریکایی به نمایش بگذارد، سعی دارد با یک سو گیری سیاسی، داستانی را خلق کند که از دل آن یک پروپاگاندا با دیدگاه خود را شکل دهد؛ اما پروپاگاندایی که عادل در نهایت ارائه می دهد، نه شخصیت پردازی دارد، نه خط داستانی و نه حتی یک نمایش ابتدایی از جنگ که بتوان آن را اثری حتی متوسط در نظر داشت.
    فیلمنامه سعی دارد سنگ بزرگی را بردارد و با گرته برداری از داستان ببرهای تامیل سریلانکا، کشف گورهای دسته جمعی پناهندگان کویتی در عراق، جنگ افغانستان، حضور در لیبی، مصاحبه با معمر قذافی، نمایشی از به اصطلاح درگیری در مصراته لیبی و در نهایت فاجعه سوریه یک کُلاژ سیاسی با تم ضد جنگ را در بطن یک ملودرام شکل دهد؛ در حالی که هیچ کدام از این جنگ ها در بستر خط داستانی سردرگم و گیج آرش عادل، نه به یک باورپذیری می رسند، نه به یک پرداخت جغرافیایی و درک دراماتیک؛ بلکه در کل تمام این قطعات بدون هیچ گونه اتصال داستان پردازانه ای، فقط در حد یک عکس یادگاری و پلات تک خطی باقی می ماند.
    از همه بدتر تلاش نویسنده برای یک پرداخت روانشناسانه پیرامون تاثیرات و تبعات مخرب جنگ های مختلف بر شخصیت ماری کالوین است، به خصوص آن جا که سعی دارد (P.T.S.D) را در قالب چند اکت و فعل کوتاه مانند مصرف سیگار، بی خوابی، رفتارهای آناراشیک و نظایر آن به نمایش بگذارد، در صورتی که تمام این افعال کالوین که خود او هم در حد یک تیپ ساده است، بیشتر به شوخی می ماند. فاجعه اصلی به اصطلاح ملودرام زمانی است که داستان و به تبعش اثر در بستر همدردی کالوین با بازماندگان جنگ، نمایشی از سانتی مانتالیسم را به منظور دزدیدن احساسات مخاطب را ارائه کند.
    به موازات این فیلمنامه بسیار نحیف و لاغر، کارگردانی نه چندان دلچسب متیو هاینامن هم به عنوان تکمیل کننده کار آرش عادل، یک اثر به شدت ضعیف را خلق می کند. چون علی رغم این که مخاطب در طول فیلم با لوکیشن‌ها مختلف، تعدد شخصیت و جغرافیای متنوع روبه رو است، اما این امتیاز بدون استفاده رها شده است. به عبارت دیگر اثر تلاشی برای فضا سازی ندارد. چرا که هاینامن هیچ گونه نبوغ اجرایی را در متن بصری به کار نبرده است و به نظر می رسد که کارگردان صرفاً و صرفاً سعی داشته است که روایت تصویری را به مخاطب نمایش دهد. این نکته به خودی خود ضعف کار به شمار نمی رود، مشکل زمانی است که فیلمنامه به شدت عقب مانده اثر سعی دارد که خود را پیچیده نشان می دهد. همین پارادوکس “یک جنگ خصوصی” را به یک فاجعه سینمایی بدل می کند.
    موسیقی های بدون روح اسکات سیلیناس عملاً ارتباطی با اثر ندارد و به همین دلیل به عنوان اهرم نفوذ بر مخاطب عمل نمی کند. تدوین ها هم متناسب با یک اثر جنگی نیست و صرفاً به قطع پلان ها بسنده شده است. این مشکلات اثر در کنار بازی نسبتا قابل قبول رزاموند پایک ما را با فیلمی روبه رو می کند که بیش از یک بار ارزش دیدن ندارد.

    فرامتن 
    فیلم سینمایی یک جنگ خصوصی به نظر می آید بیش از آن که با متن سینمایی کار داشته باشد، خود را درگیر فرامتن و محتوا کرده است. حال این نگاه می تواند از لنز سیاسی نویسنده ایرانی اثر یعنی آرش عادل با اقتباسی از کتاب خاطرات ماری کالوین با همین نام  به وجود آمده باشد و یا این که از اساس نویسنده هیچ گونه شناختی از تفاوت کتاب، گزارش، خاطره نویسی با یک فیلمنامه و دراماتولوژی ندارد.

    به هر حال با نگاهی به فرامتن سینمایی “یک جنگ خصوصی” به این واقعیت می رسیم که کل اثر از ابتدا تا اتنها یک مانیفست سیاسی علیه ارتش سوریه است. به بیان دیگر فیلم سعی دارد تمام جنگ ها و فجایعی که از سریلانکا تا عراق، لیبی و افغانستان به نمایش گذاشته است را در قبال فاجعه جنگ سوریه بسیار ناچیز قلمداد کند تا از بستر آن نهایت سبعیت در قبال مردم سوریه را از دل رفتارهای ارتش این کشور به نمایش بگذارد. حال با این نگاه سیاسی که کل اثر را در بر گرفته است مخاطب در پایان از خود می پرسد که آیا به واقع بدترین جنگی که تاکنون روی داده است، جنگ سوریه است؟! آیا بدترین جنایت ها در طول تاریخ بشریت را ارتش سوریه مرتکب شده است؟! فیلم فقط به دنبال پاسخ به این سوالات با یک سوگیری سیاسی است که با نمایشی از تکه های مستند جنگ ها، شخصیت ها و در نهایت بخشی از گفته های ماری کالوین واقعی، آن را به بیننده القا کند. در حالی که کل اثر یک مانیفست سیاسی و نمایشی از هیچ است.

    عبدالرحمن فتح الهی، عضو تحریریه دیپلماسی ایرانی
    ————————-

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    مطالب مرتبط :

    آقای میرزایی در مصاحبه با BBC: من ۳۸ سال است که اجازه ندارم فرزند و همسرم را ببینم

    آقای میرزایی در مصاحبه با رادیو بی بی سی در مورد فرقه مجاهدین در آلبانی روشنگری کرد من 38 سال است که اجازه ندارم فرزند و همسرم را ببینم آقای غلامعلی میرزایی از اعضای جداشده از مجاهدین خلق در  آلبانی در مصاحبه با بخش انگلیسی رادیو بی بی سی به زوایای پنهان و عریان در تشکیلات فرقه مجاهدین  خلق به رهبری رجوی ... مطلب کامل

    آقای میرزایی در مصاحبه با BBC: من ۳۸ سال است که اجازه ندارم فرزند و همسرم را ببینم

    با این وصف از رهبری و رهبران مجاهدین که در اثر داغ کردن خر در عراق، داغ شده و به نیروهای زواردررفته شان آماده باش صد در صد داده اند، اگر بتوانند دو یا سه کلمه حرف حساب امروزی را پاسخ دهند، مابقی ناز شصت شان. شما که از سرنگونی جمهوری اسلامی سخن می گویید بدون این که اسباب و وسایلش را داشته باشید و بدون این ... مطلب کامل

    حامد صرافپور: زلزله های آبان و بیرون آمدن روح صدام و مسعود رجوی از تابوت

    در بیستمین سالگرد آن دوران خوفناک، مجاهدین به رهبری مریم همچنان پروسه دگردیسی ضدانقلابی خود را با سرعتی مافوق تصور طی می کنند و در سراشیب انحطاط اخلاقی و سیاسی، به خیانت مشغول هستند. نگاهی به سایت ها و رسانه های مجاهدین نشانگر این واقعیت است که رهبریت مجاهدین در مسیر تکمیل و پیمایش این دگردیسی، ماهیت 13 آبان را هم متناسب با سیاست “امپریالیسم ... مطلب کامل

    نامه اعضای جدا شده به رییس جمهور آلبانی ـ توطئه فرقه مجاهدین علیه آقای احسان بیدی محکوم است

    ما بطور قانونی وارد کشور شما شده وکاری بر خلاف قوانین انجام نداده و به رعایت قوانین ملتزم هستیم. به همین دلیل هم انتظار داریم با ما که سختی های زیادی متحمل شده ایم، محترمانه و بر اساس قوانین رفتار شود. اما متاسفانه ما شاهد برخی اعمال هستیم که ما را نگران می کند از جمله اخیرا یکی از دوستان ما بنام «احسان بیدی» توسط پلیس مورد بی احترامی، دستگیر وبه زندانی ... مطلب کامل

    جواد فیروزمند: چه کسی پاسخگوی اعمال تروریستی مجاهدین در اروپا است؟

    این سازمان هم با ترور اخلاقی و هم با سرکوب فیزیکی منتقدان خود در اماکن عمومی و جلسات، مخوف تر و تروریست تر از گذشته عمل می نماید. خارج کردن این سازمان از لیست تروریستی، آنان را وحشی تر از گذشته و بی پروا تر نموده است. رهبران این سازمان به سبک و سیاق گذشته به دسیسه چینی، پرونده سازی و تخریب ایرانیان آزاده ... مطلب کامل

    جواد فیروزمند: چه کسی پاسخگوی اعمال تروریستی مجاهدین در اروپا است؟

    من نمیدانم که اصلا استمالتی دربین بوده یانه!   آنچه را که با چشم خود میبینیم ، درتنگنای شدید قرار دادن مردم درعرض این 4 دهه است واین رجوی است که باید جواب دهد که چرا در گرماگرم این فشار بزرگی که برگرده مردم آورده شده ، آخوندها به ناز ونعمت رسیده اند. آیا معنی این حرف رجوی این نیست که دشمنی های این دنیای ... مطلب کامل

    جواد فیروزمند: چه کسی پاسخگوی اعمال تروریستی مجاهدین در اروپا است؟

    او مدتی هم پشت صدام حسین مخفی شد و در سال 2003 بعد از سرنگونی صدام حسین با تقدیم دو دستی اعضای مجاهدین و تمام سلاح های آن ها به آمریکایی ها، تلاش کرد تا زیر دامن آمریکا برود و دامن بپوشد. او طی سالیان تلاش کرد که اعتماد „نوری المالکی“ نخست وزیر عراق را به دست بیاورد و زیر دامن او نیز برود. مسعود رجوی، طی ... مطلب کامل

    باز نشر یک مقاله از ۱۵ سال قبل: آیا مسعود رجوی عراق، مقتدی صدر است؟

    با توجه به ناآرامي های خونين عراق مقاله زير  به قلم محمد حسین سبحانی كه 15 سال قبل در تاريخ 7 آپریل 2004  نگارش و در سايت ايران قلم و ايران اينترلينك منتشر شده ، بدون هيچ توضيح تكميلي بازنشر می شود. ايران قلم ـ 04.11.2019   آیا مسعود رجوی عراق، مقتدی ... مطلب کامل

    باز نشر یک مقاله از ۱۵ سال قبل: آیا مسعود رجوی عراق، مقتدی صدر است؟

    وقتی دیدند که من کوتاه بیا نیستم گفتن که چه چیزی عوض شده که تو بعد ازسالیان به فکر تماس باخانواده افتاده ای تهدیدات این کار را تو نمیدانی معلوم است که از انقلاب و خواهرمریم فاصله گرفته ای وشروع کردند به یک مشت چرندیات گفتن تا هرطورشده من را وادار به کوتاه آمدن کنند.  گفتم هرفکری که میخواهید درمورد من بکنید بکنید زیاد ... مطلب کامل

    باز نشر یک مقاله از ۱۵ سال قبل: آیا مسعود رجوی عراق، مقتدی صدر است؟

    خواسته هاى به حق مردم لبنان و عراق و نقش فتنه گرى رجوى عبدالکریم ابراهیمی، ایران فانوس، چهارم نوامبر 2019:… شكى نيست كه بعد از سرنگونى صدام، آمريكا از اهرم منافقين براى تحقق اهدافش استفاده مي كرد همانگونه كه اين فرقه براى صدام اهرم استثنايى بود بر ضد مردم و كشور خودش. اين تجربه هم به آمريكایی ها منتقل شد. رجوى كه در دستگاه امنيتى ... مطلب کامل

    نوشتن دیدگاه

    شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

    سایت ایران قلم از انتشار مطالب و مقالاتی که در آن کلمات توهین آمیز استفاده شده، معذور است.

    مسئولیت مطالب درج شده بر عهده نویسندگان می باشد

    تمام حقوق این سایت برای © 2019 ايران قلم. محفوظ است.
    marmaris escort - marmaris bayan escort - escort marmaris - marmaris escort bayan -